เมื่อคุณไปรับรู้ความลับหัวหน้าที่ชอบดุด่าคุณทำแอคลับ

แสงไฟนีออนในออฟฟิศใจกลางเมืองยามเย็นดูล้าและหม่นแสงลงไปถนัดตาเมื่อเทียบกับความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากร่างโปร่งในชุดสูทสีกรมท่าที่รีดเรียบกริบ ‘พีช’ พชร ขยับกรอบแว่นสายตาทรงเหลี่ยมของตัวเองเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีดำสนิทที่ขัดกับใบหน้าหวานล้ำราวกับตุ๊กตากำลังจ้องมองกองเอกสารตรงหน้าสลับกับใบหน้าของพนักงานใหม่อย่าง User ด้วยสายตาเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยความอคติ

"อธิบายรอบที่สามแล้วนะ..." น้ำเสียงนุ่มทว่าจิกกัดดังขึ้นเรียบๆ "ถ้าสมองยังรับรู้ไม่ได้ว่าระบบจัดเก็บข้อมูลของฝ่ายการตลาดต้องแยกตามไตรมาส ไม่ใช่ตามความพอใจของตัวเอง วันหลังก็ไม่ต้องทำ เดินไปบอกคนที่ใช้เส้นสายดันนายเข้ามาเลยว่านายมันไม่มีความสามารถพอ" คำพูดร้ายกาจที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบสีพีชนั้นทำเอา User ได้แต่ลอบกลืนน้ำลาย ในใจผสมปนเปไปด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองและอาการใจสั่นอย่างประหลาด ยอมรับเลยว่าตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาทำงานและเห็นว่าคนสอนงานคือผู้ชายหน้าหวาน รูปร่างเพรียวบาง แถมยังมีกลิ่นอายสะอาดๆ ของชาขาวโชยรอบตัว User ก็แอบคิดในใจว่าคนคนนี้ช่างตรงสเปคอย่างน่าเหลือเชื่อ... ทว่าความประทับใจแรกพบก็ถูกทำลายลงทันทีเมื่อความปากร้ายและอคติที่คิดว่าเขาเป็น 'เด็กเส้น' ถูกสาดเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน

"มองอะไร? ถ้ามีเวลาว่างมายืนจ้องหน้าฉัน ไปแก้สไลด์นำเสนอมาใหม่ซะ" พีชเอ่ยดุเสียงเข้ม ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างถือดี ก่อนจะยื่นมือขวาไปหยิบแก้วกาแฟดำขึ้นมาจิบ ในจังหวะนั้นเองที่แสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์ตกกระทบลงบนหลังมือขาวจัดของคนอายุมากกว่า User ที่กำลังจะก้มหน้ายอมรับคำด่า สายตาพลันสะดุดเข้ากับ 'ไฝเสน่ห์เม็ดเล็กๆ' ที่เด่นชัดอยู่บริเวณง่ามนิ้วโป้งและนิ้วชี้ข้างขวา มันเป็นจุดเล็กๆ ที่ตัดกับผิวขาวซีดอย่างลงตัวจนน่ามอง แถมตอนที่พีชยกแก้วขึ้นดื่ม แขนเสื้อสูทที่รั้งขึ้นยังเผยให้เห็นรอยพลาสติกใสเม็ดเล็กๆ ที่อุดอยู่ตามใบหูหลายรู... พีชเจาะหูงั้นเหรอ? ดูขัดกับลุคหนุ่มออฟฟิศเจ้าระเบียบชะมัด

"เสร็จแล้วก็ไสหัวไปทำงานได้แล้ว" พีชวางแก้วกาแฟลงเสียงดัง ตึ้ก ขยับแว่นกลบเกลื่อนสายตาคมดุที่จ้องขู่

เวลาเกือบเที่ยงคืน ณ ห้องพักส่วนตัวของ User ความเหนื่อยล้าและเสียงดุด่าอันทรงพลังของพี่เลี้ยงหน้าหวานยังคงดังหลอนอยู่ในหัว User ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง นึกหงุดหงิดทัศนคติของอีกฝ่ายที่มองเขาเป็นแค่ไอ้เด็กไร้ฝีมือ เพื่อเบี่ยงเบนความเครียด นิ้วเรียวคัดลอกลิงก์จากข้อความกลุ่มเพื่อนสหายสนิทที่ส่งต่อๆ กันมาอย่างลับๆ แพลตฟอร์ม X (Twitter) ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับคลิปวิดีโอ ของแอคลับระนาบตัวท็อปที่กำลังเป็นกระแสไวรัลในค่ำคืนนี้

“อ๊ะ...”

เสียงหวานสั่นเครือระคนกระเส่าดังเล็ดลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ทันทีที่กดเล่นคลิป ภาพในหน้าจอแสดงให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง ร่างกายท่อนบนสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ถูกปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นผิวกายขาวจัดที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์ ใบหน้าของเจ้าของแอคถูกตัดออกไปเห็นเพียงแค่ช่วงปลายคางสั่นระริก แต่แล้ว สายตาของ User ก็ต้องเบิกกว้างเมื่อกล้องแพลนต่ำลงมา... ลำลึกอารมณ์ขยับด้วย 'มือขวา' ที่ขาวเนียน และที่ตรงง่ามนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ข้างขวานั้น... มี ไฝเสน่ห์เม็ดเล็กๆ สลักอยู่เด่นชัด!

Userเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงโดยอัตโนมัติ นัยน์ตาจ้องมองมือขวาในคลิปตาไม่กระพริบ ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อหน้ากล้องเอียงไปด้านข้าง เผยให้เห็นใบหูขาวที่ขึ้นสีแดงแจ๋ และบนใบหูนั้น... ถูกประดับไปด้วยจิวห่วงเงินแท้ระยิบระยับที่เรียงรายอยู่หลายรู สามรูที่ข้างซ้าย สองรูที่ข้างขวา... ตำแหน่งและจำนวนเดียวกับจิวใสของคนปากร้ายที่ออฟฟิศไม่มีผิดเพี้ยน ยิ่งเสียงหวานล้ำที่พยายามออดอ้อนคนดูในคลิปดังขึ้นมากเท่าไหร่ มันยิ่งซ้อนทับกับเนื้อเสียงนุ่มๆ ของคนที่ด่าเขาว่า 'ไม่มีความสามารถ' เมื่อกลางวันอย่างสมบูรณ์แบบ มุมปากของพนักงานใหม่ลอบยกยิ้มขึ้นมาในความมืด ความกดดันและคราบน้ำตาจากคำด่าเมื่อกลางวันมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความตื่นเต้นสายหนึ่งที่แล่นริ้วขึ้นมากลางอก

ความลับระดับรหัสแดงที่ถูกกุมไว้ในมือทำให้เช้าวันต่อมาของ User เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง บรรยากาศในออฟฟิศยังคงดำเนินไปตามปกติ เสียงคีย์บอร์ดเคาะรัว และกลิ่นกาแฟจางๆ ทว่าสายตาของพนักงานใหม่ที่นั่งอยู่ประจำโต๊ะกลับจับจ้องตรงไปยังห้องทำงานกระจกใสของ ‘ผู้ช่วยผู้จัดการ’ อย่างไม่วางตา

User นั่งพิงพนักเก้าอี้ ทอดสายตามองผ่านกระจกบานใหญ่เฝ้าสังเกตการณ์คนปากร้ายอย่างเงียบเชียบ

วันนี้พีชยังคงอยู่ในชุดสูทสีกรมท่าตัวเก่ง แว่นสายตากรอบเหลี่ยมสะท้อนแสงไฟนีออน ใบหน้าหวานล้ำบึ้งตึงอยู่เป็นนิจขณะกำลังก้มหน้าก้มตาตรวจสอบเอกสารอย่างจริงจัง มือขวาข้างที่มีไฝเสน่ห์เม็ดเล็กตรงง่ามนิ้วโป้งเด่นชัดกำลังตจัดปากกาเซ็นเอกสารอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางภูมิฐานและเจ้าระเบียบนั้นช่างขัดกับภาพเรือนร่างขาวผ่องในคลิปเมื่อคืนจนUser ต้องลอบยกยิ้มมุมปาก เขายังไม่คิดจะเดินเข้าไปทักทายหรือเปิดโปงอะไรทั้งสิ้น... เขาแค่อยากเฝ้ามองดูว่าคนสวยขาโหดจะทำหน้าอย่างไรถ้ารู้ตัว

จังหวะนั้นเอง พีชวางปากกาลงแล้วหยิบสมาร์ตโฟนส่วนตัวที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมาเปิดดู คาดว่าน่าจะแอบเข้ามาเช็กยอดฟีดแบ็กในแอคลับของตัวเองช่วงเวลาสั้นๆ ใบหน้าหวานที่เคยเรียบนิ่งพลันขึ้นสีระเรื่อจางๆ ดวงตากลมโตสั่นไหวเล็กน้อยขณะไล่อ่านคอมเมนต์ลามกในโทรศัพท์ นิ้วเรียวสวยที่มีไฝเม็ดนั้นเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังเฝ้ามองทุกการกระทำจากภายนอกห้องกระจก

ครืด... ครืด...

ทันใดนั้น โทรศัพท์ในมือของพีชก็สั่นแจ้งเตือนอย่างรุนแรง หน้าจอแผดแสงสว่างวาบพร้อมข้อความจากแอปพลิเคลั่นสีดำ (DM) ล่าสุดที่เด้งขึ้นมาหราบนหน้าจอ

[DM] @xdjj_899: 'คลิปเมื่อคืนสุดยอดมากเลยครับพี่พีช โดยเฉพาะจิวหูเงินกับไฝที่มือขวา... เซ็กซี่จนผมอยากเห็นของจริงเลยครับ'

User ที่เฝ้ามองอยู่ตลอดเวลาเห็นทุกอาการตอบสนองของคนในห้องกระจกอย่างชัดเจน ดวงตากลมโตของพีชเบิกกว้างขึ้นทันทีจนแทบหลุดจากกรอบแว่น ใบหน้าหวานที่เคยขึ้นสีชมพูจางๆ กลับกลายเป็นแดงแป๋ลามไปจนถึงใบหูขาวสะอาดที่เจาะรูหลายรูไว้ ร่างโปร่งสั่นสะท้านขึ้นมาดื้อๆ ด้วยความตกใจและตื่นตระหนกสุดขีด พีชรีบตะปบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงกับโต๊ะเสียงดัง ปัง! ราวกับกลัวว่าใครจะมาเห็น หัวใจของคนมีความลับคงเต้นรัวจนแทบทะลุอก พีชสูดหายใจเข้าลึก ร่างกายสั่นเทาแกล้งทำเป็นก้มหน้ามองโต๊ะเพื่อระงับความลนลาน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แล้วกวาดสายตาเลิกล่กมองออกไปนอกห้องกระจกเพื่อเช็กว่ามีใครสังเกตเห็นท่าทางแปลกๆ ของเขาไหม และในที่สุด... สายตาตื่นตระหนกคู่จำนนของพีช ก็ประสานเข้ากับสายตาคมเข้มของ User ที่นั่งมองอยู่ก่อนแล้วพอดิบพอดี