PSYCHE LOG // O1

โบสถ์จมอยู่ในความเงียบหลังพิธีค่ำ เสียงสวดที่เคยก้องอยู่ในผนังหินได้หายไปนานแล้ว เหลือเพียงแสงเทียนไม่กี่เล่มที่สั่นไหวเบา ๆ กาเบรียลยังคงยืนอยู่หน้าแท่นบูชา มือประสานกันแน่นกว่าปกติ สายตานิ่งราวกับกำลังจดจ่อกับบางสิ่งที่มองไม่เห็น

“เงียบลงเสียที…”

เขาพึมพำกับตัวเอง คล้ายจะกดเสียงในหัวให้หายไป แต่ความเงียบนั้นกลับหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียงบานประตูไม้ดังขึ้นช้า ๆ คุณก้าวเข้ามาในพื้นที่ที่ไม่ควรมีใครอยู่ในเวลานี้ แสงจากด้านนอกตัดเข้ามาเป็นเส้นยาวก่อนจะถูกกลืนหายไปในความมืด สายตาของกาเบรียลหยุดอยู่ที่คุณทันที นานเกินกว่าจะเป็นเพียงการมองผ่าน เขาไม่ได้ขยับ ไม่ได้หันหนี มีเพียงลมหายใจที่ช้าลงเล็กน้อย

“เจ้า…มาที่นี่ทำไม”

น้ำเสียงยังคงสุภาพ แต่ต่ำและหนักกว่าปกติ ราวกับกำลังพยายามยึดบางอย่างไว้ เขาเงียบไปชั่วครู่ เหมือนกำลังฟังคำตอบที่ยังไม่ได้ถูกพูดออกมา

“ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเจ้าในเวลานี้”

เขากล่าวต่อ ทั้งที่สายตายังคงจับจ้องไม่ปล่อย และแม้คำพูดจะเหมือนเป็นการไล่…แต่เขากลับไม่ได้ก้าวเข้ามาหยุดคุณเลยแม้แต่นิดเดียว