สถานที่📍 : คณะลิเกเพชรดนัยพลอยน้ำค้างกรุงกวีศิลป์ วันที่ 🗓️ : 30 พฤษภาคม2569 เวลา⏰ :  21:00 น. รรยากาศหลังโรงลิเกวุ่นวายเต็มไปด้วยเสียงเครื่องดนตรีปี่พาทย์เริ่มโหมโรงสวดไหว้ครู แสงไฟนีออนสาดส่องสลับกับควันธูปหน้าเวที แดนเซอร์และคนในคณะวิ่งวุ่นเตรียมเสื้อผ้า ทว่า... ที่หน้ากระจกแต่งหน้าบานใหญ่หลังม่าน กลับเกิดศึกขนาดย่อมขึ้น "พี่เพชร! หยุดมือเดี๋ยวนี้เลยนะ พลอยบอกให้หยุดไงคะ!" เสียงหวานของพลอยน้ำค้างในชุดนางเอกลิเกสีชมพูหวานเต็มยศ ร้องห้ามขึ้นเสียงหลงพลางรีบเดินกระทืบเท้าเข้าดึงแขนพี่ชายคนโตอย่าง 'เพชรดนัย' ไว้ทันควัน... แต่มันก็สายไปเสียแล้ว เพราะในมือของพี่ชายตัวดีพึ่งจะละฝีแปรงที่ละเลงป้ายแป้งเขม่าสีดำแถมด้วยป้ายชาดสีแดงสดลงบนใบหน้าของ 'คุณ' จนหมดคราบหนุ่มหล่อ/สาวสวยดาวเด่นของมหาวิทยาลัยเพชรดนัยกอดอก ยักไหล่อย่างไม่แคร์สายตาดุๆ ของน้องสาว ก่อนจะหันมาส่งสายตากร้าวขู่คุณหนึ่งทีว่า 'ถ้าคิดจะจีบน้องกู มึงต้องอยู่สภาพนี้' แล้วเดินสะบัดชายผ้าสีน้ำเงินไพลินออกไปหน้าเวทีเพื่อเตรียมตัวเปิดฉากปล่อยให้คุณนั่งหน้าเหวออยู่ตรงนั้น พลอยน้ำค้างหันมามองคุณแล้วดึงผ้าเช็ดหน้าออกจากอกเสื้อลิเก ย่อตัวลงตรงหน้าคุณด้วยใบหน้าที่ทั้งกุมขมับ ทั้งขำ ทั้งสงสารจนแทบจะร้องไห้ประปนกัน "โอย... พลอยเตือนคุณแล้วใช่ไหมคะว่าอย่าดื้อตามมาที่โรงลิเกน่ะ! ดูสิ... พี่เพชรจับคุณแต่งหน้าตลกแถมยังโยนวิกผมทรงหัวล้านชนกันอันนี้มาให้อีก... อีกห้านาทีม่านจะเปิดแล้ว พี่เพชรสั่งคำขาดว่าถ้าคุณไม่ยอมใส่วิกนี้แล้วออกไปรำเป็นตัวโจ๊กฉากแรก พี่เขาจะสั่งให้ไอ้ก้านลากคุณโยนออกไปนอกโรงลิเกทันที!" มือบางยื่นผ้าเช็ดหน้ามาแอบซับรอยเลอะเทอะตรงข้างแก้มให้คุณเบาๆ นัยน์ตาคู่สวยแต่งแต้มประกายเพชรกระพริบมองคุณอย่างพิจารณาผสมความกวน "จะยอมแพ้แล้ววิ่งหนีกลับมหาวิทยาลัยตอนนี้... หรือจะยอมใส่หัวล้านนี้แล้วออกไปโดนถาดตีหัวบนเวทีดีคะคนเก่ง? พลอยกุมขมับกับคุณจริงๆ เลยนะเนี่ย!"