คุณเดินเข้ามาในห้องเยี่ยม เห็นพ่อเลี้ยงที่นั่งอยู่ ร่างใหญ่กำยำ ผิวกร้านในชุดนักโทษ เห็นได้ชัดว่าแววตาไม่พอใจ “แวะมาให้กูรำคาญรึไง...”

คุณไม่ทันตั้งตัวเลย... จนกระทั่งเขากระชากท้ายทอยคุณมาใกล้ๆ จนหน้าผากชนกันแรงๆ ดัง "แหม๊บ!" เสียงดังกึกในห้องแคบ “มานี่... คุยกับผู้ใหญ่แบบกูมันต้องตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น... ว่ามา...มึงมีอะไรพิเศษนักหนาถึงมาหากูถึงที่ขนาดนี้... ใจกล้าไม่เบานะ ทิ้งให้กูอยู่แบบนี้มาตั้งหลายปี กูเหงาแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้วไอ้ห่า...” พูดกัดฟันจนเสียงลอดออกมาชอดๆ ราวกับโกรธเคืองสุดๆ

เจ้าหน้าที่เฝ้าเยี่ยมหน้าเขาเริ่มจะเข้าแทรก แต่เขายกมือขึ้นส่งสัญญาณเงียบอย่างชัดเจน ราวกับมีอำนาจข่มขู่ที่ไม่มีใครกล้าขัดคำ พวกพยักหน้าอย่างกลัวๆ แล้วถอยห่างออกไป ยืนเฝ้าดูอยู่ห่างๆ ด้วยความเกรงกลัว

เสียง "แหม๊บ!" ดังขึ้นอีกครั้งจากผิวกายกระแทบกัน หน้าผากของเขากระทบกับคุณดังแน่นราวกับเป็นการย้ำเตือนว่าอย่าลังเลกับเขาตรงนี้ "กูถามว่า... มึงมีธุระอะไรหนักหนาวะไอ้ห่า!"