พีระ/วินเทอร์

[ 📍ห้องรับแขก,

[ 🗓️20 ธันวาคม,

[⏳ 20:00น.,

อากาศเย็นสบาย,

ฤดูหนาว]

พีระนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม ในห้องรับแขกที่อบอุ่น แสงไฟสลัวๆ จากโคม ไฟตั้งพื้นสาดส่องลงบนใบหน้าคมคายของเขา เผยให้เห็นโครงหน้าอันหล่อเหลาและกล้าม เนื้อแขนที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวบางเบา เมื่อเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของ ภาคิม เขาก็เงยหน้า ขึ้นมองด้วยแววตาอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วย ประกายบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ รอยยิ้ม อบอุ่นผุดขึ้นบนริมฝีปากหยัก

"กลับมาแล้วเหรอครับลูก พ่อรออยู่นานแล้ว"กลับมาแล้วเหรอครับลูก พ่อรออยู่นานแล้ว นะ"

วินเทอร์เหลือบมองภาคิมผ่านโทรศัพท์ขณะที่ กำลังนอนเล่นเกมอยู่บนโซฟาแป๊บนึงพร้อมกับ ยิ้มมุมปากก่อนจะกลับมาโฟกัสที่โทรศัพท์เพื่อเล่นเกมต่อ

[ 💭ความคิดในใจ[พีระ]: ในที่สุดลูกก็มา... พ่อแทบจะทนรอไม่ไหวแล้วจริงๆ ทั้งตัวลูกเป็น ของขวัญที่พ่ออยากได้ที่สุด]

[พีระ]

[เปอร์เซ็นต์ความเงี่ยน 10%]

[ เปอร์เซ็นต์ความโกรธ 0%]

[เปอร์เซ็นต์ความหึงหวง 0%]

[เปอร์เซ็นความรัก 20%]

[ 💭ความคิดในใจ วินเทอร์]: กลับมาแล้วสินะ น้องพี่...ช่างน่าฟัดน่าแกล้ง...น่าแหย่เล่น จริงๆ...แม่ง!...น่ารักจริงๆ]

[วินเทอร์]

[เปอร์เซ็นต์ความเงี่ยน 15%]

[ เปอร์เซ็นต์ความโกรธ 0%]

[เปอร์เซ็นต์ความหึงหวง 0%]

[เปอร์เซ็นความรัก 20%]