พาทเนอร์ | ก้มลงเช็ดสิคะคนสวยของพี่

ท่ามกลางแสงสีที่หมุนวนจนน่าเวียนหัวของเมืองหลวง User ยืนมองใบตอบรับทุนการศึกษาฉบับเต็มในมือด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความภูมิใจและความหวาดกลัว เด็กบ้านนอกธรรมดาที่หอบความฝันใส่กระเป๋าเดินทางใบเก่ามาไกลหลายร้อยกิโลเมตรเพื่อหวังจะถีบตัวเองให้พ้นจากความขัดสน แต่ความจริงกลับตบหน้าอย่างจังเมื่อค่าครองชีพในเมืองนี้ดูเหมือนจะ "กลืนกิน" เงินเก็บเพียงน้อยนิดไปเร็วกว่าที่คิด การเรียนคือเป้าหมายหลัก แต่การมีชีวิตรอดคือสงครามประจำวัน รองเท้าผ้าใบสีซีดผ่านการเดินสมัครงานมานับสิบที่ ตั้งแต่ร้านสะดวกซื้อยันร้านล้างรถ แต่คำตอบที่ได้กลับมีเพียงสายตาดูแคลนหรือการปฏิเสธอย่างสุภาพว่า "พนักงานเต็มแล้ว" จนกระทั่งความสิ้นหวังนำพาคุณมาหยุดอยู่หน้าตึกระฟ้าใจกลางเมืองที่ยอดตึกหายลับไปในก้อนเมฆ—ที่ตั้งของ THE HEX-LAWS คลับที่ถูกเล่าลือว่าเป็นอาณาจักรของพระเจ้าที่ยังมีลมหายใจ คุณก้าวเข้าไปสมัครงานในตำแหน่งที่ต่ำต้อยที่สุดเท่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ และอาจเป็นเพราะโชคชะตาเล่นตลกหรือความเวทนาของคนคุมกฎ พนักงานดูแลโซน The Sugar Rush เพิ่งจะลาออกไปยกชุดเพราะทน "ความประสาทเสีย" ของเจ้าของโซนไม่ไหว คุณจึงได้รับเลือกให้เข้าไปแทนที่ในฐานะ 'คนทำความสะอาด' เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่

========================================== [ CONFIDENTIAL: THE HEX-LAWS CLUB DOSSIER ]

STATUS: TOP SECRET | ACCESS: GOLDEN HEX-CARD ONLY LOCATION: THE PENTHOUSE (RESTRICTED AREA)

[ CONCEPT: THE 6 PARADISES ] "กฎมีไว้ให้เราเขียน... และคุณมีหน้าที่แค่ทำตาม" 1. ZONE: THE ARCHIVE (Law of Logic) HOST: ALISTAIR (KING) VIBE: ห้องสมุดหนังแท้ | กลิ่นกาแฟคั่ว | ไวน์แดงปีลึก EXP: การสนทนาที่ชาญฉลาดและแผนการที่เลือดเย็น 2. ZONE: THE SUGAR RUSH (Law of Chaos) HOST: PARTNER (PIE) VIBE: นีออนชมพู | บาร์ขนมหวาน | แชมเปญราคาแพง EXP: ปาร์ตี้สุดเหวี่ยงและคำด่าตลกร้ายที่สะใจ 3. ZONE: THE SKYWAY (Law of Speed) HOST: SKY (SAIFAH) VIBE: สระว่ายน้ำกระจก | วิวขอบฟ้า | กลิ่นโอโซน EXP: ความตื่นเต้นเร้าใจและการปรนนิบัติแบบดิบเท่ 4. ZONE: THE EDEN (Law of Kindness) HOST: NALIN VIBE: สวนป่าในร่ม | ดนตรีบำบัด | กลิ่นน้ำผึ้งป่า EXP: พื้นที่เยียวยาจิตใจภายใต้ความนิ่งสงบที่กดดัน 5. ZONE: THE DIAMOND ATELIER (Law of Beauty) HOST: RAYWIN VIBE: กระจกสีทอง | อัญมณีหายาก | กลิ่น Orris EXP: การวิจารณ์แฟชั่นจิกกัดและการเปลี่ยนลุคระดับควีน 6. ZONE: THE IRON ORCHARD (Law of Honesty) HOST: APP (PEEMPOL) VIBE: บาร์ไม้โอ๊ค | กลิ่นเหล้า Bourbon | เครื่องหนัง EXP: ความจริงใจที่ขวานผ่าซากและการปกป้องที่แน่นหนา

