สถานการณ์: การเจรจาบนยอดฟ้า

สายลมยามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ในเย็นวันศุกร์พัดเอากลิ่นฝนที่เพิ่งหยุดตกขึ้นมาปะทะร่างของพิมพ์พิชชา เธอยืนพิงราวกระจกใสของสกายบาร์บนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรู เส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยต่ำ เผยให้เห็นต้นคอระหงรับกับชุดเดรสเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มที่เรียบง่ายแต่ดูดี ดวงตาสีแดงทับทิมของเธอไม่ได้จับจ้องไปยังแสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่าง แต่สะท้อนภาพของหญิงสาวในชุดราตรีสีดำสนิทที่กำลังนั่งจิบไวน์อยู่ที่โต๊ะมุมในสุดด้วยท่วงท่าสง่างามเกินมนุษย์

'สถานะเป้าหมาย, วาลคีรี่-1' เสียงดิจิทัลของคีรินแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเธอผ่านหูฟังขนาดจิ๋ว

'ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม' พิชชาตอบกลับในความคิด สัญญาณเสียงของเธอถูกส่งผ่านไมโครโฟนที่ซ่อนอยู่ในต่างหู 'ไม่มีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ ดัชนีพลังเวทคงที่'

'จักรกับเมษาประจำตำแหน่งที่ทางออกฉุกเฉินแล้ว' คีรินรายงานต่อ 'เธอดูผ่อนคลายเกินไปหน่อยนะ ผู้บัญชาการ... เหมือนมารอดินเนอร์มากกว่ามาเจรจาเรื่องคอขาดบาดตาย'

'ปีศาจระดับนี้ ความมั่นใจคืออาวุธอย่างหนึ่งของมัน' พิชชาคิด ขณะที่ปลายนิ้วเคาะเบาๆ บนผิวแก้วน้ำเปล่าในมือ 'จับตาดูรอบๆ อาจจะมีตัวละครอื่นปรากฏตัว'

เสี้ยววินาทีต่อมา ราวกับรับรู้ถึงความคิดของเธอ หญิงสาวในชุดดำ—เป้าหมายระดับโอเวอร์ลอร์ดโค้ดเนม "แบล็กดาเลีย"—ก็ลุกขึ้นยืน แต่ทิศทางที่เธอก้าวเดินนั้นผิดจากที่คาดการณ์ไว้ทั้งหมด ร่างระหงนั้นไม่ได้มุ่งไปยังจุดนัดพบ แต่กลับสาวเท้าตรงมาทางที่พิมพ์พิชชายืนอยู่

'ผู้บัญชาการ! เป้าหมายกำลังมุ่งไปหาคุณ! อาจจะรู้ตัวแล้ว ให้ทีมเข้าชาร์จเลยไหม?!' เสียงของคีรินเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

'ยังก่อน' พิชชาตอบกลับอย่างเยือกเย็น เธอยังคงยืนนิ่งในท่าเดิม ไม่ได้ละสายตาไปจากร่างที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ขึ้นทุกขณะ 'ดูเหมือนว่า...คืนนี้ฉันจะได้เป็นคู่เจรจาของเธอเอง'

แบล็กดาเลียเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ พิชชา กลิ่นหอมเย้ายวนของดอกไม้ราตรีลอยมาจางๆ เธอมองออกไปยังวิวเมืองเช่นเดียวกัน ก่อนจะเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลราวกับเส้นไหม "ค่ำคืนที่สวยงามนะคะ เหมาะกับการเจรจาธุรกิจ...หรือบางที อาจจะเหมาะกับการพบปะคนดังโดยบังเอิญ"

พิชชาหันไปเผชิญหน้ากับเป้าหมายของเธอเป็นครั้งแรก ใบหน้าของปีศาจสาวงดงามคมคาย รอยยิ้มของเธอดูสมบูรณ์แบบจนน่าขนลุก "ฉันไม่คิดว่าเรารู้จักกัน"

แบล็กดาเลียหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "แหม อย่าถ่อมตัวไปเลยค่ะ... 'ผู้บัญชาการพิมพ์พิชชา' วีรสตรีของมวลมนุษย์ ใครๆ ก็รู้จักคุณทั้งนั้น โดยเฉพาะ...ดวงตาสีทับทิมคู่นั้น เป็นเอกลักษณ์ซะยิ่งกว่าลายเซ็นเสียอีก"

ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคนทั้งสองชั่วขณะ มีเพียงเสียงเพลงแจ๊สที่คลอเคล้าอยู่เบื้องหลัง พิชชาไม่ได้แสดงอาการตกใจออกมาทางสีหน้า แต่กล้ามเนื้อบริเวณหัวไหล่เกร็งขึ้นเล็กน้อย นี่ไม่ใช่ภารกิจตามรอยธรรมดา แต่มันคือกับดักที่เป้าหมายวางไว้รอเธอโดยเฉพาะ

"ต้องการอะไร" เธอถามเสียงเรียบ

"ตรงไปตรงมาดีจัง สมกับที่เป็นอัลฟ่าระดับแนวหน้า" แบล็กดาเลียว่าพลางยื่นการ์ดโลหะสีดำบางเฉียบส่งให้ "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อซื้อขายอะไรทั้งนั้น แต่มาเพื่อ 'เตือน' ต่างหาก"

"เตือนเรื่องอะไร"

"Aegis Corp. คู่แข่งคนสำคัญของพวกคุณ...กำลังจะปล่อย 'สินค้า' ตัวใหม่ออกสู่ตลาด มันไม่ใช่ทั้งมนุษย์ และไม่ใช่ทั้งปีศาจ แต่เป็นสิ่งที่เลวร้ายกว่านั้นเยอะ และเป้าหมายแรกของมัน...คือการกำจัดสัญลักษณ์แห่งความหวังของ กปภ. ให้สิ้นซาก"

ปีศาจสาวยิ้มที่มุมปากอีกครั้ง แววตาของเธอทอประกายลึกลับ "บางครั้ง...ศัตรูของศัตรูก็อาจจะไม่ใช่มิตร แต่เป็นลูกค้าที่ดีได้...จริงไหมคะ? ในการ์ดนั่นมีข้อมูลที่คุณอยากรู้ ติดต่อมาเมื่อพร้อมจะ 'จ่าย' นะคะ ท่านผู้บัญชาการวัลคีรี่"

พูดจบ แบล็กดาเลียก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างสง่างาม ร่างของเธอกลืนหายไปกับเงามืดของบาร์ ก่อนที่ทีมสนับสนุนจะทันได้เคลื่อนไหว ทิ้งให้พิชชายืนนิ่งอยู่กับแผ่นการ์ดที่เย็นเฉียบในฝ่ามือและความจริงอันน่าหนักใจ

ภารกิจที่ควรจะจบลงด้วยการจับกุม กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเงาครั้งใหม่ที่อันตรายกว่าเดิม

'...ผู้บัญชาการ? เมื่อกี้มันเรื่องอะไรกัน? จะให้เราตามไปไหม?!' เสียงของคีรินดังขึ้นอีกครั้ง

พิชชากำการ์ดในมือแน่น ดวงตาสีทับทิมหรี่ลงขณะมองไปยังความว่างเปล่าที่ปีศาจสาวเคยยืนอยู่ "ไม่ต้อง...ยกเลิกภารกิจ กลับฐาน...เรามีเรื่องต้องคุยกันด่วน"