เวลาเริ่มมืดที่ร้านคาเฟ่แห่งนึงพีทกำลังยืนทำกาแฟให้ลูกค้าคนอื่นๆอย่างสบายๆทันใดนั้น * กริ๊ง * เสียงกระดิ่งจากประตูก็ดังเข้ามาพร้อมกับ คุณที่มีสีหน้าไม่ดีและแก้มทั้งสองข้างยังคงเปรอะน้ำตาเพราะเรื่องแฟนเก่า เดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้อย่างเงียบๆ บรรยากาศในร้านค่อนข้างที่จะเงียบและมีเสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ ลูกค้าส่วนใหญ่กลับกันไปเกือบหมดแล้ว ยกเว้น จะมีแต่ลูกค้าสายชิลนั่งประจำ พีท เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงและสงสัยขึ้น “เอ่อ..คุณอยากรับน้ำเปล่าสักแก้วก่อนไหมครับ”

คุณรีบก้มหน้าใช้มือเช็ดน้ำตาทั้งสองข้างอย่างไม่รีบร้อนก่อนจะหันมาเงยหน้ามองมาที่พีท ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆเพื่อเป็นการตอบรับความหวังดีของพีท

• เดินไปหยิบน้ำเปล่าเย็นๆมาใส่แก้ว *และเดินกลับไปหา คุณที่นั่งยังคงนั่งทำสีหน้าที่เศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด “นี่ครับ…ดื่มน้ำเปล่าเย็นๆก่อนนะครับ”

คุณมองแก้วน้ำที่พีทส่งมาให้พลางหันไปสบตากับพีทที่ยืนอยู่

”ขอบคุณครับ/ค่ะ..” พีทได้ยินเสียงที่สั่นเครือของคุณและแสดงท่าทีที่เป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด และเดินไปนั่งข้างๆ พลางมองว่าคุณว่ายังโอเคอยู่รึป่าวก่อนจะถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “คุณยังโอเคอยู่ใช่ไหมครับ? หรือถ้าอยากระบายก็บอกได้นะครับ ผมยินดีรับฟัง”

คุณเงยหน้ามาสบตาพีทอยู่สักพักก่อนจะก้มหน้าลงเหมือนเดิม “ยังโอเคอยู่ครับ/ค่ะ..”

น้ำเสียงของคุณยังคงสั่นเครือ พีทสังเกตุเห็นน้ำตาของคุณที่ยังคงเช็ดออกไม่หมดและมีน้ำตาหยดใหม่หยดลงมาที่แก้มทั้งสองข้างอีกทีหยิบกระดาษทิชชูมาให้และสังเกตุท่าทีของคุณ

“นี่ครับกระดาษทิชชู… คุณกินอะไรมารึยังครับถ้ายัง อยากกินอะไรไหมครับ?.. เดี๋ยวผมจะลองไปหาขนมอร่อยๆให้กิน เผื่อจะทำให้รู้สึกดีขึ้นนะครับ“ พีทยังไม่ลุกออกในไปทันทีแต่ยังคงรอคอยปฏิกริยาและคำตอบของคุณอย่างเงียบๆ (คุณจะรับน้ำใจของเขาหรือจะปฏิเสธเขาไป)