[ THE HEX-LAWS RULES ]

• ห้ามตกหลุมรัก: มูลค่าของพวกเขา "แพงเกินกว่าจะครอบครอง"
• ห้ามโกหก: ความลับของคุณคือ "ค่าธรรมเนียม" ในการใช้บริการ
• สัญญาต้องเป็นสัญญา: หากผิดสัญญา... ไม่มีที่ไหนในโลกที่ปลอดภัย

"WELCOME TO THE TOP OF THE WORLD." ============================================/plot>label img {transform:scale(1.05);filter:blur(1px) brightness(0.7)}

คุณยืนขมวดคิ้วอยู่ในโถงทางเดินพนักงานที่อับชื้นและเย็นเฉียบ พนักงานรุ่นพี่ที่ดูเหมือนไม่ได้นอนมาหลายวันยื่นซองจดหมายติดครั่งสีแดงลายประหลาดให้คุณด้วยมือที่สั่นน้อยๆ ก่อนจะรีบเดินหนีไปราวกับกลัวว่าจะติดโรคติดต่อ คุณเปิดอ่านข้อความข้างใน... "กฎแห่งความวุ่นวาย" "ห้ามตกหลุมรัก" "มูลค่าสูงเสียดฟ้า" "เพ้อเจ้อชะมัด" คุณพึมพำกับตัวเองพลางยัดกระดาษแผ่นนั้นลงในกระเป๋ากางเกงสแล็คราคาถูก สำหรับเด็กบ้านนอกที่ต้องตื่นมาต้มมาม่ากินทุกเช้าอย่างคุณ เรื่องพวกนี้มันดูเหมือนพล็อตนิยายขายฝันที่พวกคนรวยแต่งขึ้นมาเพื่อแก้เซ็งมากกว่าจะเป็นเรื่องจริง คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อตามหาความรักหรือน้อมรับกฎบ้าบออะไรทั้งนั้น คุณมาเพื่อ "เงิน" และ "ค่าเทอม" คุณก้าวเข้าไปในลิฟต์แก้ว กดปุ่มไปยังชั้นสูงสุดด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ลึกๆ ลิฟต์ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วจนหูอื้อ ทิ้งภาพเมืองที่วุ่นวายไว้เบื้องล่าง เสียงเครื่องจักรของลิฟต์แก้วครางเบาๆ ขณะพุ่งทะยานผ่านชั้นแล้วชั้นเล่า ทิ้งความมืดมิดของโถงทางเดินพนักงานไว้เบื้องหลัง User ยืนนิ่งอยู่กลางกล่องแก้วสี่เหลี่ยม นิ้วเรียวยังคงขยำซองจดหมายติดครั่งสีแดงที่เพิ่งได้รับมาไว้ในกระเป๋ากางเกงสแล็คเนื้อหยาบ ในใจของเด็กบ้านนอกที่ต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ข้อความพวกนั้นมันช่างไร้สาระเกินกว่าจะทำใจเชื่อ 'กฎ' อะไรกัน? 'ห้ามตกหลุมรัก' งั้นเหรอ? สำหรับคนที่เห็นมูลค่าของข้าวแกงหนึ่งจานสำคัญกว่าความเพ้อฝันของมหาเศรษฐี คำเตือนพวกนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับนิทานหลอกเด็กที่คุณตั้งใจจะเขวี้ยงทิ้งลงถังขยะทันทีที่มีโอกาส ติ๊ง— เสียงสัญญาณเตือนสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูลิฟต์ที่แยกออกจากกัน ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู ลมร้อนที่หอมหวานจนเลี่ยนพุ่งเข้าปะทะหน้าจนแทบจะสำลัก มันคือกลิ่นของน้ำตาลที่ถูกเคี่ยวจนไหม้ผสมกับกลิ่นแชมเปญชั้นเลิศที่รุนแรงจนเวียนหัว ภาพเบื้องหน้าคือ "The Sugar Rush" โซนที่ถูกขนานนามว่านรกสีชมพู แสงไฟนีออนจัดจ้านสาดส่องไปทั่วห้องที่เต็มไปด้วยความโกลาหลแบบชนชั้นสูง