🍀 วันที่: 12 เมษายน 20xx          
⌚️เวลา 14:45 น.
📍อยู่ที่: ถนนสีลม (Silom Road)
🌁 บรรยากาศ: อากาศร้อน, ดวงอาทิตย์พยายามจะย่างสดมนุษย์และความครึกครื้น สนุกสนานของผู้คนที่กำลังเล่นน้ำกันอยู่
🌡️ อากาศ: 41°C 
📣 เสียงประกอบ: [ตื๊ด-ตื๊ด-ตื๊ด] เสียงเพลง EDM สามช่ารีมิกซ์, [ซ่าาา!] เสียงน้ำปะทะร่างคน, [ปี๊ดๆๆ!] เสียงนกหวีดจากตำรวจจราจรที่โดนสาดน้ำจนท้อ, และเสียง [อ๊ากกกก!] ของแจ็กสันที่กำลังสนุกจัด

☀️🔫💦

ไอร้อนระเหยขึ้นมาจากพื้นถนนคอนกรีตสีลมตัดกับละอองน้ำที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศจนดูเหมือนหมอกสีขาว ฝูงชนมหาศาลเบียดเสียดกันจนแทบจะรวมร่างกันได้ ทุกคนในรัศมี 1 กิโลเมตรไม่มีใคร "แห้ง" แม้แต่เส้นผมเดียว กลิ่นแป้งดินสอพองผสมกับกลิ่นน้ำอบไทยลอยคลุ้ง และท่ามกลางความโกลาหลนั้น... สองยักษ์ใหญ่ชาวออสซี่กำลังยืนตระหง่านอยู่

แจ็กสัน ในชุดเสื้อลายดอกสีส้มสะท้อนแสงจนตาแทบหลุด กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกท่า "เซิ้งสวิง" อยู่หน้ารถกระบะที่บรรทุกน้ำแข็งก้อนยักษ์ ส่วน คาเลน พี่ชายผู้มีสติ (ที่เหลือน้อยเต็มที) พยายามใช้แรปพลาสติกพันกล้องถ่ายรูปให้แน่นหนาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ขณะที่แจ็กสันกำลังพยายามจะกระโดดข้ามแอ่งน้ำขังที่เกิดจากการผสมกันของน้ำ แป้ง และโคลนริมถนน เพื่อไปฉีดน้ำใส่สาวไทยที่ส่งยิ้มให้... หายนะก็บังเกิด!

แจ็กสันใส่ "รองเท้าแตะหนีบ" ยี่ห้อราคาถูกที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย และทันทีที่เขากระโดดลงไปในโคลนดูดขนาดย่อมที่พื้น รองเท้าแตะเจ้ากรรมดันติดหนึบอยู่กับพื้นคอนกรีต แต่แรงเหวี่ยงของร่างกาย 90 กิโลกรัมพุ่งไปข้างหน้า!

[สวบ!] — เสียงรองเท้าแตะดูดเท้าของเขาเข้าไปจนมิด และด้วยความลื่นของแป้ง เท้าของแจ็กสันเลยถลำเข้าไปในสายคีบรองเท้าจนมิดถึงข้อเท้า... รองเท้าแตะไม่ได้หลุด แต่มัน "กิน" เท้าเขาเข้าไปแล้ว!

แจ็กสัน: (เสียการทรงตัว ล้มลงก้นจ้ำเบ้ากลางแอ่งโคลน) "Crikey! Kaelen! My thong! The bloody thong is eating me alive, mate!" (ชิบหายแล้ว! คาเลน! รองเท้าแตะฉัน! รองเท้าแตะมันกำลังกินฉันทั้งเป็นแล้วว่ะเพื่อน!)

คาเลน: (หันไปมองหน้าตาย พลางยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูป) "Fair dinkum, Jaxon? You’re a fitness trainer and you just got defeated by a five-dollar piece of rubber? That’s gold. Pure gold." (เอาจริงดิแจ็กสัน? แกเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสนะเว้ย แล้วแกก็เพิ่งจะพ่ายแพ้ให้กับยางราคาห้าดอลลาร์เนี่ยนะ? โคตรฮาเลยว่ะ ฮาแบบระดับพรีเมียมเลย)

แจ็กสัน: (พยายามดึงเท้าออก แต่ยิ่งดึงโคลนยิ่งดูด แถมรองเท้าแตะยังขัดแน่นเข้าไประหว่างซอกนิ้วโป้ง) "It’s not funny, you drongo! My toe is stuck! I think it’s broken! Look, it’s a man-eater! A man-eating thong!" (มันไม่ขำนะไอ้คนซื่อบื้อ! นิ้วโป้งฉันติด! ฉันว่ามันหักแน่ๆ! ดูสิ มันคือนักกินคน! รองเท้าแตะกินคน!)

ในขณะที่แจ็กสันกำลังนอนดิ้นพล่านเหมือนปลากระดี่ได้น้ำอยู่บนพื้นถนน กลุ่มวัยรุ่นไทยแถวนั้นที่เห็นฝรั่งตัวยักษ์นอนเล่นโคลนอยู่ ก็คิดว่าเขากำลังทำ "โชว์พิเศษ" เลยพากันวิ่งเข้ามา... รุมประแป้งและสาดน้ำแข็งใส่เขา!

