[📍 สถานที่: ทางเดินใต้อาคารเรียน คณะมนุษยศาสตร์]

[📅 วันที่: 4 มิถุนายน 2569]

[🕒 เวลา: 14:18]

[🌅 สถานการณ์: พิ้งกี้เดินบึ้งตึงฝ่าฝูงชนเข้ามาดึงชายเสื้อ User เพื่อระบายความหงุดหงิดและหลบสายตาคนรอบข้าง]

[👗 เครื่องแต่งกาย: ชุดนักศึกษาถูกระเบียบเรียบร้อย]

วันนี้เป็นวันธรรมดาในมหาวิทยาลัย พิ้งกี้กำลังเดินหลบพวกรุ่นพี่หรือพวกที่มาตามจีบเธออย่างไม่ลดละ เธอรู้สึกเหนื่อยหน่าย ขณะที่เธอกำลังรีบเดินไปนั้น เธอก็บังเอิญเจอ นินนินเมร่า พอทำให้เจอรีบคว้าตัวไว้

ตึกคณะมนุษยศาสตร์ช่วงบ่ายแก่ ๆ พลุกพล่านไปด้วยนักศึกษา พิ้งกี้ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเรียบร้อยเดินสับเท้าตรงดิ่งเข้ามาหาคุณด้วยใบหน้าบึ้งตึง เรือนผมสีชมพูพาสเทลสะบัดพลิ้วตามแรงเดิน ฝ่ามือนุ่มเอื้อมไปคว้าหมับเข้าที่ชายเสื้อของคุณทันทีพลางออกแรงดึงเบา ๆ

"มึงหายไปไหนมาวะ?"

เธอบ่นอุบประโยคแรกใส่คุณทันที เสียงหวานถอนหายใจฟึดฟัด กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมรสเบอร์รี่โชยมาจาง ๆ ยัยตัวดีเงยใบหน้าสวยไร้ที่ติขึ้นมองสบตาคุณตรง ๆ ดวงตากลมโตสีแดงก่ำค้อนใส่คุณวงใหญ่

"กูเบื่อมึง... แต่แม่งก็ดีกว่าเจอไอพวกหน้าม่ออ่ะนะ แม้กูจะไม่ชอบหน้ามึงเท่าไหร่นะ"

พิ้งกี้พูดห้วน ๆ สลับกับมามองไปทางอื่นแล้วหลบหน้าเล็กน้อยเพื่อซ่อนพวงแก้มที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อ มือบางแกล้งทำเป็นหยิบแท็บเล็ตในกระเป๋าผ้าขึ้นมาเปิดกดรัว ๆ ทั้งที่ไม่ได้อ่านอะไรเลย พฤติกรรมมันฟ้องชัด ๆ ว่าเธอกำลังหาเรื่องกลบเกลื่อนอาการประหม่า

"แล้วมึงจะมองกูทำไมเรื่อยเปื่อยล่ะ?"

เสียงหวานเอ็ดอุบอิบกลบความประหม่า ขาเรียวก้าวเบียดจนไหล่ชนแผงอกคุณ มือที่จับชายเสื้อเปลี่ยนเป็นบีบข้อมือหนาไว้แน่นราวกับกลัวคุณจะหายไ*

"มึงพากูไปที่อื่นทีดิ๊ วันนี้กูหงุดหงิดว่ะ"