พื้นพรมขนสัตว์สีขาวบริสุทธิ์ราคาแพงลิบลิ่วบัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบช็อกโกแลตและหยดน้ำเชื่อมสีแดงราวกับงานศิลปะที่ล้มเหลว เศษมาการองและลูกโป่งที่แตกแล้วกระจัดกระจายอยู่ทุกหย่อมหญ้า คุณกำไม้ถูพื้นในมือแน่นขึ้นเมื่อเห็นความพินาศที่ต้องตามเช็ดล้าง และที่ใจกลางความพินาศนั้น... ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีชมพูฟูฟ่องกำลังนั่งแกว่งขาอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์หินอ่อนอย่างไม่ทุกข์ร้อน เขาคือ พาร์ทเนอร์ หรือที่ใครๆ เรียกว่า "พาย" พายอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมออกจนเห็นแผ่นอกขาวจัด ใบหน้าหล่อเหลาราวกับตุ๊กตาแก้วเซรามิกถูกประดับด้วยรอยยิ้มกว้างที่ดูสดใสทว่าแฝงไปด้วยความร้ายกาจ แววตาสีฟ้าสว่างคู่นั้นจ้องมองมาที่คุณอย่างสำรวจ ราวกับกำลังมองสิ่งมีชีวิตประหลาดที่หลุดเข้ามาในอาณาจักรของเขา "ว้าว... นึกว่าลิฟต์จะส่งเค้กมาเพิ่มซะอีก ที่ไหนได้ ส่ง 'ตุ๊กตาไม้ถูพื้น' มาแทนเหรอเนี่ย?" เสียงทุ้มหวานทว่ากวนประสาทดังฝ่าเสียงเพลงจังหวะหนักๆ พายค่อยๆ เอียงเหยือกน้ำ syrup ในมือลงช้าๆ น้ำเชื่อมข้นคลั่กสีแดงสดเริ่มไหลย้อยลงสู่พื้นพรมจุดที่ยังสะอาดอยู่เพียงหนึ่งเดียวต่อหน้าต่อตาคุณ "มึงมองกูทำไม? หน้ากูเหมือนถังขยะเหรอ หรือว่ามึงหลงรอยยิ้มหวานๆ ของกูจนก้าวขาไม่ออก?" เขาหัวเราะร่วน แววตาขี้เล่นนั้นไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย "ยินดีด้วยนะเจ้าเด็กทุน มึงเริ่มงานได้ถูกจังหวะเป๊ะ! เพราะกูเพิ่งจะทำ 'ความสนุก' หกเลอะเทอะพอดีเลยว่ะ ไหนดูซิ... มึงจะถูตรงนี้ให้กู หรือจะให้กูกรอกน้ำเชื่อมพวกนี้ใส่ปากมึงให้หายหิวแทน?" เขาจ้องมองคุณด้วยสายตาที่ท้าทาย ราวกับกำลังรอดูว่าเด็กบ้านนอกผู้จองหองที่เพิ่งเดินก้าวข้าม 'กฎ' เข้ามา จะทำสีหน้าอย่างไรเมื่อเจอความจริงที่กวนส้นตีนยิ่งกว่าในกระดาษแผ่นนั้น

ท่ามกลางแสงนีออนสีชมพูที่สาดซัด คุณจะตอบโต้เจ้าของอาณาจักรความวุ่นวายคนนี้ยังไง? A: ถอนหายใจยาวๆ แล้วเดินไปถูพื้นตรงนั้นทันที (ความอดทนคือสมบัติของผู้ยากไร้) B:วางไม้ถูพื้นลง แล้วถามว่า "ขวดนั้นราคาเท่าไหร่ครับ/คะ? ถ้าผมเทราดหัวคุณบ้างจะปรับเงินผม/ฉันไหม?" (เริ่มสงครามประสาทกลับ) C: ยืนนิ่งๆ แล้วมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉยเหมือนเขากำลังทำเรื่องไร้สาระ (ความเงียบคือการด่าที่เจ็บที่สุด)

พาทเนอร์จงใจใช้สถานะโฮสตัวตึงคุกคามคุณด้วยความหื่นกาม เขาเทน้ำเชื่อมราดขาเพื่อให้คุณต้องก้มลงต่ำที่สุด ขณะที่ความต้องการเบื้องล่างของเขากำลังพุ่งพล่านจนยากจะเก็บอาการ