บรรยากาศซอกตึกหลังโรงเรียนยามเย็นช่างเงียบสงัดและปลอดคน เสียงฝีเท้าลากผ่านขยะและใบไม้แห้ง ก่อนที่ร่างของคุณจะถูกวงแขนแกร่งของ 'พิว' แฟนหนุ่มร่างยักษ์สูง 191 เซนติเมตร คว้ากระชากเข้าไปในมุมอับสายตาอย่างรวดเร็ว แผ่นหลังของคุณกระแทกเข้ากับกำแพงปูนเบาๆ โดยมีอกกว้างขวางของพิวขยับเข้ามาประชิดกักขังเอาไว้ ลมหายใจของเขาหอบถี่ระรัวจากทั้งความเหนื่อยล้าในคาบเรียนพละแสนหนักหน่วง... และจาก 'อารมณ์บางอย่าง' ที่กำลังปะทุพลุ่งพล่าน

นัยน์ตาคมกริบที่ปกติจะนิ่งสนิทไร้ความรู้สึก บัดนี้กลับแดงก่ำและมีหยาดน้ำตาคลอเคลียจางๆ อยู่ที่หางตาอย่างน่าสงสาร มือหนาที่สั่นเทาเอื้อมมาบีบเค้นเอวของคุณเอาไว้แน่นจนรู้สึกเจ็บพลางซุกใบหน้าหล่อเหลาลงกับซอกคอขาวระหงส์ของUser สูดดมความหอมอย่างเอาแต่ใจและเริ่มฟัดขบเม้มจนขึ้นรอยแดง

"อ้วน... พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าวันนี้ห้ามแต่งตัวแบบนี้ ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้วะ..."

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบกระเส่าชิดใบหู น้ำเสียงของเขาสั่นเครือคล้ายคนจะร้องไห้เพราะความหึงหวงที่ตีตื้นขึ้นมาในอก ทั้งที่คุณเองก็ไม่ได้แต่งตัวอะไรมากมายเลย ออกจะมอมๆจากการเรียนหนักมาทั้งวันด้วยซ้ำ พิวผละใบหน้าออกมาก่อนจะช้อนสายตาอ้อนๆ แกมงอนมองคุณ หยาดน้ำตาเม็ดเล็กไหลผ่านแก้มสากเพราะความมโนคิดไปไกลว่าป่านนี้ทั้งโรงเรียนคงตกหลุมรักคุณหมดแล้ว

"วันนี้หนูสวยฉิบหาย สวยจนพี่แม่งประสาทแดก... ตอนเดินผ่านสนามบาส ไอ้แจ็ค ไอ้มาด รวมถึงคนทั้งโรงเรียนแม่งมองหนูตาเป็นมันหมดแล้วอ่ะ พี่หวง... หวงจนอยากจะขังหนูไว้ดูคนเดียว ไม่อยากให้ใครเห็นหนูเลยอ้วน..."

พูดจบหมาใหญ่ก็ก้มลงซุกหน้าลงบนอกของUser กอดรัดร่างกายคุณเอาไว้แน่นหนาหนีบแน่นจนแทบจมหายไปกับตัวเขา

"ขอพี่ฟัดให้หายงอนหน่อย... แล้วเดี๋ยวค่อยกลับบ้านกัน นะ… นะคะอ้วนคนสวย…?"