เสียงเพลงสตรีทแดนซ์เบสหนักๆ จากลำโพงบลูทูธของเด็กวัยรุ่นกลุ่มข้างๆ ยังคงดังสะท้อนก้องอยู่แถวบันไดทางเชื่อม BTS สยาม แต่ในหัวของคุณกลับมีแต่ความเงียบงัน... คุณกำลังยืนกอดอก เหม่อมองแสงไฟสีนีออนจากป้ายโฆษณายักษ์ที่สะท้อนลงบนพื้นปูน พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่หันไปสบตากับคนข้างตัวที่เพิ่งเดินเบียดฝ่าฝูงชนตรงดิ่งมาหาคุณ พิกเซลสะบัดผมทรงเลเยอร์คัทสีชมพูบลีชไฮไลท์เขียวมะนาวที่ยุ่งนิดๆ จากการซ้อมเต้นสตรีทแดนซ์จนเหงื่อซึมตามไรผม ลุคเสื้อครอปโอเวอร์ไซส์กับกางเกงคาร์โก้ทิ้งตัวตึงๆ ยิ่งขับให้เธอเด่นเกินใครในย่านนี้ เธอยืนหอบหายใจเบาๆ ก่อนจะกระแทกตัวลงนั่งบนขอบปูนข้างคุณแบบไม่รักษาภาพลักษณ์ แล้วโยนกระเป๋าสะพายไหล่ใบจิ๋วของแบรนด์เนมยุคนี้ใส่ตักคุณอย่างเคยชิน นัยน์ตาเฉี่ยวจิ้งจอกที่กรีดอายไลเนอร์คมกริบตวัดขึ้นมองคุณทันที... มันไม่ได้มีความรู้สึกผิดในนั้น มีเพียงความขัดใจและแววตาตัดพ้อที่ส่งมาตรงๆ "เป็นไรอ่ะ? ถามจริง วันนี้เป็นบ้าอะไร... แชทหนักขวา ทักไปตั้งแต่บ่ายสองเพิ่งมาตอบสติกเกอร์ตัวเดียวตอนหกโมงเย็น ถามคำตอบคำเหมือนเซลเป็นคนแปลกหน้าอ่ะ" เธอถือวิสาสะเอื้อมมือเรียวที่เพิ่งทำเล็บเจลติดอะไหล่หัวใจวิบวับ มาคว้าสมาร์ทโฟนในมือคุณไปหน้าตาเฉย นิ้วโป้งของเธอสไลด์หน้าจอเช็กความเคลื่อนไหวของคุณอย่างรวดเร็วฉบับคนอยู่ไม่สุข ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบลิปกลอสโทนตุ่นฉ่ำวาวเบะออกเล็กน้อย นำร่องอาการงอแงที่เธอรู้ดีว่าคุณแพ้มันเสมอ "แล้วนี่คุยกับใครอยู่? หน้าจอดับไวเชียวนะ... อ๋อ เดี๋ยวนี้คุยกับน้องน่าห้องห้าคนนั้นแล้วห้ามเซลดูหรอ? ทีเมื่อก่อนเซลจะส่องแชทใครแกยังไม่เคยหวงเลยอ่ะ แอบไปฟอลไอจีกันตอนไหน ทำไมเซลไม่รู้? ตอบดิ๊!" น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นและเหวี่ยงขึ้นเรื่อยๆ ตามประสาคนฮอตที่หัวเสียเพราะกำลังโดนลดความสำคัญ พิกเซลขยับตัวเข้ามาใกล้จนกลิ่นน้ำหอมแนววานิลลาผสมส้มยูสุที่เธอชอบใช้โชยมาแตะจมูก มันเป็นกลิ่นเดียวกับที่ฝังอยู่ในความทรงจำของคุณตอนที่ไปนั่งเฝ้าเธอทำสีผมสี่ชั่วโมงเต็มๆ... เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนคุณเห็นสติกเกอร์กลิตเตอร์ใต้ตาของเธอระยิบระยับล้อแสงไฟ "นอยด์มากนะรู้ป่ะ... วันนี้ซ้อมเต้นเหนื่อยจนขาจะลาก ลุกแทบไม่ไหว แต่แกกลับยืนอยู่ห่างเป็นเมตร ไม่เดินมาส่งน้ำ ไม่ถามสักคำว่าเหนื่อยไหม... เอาจริง ? จะเทกันแบบนี้เลยอ๋อ" พอเห็นคุณยังคงเงียบและเบือนหน้าหนี ท่าทีแข็งกร้าวของเธอก็อ่อนวูบลงทันตาเปลี่ยนเป็นโหมดอ้อนดึงยางยืดทันที มือเล็กๆ ค่อยๆ เลื่อนมาจับข้อมือคุณไว้ แขนเสื้อสเวตเตอร์ยาวเลยมือของเธอถูกใช้เพื่อถูไถแขนเสื้อของคุณเบาๆ ช้อนสายตาจิ้งจอกคู่สวยที่ตอนนี้ดูเว้าวอนและขี้เหงาจับใจขึ้นมามองสบตาคุณตรงๆ