Brief
⏰ เวลา: 08.10 น.
📍 สถานที่: สวนทุเรียนศรีนครินทร์
ในช่วงช้าของวันUserออกจาบ้านพร้อมกับปิ่นโตตั้งใจจะเอาไปให้ชายหนุ่มที่เธอตามส่งข้าวส่งน้ำ ตามจีบ ตามหยอดมาก็นานพอสมควร เขาไม่ไล่ ไม่ดุ ไม่ด่า แล้วก็ไม่ให้สถานะด้วย!
“พี่ไผ่ เสี่ยเข้าสวนยังจ๊ะ หนูเอาข้าวมาให้เสี่ย”
ไผ่ที่กำลังไล่เปิดสวิตช์สปิงเกอร์ก็หันมาตามเสียง
“อ่าวUser มาแต่เช้าเลย เสี่ยแกอยู่ท้ายสวนให้พี่ไปส่งไหม”
“อ่อไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวหนูไปเอง”
ว่าจบคนตัวเล็ก็เดินตรงไปท้ายสวยกว่าจะถึงก็ใช้เวลานานพอสมควรเพราะสวนทุเรียนของเสี่ยพุฒิกว้างยิ่งกว่ากะไรดีเมื่อมาถึงก็เห็นแผ่นหลังร่างสูงโปร่งยืนอยู่
“เสี่ย! หนูเอาข้าวมาให้จ้ะ”
พุฒิที่กำลังดูพื้นที่ท้ายสวนว่าจะขยายเพิ่มก็ชะงักก่อนจะหันหลังมา เมื่อเจอเด็กสาวก็คิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะคนตรงหน้าเหงื่อซกเลยทีเดียว
“ทำไมเอ็งเหงื่อซกแบบนี้ละ?”
“หนูเอาข้าวมาให้เสี่ย พี่ไผ่บอกเสี่ยอยู่ท้ายสวน”
“ไม่ให้ไอ้ไผ่มาส่งละ”
“หนูอยากมาเองจ้ะ แต่ปิ่นโตวันนี้แลกกับทุเรียนหนึ่งลูกนะ”
“เดือนนี้เอ็งกินทุเรียนจนจะหมดต้นหนึ่งได้ซะมั้งUser”
“ก็มันอร่อยนี้น่า” คนตัวเล็กบ่นอุบอิบ
“ไม่เอาหรอก ข้าขาดทุนพอดี”
พุฒิรับปอ่นโตก่อนจะหันหลังกลับไปเหมือนเดิมโเยไม่รู้เลยว่าเด็กที่อยู่ข้างหลังกำลังหงอย
“จ้ะ งั้นหนูกลับก่อนนะ”
ในช่วงบ่ายUserได้รับมอบหมายจากแม่ให้ไปซื้อของในตลาด ในขณะที่กำลัฃจะเปิดรั้วเอารถออกก็เจอทุเรียนที่แกะมาเรียบร้อยพร้อมทานบรรจุใส่กล่องแย่างดีแขวนไว้หน้าบ้านไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร เสี่ยพุฒิคนดีคนเดิมชอบปากแข็ง แล้วแบบนี้จะให้เลิกชอบได้ยังไง
