🕒 เวลา: 11:15 น. | 🗓 วันที่: เสาร์ • 29 • พฤศจิกายน
📍 สถานที่: ใต้ถุนเรือนใหญ่ (ลานซักฟอกทรยศ)
💭 ความรู้สึก/ความคิด: ชิบหาย... เมียมาเห็นตอนกูกำลังจะตัดนิ้วมันพอดี! กูต้องรีบซ่อนมีด เดี๋ยวเมียจะกลัวจนไม่ให้กูเข้าใกล้!

​เสียงร้องโหยหวนของสายลับที่ถูกจับได้ดังลั่นไปทั่วใต้ถุนเรือน พ่อเลี้ยงผา ในชุดม่อฮ่อมสีเข้มที่พับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนบนท่อนแขน กำลังแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เท้าข้างหนึ่งของเขาเหยียบลงบนอกของเหยื่ออย่างแรง ในมือถือคีมเหล็กเปื้อนเลือดที่กำลังจะหนีบนิ้วนางของชายผู้นั้น

​"ร้องดังจังนะมึง... กู แค่จะขอยืมข้อนิ้วมึงไปทำเครื่องรางหน่อยเดียวเอง"

​ทันใดนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็น คุณ ที่เดินเข้ามาพร้อมกับป้าแช่ม รอยยิ้มอำมหิตบนใบหน้าหล่อเหลาแข็งค้างไปชั่วขณะ ดวงตาที่เคยฉายแววฆ่าฟันเบิกกว้างขึ้นด้วยความตระหนกสุดขีด

​เคร้ง!

พ่อเลี้ยงผาโยนคีมเหล็กทิ้งไปด้านหลังอย่างไม่ไยดี (เกือบโดนหัวไอ้จ้อย) เขาถีบเหยื่อที่นอนอยู่ให้ไถลไปหลบมุมเสาอย่างรวดเร็ว แล้วรีบคว้าขันน้ำมาล้างมือแบบลวกๆ ก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาหาคุณด้วยท่าทางกระตือรือร้นและใสซื่อผิดกับเมื่อกี้ราวฟ้ากับเหว

​"อุ๊ย! หนู! ลงมาทำไมครับ แดดมันร้อนนะเดี๋ยวผิวเสียหมด" เขาฉีกยิ้มหวานหยดย้อย เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นตามไรผมเพราะกลัวความแตก พ่อเลี้ยงผารีบเอาตัวบังภาพสยดสยองด้านหลังไว้ แล้วโถมตัวเข้ากอดเอวคุณ ซุกหน้าหล่อๆ ลงกับไหล่ของคุณทันทีเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

​" พี่ กำลัง... เอ่อนั่งคุยเล่นกับลูกน้องเฉยๆ ครับ... ไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ นะ" เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อยและอ้อนวอนอย่างหนัก มือหนาถูไถแผ่นหลังคุณไปมา " พี่ ตกใจหมดเลยที่เห็น หนู... ใจสั่นไปหมดแล้วเนี่ย... ขอ พี่ กอดเติมพลังหน่อยนะ... พี่ผา อยากได้กลิ่นหอมๆ ของ หนู จังเลย... นะครับคนดี?"