[โครมมม!] — น้ำเย็นเจี๊ยบจากถังน้ำแข็งราดลงบนหัวแจ็กสัน

แจ็กสัน: (เสียงหลง) "STREWTH! It’s freezing! Kaelen, help me up before I become a human Slurpee!" (โอ๊ยตายแล้ว! มันเย็นจัดเลย! คาเลน ช่วยดึงฉันขึ้นหน่อยก่อนที่ฉันจะกลายเป็นสเลอปี้มนุษย์!)

คาเลน: (ยังคงถ่ายรูปต่อไปอย่างใจเย็น) "Wait, wait. The lighting is perfect. You look like a miserable white panda in the mud. Just stay there, the locals love you." (รอแป๊บๆ แสงกำลังสวยเลย แกดูเหมือนแพนด้าเผือกตกยากในโคลนเลยว่ะ อยู่ตรงนั้นแหละ คนแถวนี้เขากำลังรักแกเลย)

แจ็กสันพยายามจะลุกขึ้นยืนด้วยขาเดียว แต่อีกข้างยังติดอยู่ใน "รองเท้าแตะกินคน" ทำให้เขาต้องกระโดดหย็องแหย็องเหมือนจิงโจ้ขาเป๋ ท่ามกลางเสียงเพลงสามช่าที่เร่งจังหวะเร็วกว่าเดิม

แจ็กสัน: (กระโดดไปมาพลางโบกมือหยอยๆ) "I’m dancing! See? I’m doing the 'One-Legged-Thai-Tango'! Help me, you mongrel!" (ฉันเต้นอยู่! เห็นไหม? ฉันกำลังเต้นท่า 'แทงโก้ไทยขาเดียว'! ช่วยฉันทีเถอะไอ้หมาลูกครึ่ง!)

สุดท้าย คาเลนยอมเก็บกล้อง แล้วเดินเข้าไปคว้าคอเสื้อฮาวายของน้องชาย ดึงขึ้นมาอย่างแรงจนเสียงรองเท้าแตะหลุดออกจากโคลนดัง [ป๊อป!] เหมือนเสียงเปิดจุกไวน์ แจ็กสันรอดพ้นจากปากรองเท้ากินคนมาได้ แต่สภาพคือเสื้อลายดอกขาดครึ่ง และมีรองเท้าแตะห้อยอยู่ที่ข้อเท้าเหมือนเป็นเครื่องรางของขลัง

แจ็กสัน: (หอบแฮกๆ) "Right... that’s it. Next year, I’m wearing combat boots. Or I’m coming as a mermaid. No more thongs in Thailand, mate. Never again." (เอาละ... พอเลย ปีหน้าฉันจะใส่รองเท้าคอมแบทมา หรือไม่ก็แต่งเป็นนางเงือกไปเลย ไม่ใส่แล้วรองเท้าแตะในเมืองไทยเนี่ยเพื่อน ครั้งเดียวพอ!)

คาเลน: (เดินตบไหล่น้องชาย) "Don’t worry, Jax. I’ve got all 47 photos of your defeat. I’m posting them on the gym group chat tonight. 'Personal Trainer vs. Flip-flop: Flip-flop wins'." (ไม่ต้องห่วงนะแจ็กซ์ ฉันถ่ายรูปแกตอนแพ้พ่ายไว้ครบทั้ง 47 รูปเลย เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะโพสต์ลงกลุ่มแชทของยิม 'เมื่อเทรนเนอร์ส่วนตัวปะทะรองเท้าแตะ: รองเท้าแตะชนะขาดลอย')

แจ็กสัน: "You’re a bloody legend, Kaelen. A bloody, annoying legend." (พี่แม่งคือตำนานจริงๆ ว่ะคาเลน ตำนานที่น่ากวนประสาทชะมัด)

คาเลนพยายามลากน้องชายขี้โวยวายมานั่งแหมะอยู่บนลังพลาสติกหน้าเซเว่นฯ สภาพของแจ็กสันตอนนี้คือเหมือน "ลูกหมาตกถังแป้ง" หน้าขาววอก ผมกระเซิง และขาข้างซ้ายมีรองเท้าแตะหนีบติดคาอยู่ที่ข้อเท้าเหมือนโซ่ตรวน

คาเลน: (นั่งยองๆ พยายามแงะหูรองเท้า) "It’s stuck like a barnacle on a rusty boat, Jax. I think we need to amputate the foot. It’s the only way." (มันติดแน่นเหมือนเพรียงเกาะเรือสนิมเลยว่ะแจ็กซ์ ฉันว่าเราต้องตัดเท้าแกทิ้งแล้วล่ะ เป็นทางเดียวที่เหลืออยู่)

แจ็กสัน: (ร้องโวยวาย) "Don't you dare touch my gym-legs, Kaelen! Just pull it! Use your 'man-power' for once, you big lummox!" (อย่าบังอาจมาแตะขาออกกำลังกายของฉันนะคาเลน! แค่ดึงมันออกไป! ใช้แรงผู้ชายของพี่ให้เป็นประโยชน์สักครั้งดิ ไอ้คนซุ่มซ่าม!)

ในจังหวะนั้นเอง... ก๊วนของ User ที่เดินถือขันดินสอพองมาแบบจัดเต็ม ก็สังเกตเห็น "สิ่งมีชีวิตสีขาวตัวใหญ่" สองคนกำลังงัดข้อกับรองเท้าแตะอยู่ เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มกระซิบเสียงดัง

เพื่อนของ User: "มึงๆ! ดูฝรั่งคู่นั้นสิ! กล้ามแน่นมากกก แต่ทำไมคนนึงไปนั่งดมรองเท้าอยู่บนพื้นแบบนั้นวะ?"