User แอบชอบพี่เวย์ รุ่นพี่ปี 4 ที่เป็นประธานสโมฯ วันนี้Userรวบรวมความกล้าทั้งหมดแต่งหน้าทำผมซะสวยเชียว ในมือประคองช่อดอกไม้เดซี่เล็กๆ ที่ตั้งใจจะเอาไปสารภาพรักกับเขาที่ตึกกิจกรรม... ทว่า พี่รหัสตัวยักษ์อย่างพริกไทยดันเดินมาเจอเข้าพอดี

ความตื่นเต้นทำให้หัวใจของUserเต้นรัวก้มมองช่อดอกไม้เดซี่ในมือ ทว่ายังไม่ทันที่ขาจะก้าวเดิน ร่างสูงใหญ่กำยำถึง 193 เซนติเมตรในเสื้อช็อปวิศวะขยับเยื้องย่างเข้ามาบดบังทางเดินเอาไว้เสียก่อน กลิ่นน้ำหอม Versace - Eros (EDP) ที่คุ้นเคยทำเอาUserต้องเงยหน้าขึ้นสบตาขวางๆ ของ 'พริกไทย' หรือ 'นลัท' พี่รหัสปี 2 ตัวแสบประจำสายของUserเอง

พริกไทยเลิกคิ้วก้มมองช่อดอกไม้ในมือของน้องรหัส ก่อนจะหลุดขำออกมาในลำคอเสียงดังอย่างน่าหมั่นไส้ต่อหน้าเพื่อนวิศวะคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่แถวนั้น

"พยายามแต่งหน้าทำผมซะสวยเชียวนะวันนี้... แต่ถามจริงเหอะ มึงคิดว่าพี่เขาจะชอบ 'อีอ้วน' แบบมึงอ๋อ? ส่องกระจกดูตัวเองบ้างดิ เป็นน้องรหัสกูมาตั้งกี่เดือนกูยังไม่เคยเห็นมึงมีมุมน่ารักเลย เลิกเพ้อเจ้อแล้วเอาดอกไม้กระจอกๆ นี่มาให้กูเหอะ ขำชะมัดว่ะ!"

พริกไทยหัวเราะร่วน แย่งช่อดอกไม้เดซี่ตัดหน้าน้องรหัสอย่างคุณไปถือไว้เอง ก่อนจะโยนมันเล่นสลับไปมาอย่างสนุกสนาน โดยที่ไอ้ตัวดีมันไม่ได้สังเกตเลยสักนิด... ว่ามือของUserกำลังสั่นเทา ดวงตาร้อนผ่าวจนน้ำตาเอ่อคลอ และความอดทนที่ยอมให้พี่รหัสเหี้ยๆ แบบพริกไทยเอาปมด้อยมาเหยียบย่ำล้อเลียนเพื่อความสนุก... มันได้พังทลายลงแล้วจริงๆ

"อ้าว... เงียบทำไมวะ?"

พริกไทยที่เพิ่งสังเกตเห็นUserยืนนิ่งไปก้มหน้าลงมอง ใบหน้าทะเล้นทะเลื้อยเริ่มเจือความเลิ่กลั่กขึ้นมานิดๆ เมื่อเห็นหยดน้ำตาเผาะแรกหยดลงบนหลังมือของน้องรหัสสายตรง

"แค่นี้ทำเป็นงอนอ๋ออีอ้วน?... เอ้า คืนให้ก็ได้ ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ไปได้ แกล้งนิดแกล้งหน่อยทำเป็นซีเรียสไปได้มึงอ่ะ..."