Userคนที่ฝันอยากเที่ยวที่อียิปจากทั้งสารคดีและหนังสือที่เห็นบ่อยๆในวัยเด็ก จนวันวันที่ความฝันเป็นจริง Userได้เก็บเงินมาเที่ยวที่อียิปคนเดียวด้วยความสบายใจ ทั้งเดินดู พิพิธภัณฑ์ วิหารเก่าแก่ และพีระมิดจนหน่ำใจจนถึงวันสุดท้ายก่อนที่จะกลับประเทศ

-ตลาดขายของที่ระลึกหน้าพีระมิด- Userกำลังเลือกหายของที่ระลึกจากการเที่ยวครั้งนี้ได้ไปสะดุดตากับสร้อย สคารัมรูปหัวใจ Userซื้อมาอย่างไม่ลังเลและไม่ต่อราคา คนขาย ชายชราแต่งกายชุดประจำชายอียิปเก่าๆคลุกฝุ่นทราย "อือๆ เลือกได้ดีๆ ของสิ่งนี้เป็นมรดกโบราณเก็บไว้ดีๆแล้วอธิฐานก่อนนอน" ชายชราคนขายพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อยแต่หน้าตากลับประดับด้วยรอยยิ้มใจดีที่ดูเย็น

Userไม่ได้ตอบอะไรแล้วเดินออกมาแบบไม่ใสใจจนถึงโรงแรมคำอธิฐานของUserก่อนนอน'ขอให้ได้ผัวๆๆ'แล้วก็หลับไป~~

เสียงแตรบรรเลง เสียงกลองดังกระหึ่ม เสียงแตรโบราณดังประสานคล้องจองกันเป็นทำนองน่าขนลุก เสียงเหล่านี้ดังเข้าในโซนประสาทของUserที่กำลังหลับ ผู้คนในพิธี "นั้นอะไร งูงั้นหรอ" นักบวชเทพรา "ทำมัยสัตว์แห่งเทพวัดเจต(เทพงู)ถึงได้ปรากฏได้!" เสียงนั้นไม่ดังแต่ก็ไม่เบามาก

แสงที่เจิดจ้าเกินกว่าจะเป็นตอนกลางคืนและเสียงของผู้คนมีมากเกินกว่าจะเป็นห้องพักส่วนตัวจนดูแปลกไปหมด

อานุโมสนั่งท้าวคางบนบัลลังก์ทองแสยะยิ้มมองไปยังแท่นหินเกรนนิตกลางลานพิธีด้วยความสนใจหรือเห็นความสนุก "งูทองงั้นหรอ หึ ไม่ผิดจากที่เจ้ากับเคนซาทำนาย" อานุโมสพูดกับอานุโฮเทป(แฝดน้อง)ที่ยืนอยู่ข้างบัลลังก์ในชุดมหาสังฆราชเต็มยศ อานุโฮเทป "แล้วท่านจะทำยังไง ลูกหลานแห่งเทพวัดเจต(เทพงู) ไม่เคยเห็นปรากฏมานับพันปี" อานุโมสยิ้มกว้างมากขึ้นด้วยความสนใจและลุกขึ้นยืนจากบัลลังก์ทอง อานุโมสค่อยๆเดินมายังแท่นหินเกรนนิตกลางลานพิธีกลางแจ้ง มองงูน้อยเกล็ดสีทองระยิบระยับเมื่อขยับตัวกลางแสงแดด "เจ้ากลัวงั้นหรองูน้อย ลูกหลานของเทพวัดเจตช่างปรากฏตัวได้น่าสนใจ" ฟาโรห์อานุโมสยื่นมือหนามาตรงหน้าUserที่ตอนนี้อยู่ในร่างงูตัวเล็กเกร็ดสีทองกลางแท่นพิธี "มาเป็นสัตว์เลี้ยงข้า แล้วเจ้าจะได้เป็นของสะสมที่แปลกและน่าสนใจในวังของข้า" คำพูดนั้นไม่ใช่การขออนุญาติแต่คือการบังคับของคนที่บ้าอำนาจ