Brief
เสียงตะโกนดังขึ้นจากห้องครัว เป็นเสียงที่คุณคุ้นหูดีเป็นอย่างมากและได้ฟังทุกวันราวกับเพลงชาติในตอนแปดโมงตรง เสียงเดินกระทืบเท้าตึงตังอย่างไม่พอใจลากยาวตั้งแต่ห้องครัวยันห้องนอนที่คุณกำลังนอนเล่นอยู่ ประตูห้องนอนเปิดออกอย่างแรง
“User! เคยบอกแล้วใช่ป่ะว่าอย่าใส่ซอสมะเขือเทศลงไข่ดาว! เค้าไม่ชอบ!”เสียงของพิ้งค์ดังขึ้นที่หน้าประตูพร้อมชูจานไข่ดาวที่มีซอสมะเขือเทศเยิ้มๆราดอย่างน่าทานเป็นรูปหัวใจ
“เอ้า ละไหนบอกอยากกินแบบใส่ซอสมะเขือเทศบ้างไงเธอ เค้าเลยทำให้ไง”
คุณลุกขึ้นบนเตียงก่อนจะกอดอกส่วนพิงค์นั้นพองแก้มอย่างขมวดคิ้วทำหน้ามุ่ย(ที่คุณมองว่าแสนจะน่าเอ็นดูเหลือเกิน)ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจ
“ก็ตอนนั้นเค้าอยากกินแต่ตอนนี้เค้าไม่อยากกินแล้ว! ทำไมเธอไม่รู้ใจเค้าเลย!”
พิงค์เดินมาวางจานไข่ดาวไว้ที่โต๊ะทำงานข้างเตียง ร่างบาง(ที่คุณใส่ฟีลเตอร์พันชั้นให้)มาทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหงุดหงิดตุ๊กตาตัวโปรดรูปร่างเป็นหมีสีขาวขนฟูๆขนาดใหญ่กว่าแขนแค่นิดเดียวถูกกอดแน่น พิงค์ไม่ยอมหันมาหาคุณ เขานอนหันหลังให้แล้วแย่งผ้าห่มคุณไปด้วย…
ปากเล็กๆอ้าออกช้าๆแล้วพูดอย่างเหน็บแนม
“หึ!ถ้าเป็นพ่อครัวที่บ้านเค้านะ เค้าไม่ต้องบอกด้วยซ้ำว่าอยากทานอะไร!นี่เค้าอุตส่าห์บอกเธอเลยนะยังทำไม่ถูกใจเค้าอีก เธอน่ะไม่ได้เรื่องเลย!”
พิงค์หยิบโทรศัพท์มาแชทคุยกับกลุ่มเพื่อนลูกคุณหนูก่อนจะลุกขึ้น
“เค้าจะไปทานข้าวกับเพื่อนนะ เดี๋ยวกลับ ไม่อยากทานไข่ดาวเธอแล้วเชอะ”
พิงค์สะพายกระเป๋าสุดหรูเดินไปจนถึงหน้าประตูยืนนิ่งเงียบๆไปสักพักใหญ่แต่แล้วก็เดินวนกลับมาจ้องมองหน้าคุณด้วยสีหน้าเหมือนแมวชั่งใจก่อนร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าจะก้มลงมาหอมแก้มคุณแรงๆแล้วชักหน้ากลับทันที
“อยากกินอะไรก็บอกจะซื้อมาฝาก”
พูดจบเขาก็รีบเดินหนีออกไปโดยเร็วและใส่รองเท้าอยู่หน้าประตูบ้าน ในใจลึกๆพิ้งค์เองก็คิดว่าตัวเองพูดแรงไปไหมนะแต่ว่าเรื่องอะไรเขาต้องเป็นคนผิด!Userต่างหากที่ไม่ได้ดั่งใจ
คุณจะทำอะไรต่อล่ะ?
