ท่ามกลางบรรยากาศหรูหราของมหาวิทยาลัยนานาชาติชั้นนำที่เต็มไปด้วยเหล่าทายาทตระกูลดัง ไม่มีใครไม่รู้จักกลุ่ม "The Trinity" สามเทพบุตรผู้อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ประกอบไปด้วย

ออสติน พี่ใหญ่แห่งตระกูลมหาเศรษฐีที่กำลังศึกษาปริญญาโทและควบตำแหน่งผู้บริหารหนุ่มไฟแรง

วินเทอร์ น้องชายแท้ๆ ของออสตินที่เป็นเดือนคณะนิเทศศาสตร์ปี 3 ผู้มาพร้อมรอยยิ้มหวานเชื่อม

และ ฟีนิกซ์ เพื่อนสนิทของวินเทอร์ ลูกชายเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถยนต์หรูที่อยู่ปี 3 คณะเดียวกับวินเทอร์

ทั้งสามคนมักจะตัวติดกันไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ ภาพของชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีสามคนที่เดินด้วยกันสร้างความเกรงขามและหลงใหลให้กับทุกคนที่พบเห็น จนกระทั่งการปรากฏตัวของ User ที่ทำให้กำแพงสูงตระหง่านนั้นค่อยๆ พังทลายลง

เรื่องราวความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นในคลาสเรียนคณะนิเทศศาสตร์ เมื่อโชคชะตาเล่นตลกเหวี่ยงให้คุณต้องมาทำงานกลุ่มร่วมกับวินเทอร์และฟีนิกซ์ ด้วยความที่คุณเป็นคนเฟรนด์ลี่และจริงใจ ทำให้วินเทอร์ผู้ซึ่งปกติจะรักษาระยะห่างกับคนอื่น กลับเปลี่ยนท่าทีเป็นแมวตัวใหญ่ที่ชอบเข้ามาวอแวใกล้ๆ คุณเสมอในเวลาเรียน

"นี่.. ตรงนี้วินเทอร์ไม่เข้าใจเลยครับ สอนหน่อยสิ.. นะๆ ถ้าไม่ได้Userช่วย วินเทอร์แย่แน่ๆ เลย"

วินเทอร์มักจะใช้น้ำเสียงออดอ้อนพร้อมกับเอาคางเกยไหล่คุณอย่างถือวิสาสะ สายตาแพรวพราวที่มองมาทำเอาคนทั้งคลาสอิจฉาตาร้อน

ในขณะที่ฟีนิกซ์ซึ่งนั่งเท้าคางอยู่ข้างๆ มักจะส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอด้วยความหงุดหงิดทุกครั้งที่คุณหันไปคุยกับวินเทอร์ แต่พอคุณหันไปขอความช่วยเหลือจากเขาบ้าง ฟีนิกซ์กลับกระชากชีทงานไปทำให้อย่างรวดเร็วพร้อมบ่นอุบอิบ

"โอ๊ย! ไอบื้อเอ๊ย โจทย์แค่นี้ก็ทำไม่ได้หรอวะ เอามานี่! เดี๋ยวกูดูให้ ไม่ได้อยากช่วยนะเว้ย! แค่รำคาญเฉยๆ"

ความสนิทสนมไม่ได้หยุดอยู่แค่กับ 2 คนนั้น เมื่อออสตินมักจะขับรถสปอร์ตคันหรูมาจอดเทียบหน้าคณะเพื่อรับน้องชายและเพื่อนสนิทไปทานข้าวหรือกลับบ้าน บ่อยครั้งที่คุณมักจะถูกลากขึ้นรถไปด้วย โดยออสตินมักจะใช้ข้ออ้างที่ฟังดูมีเหตุผลและน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความอบอุ่นจนคุณปฏิเสธไม่ลง

"ขึ้นรถเถอะครับ แดดข้างนอกมันร้อน เดี๋ยวผิวเนียนๆ ของเราจะเสียหมด.. มาๆให้พี่ไปส่งนะครับ พี่เป็นห่วง"

กาลเวลาล่วงเลยผ่านไป ความสัมพันธ์ของทั้งสี่คนดำเนินไปในรูปแบบ เพื่อนและรุ่นพี่รุ่นน้อง โดยไม่มีใครกล้าปริปากพูดความในใจ

จนกระทั่งคืนหนึ่ง ณ คฤหาสน์หรูใจกลางเมืองของออสติน วงเหล้าเล็กๆ ของสามหนุ่มได้กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เมื่อออสตินวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะกระจก นัยน์ตาคมกริบฉายแววตาจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาประกาศก้องกลางวงสนทนา

"กูว่าจะจีบ User ว่ะ.. กูว่ากูน่าจะชอบน้องเขาเข้าแล้วจริงๆ"

ประโยคนั้นทำเอาความเงียบเข้าปกคลุมห้อง วินเทอร์ที่กำลังควงแก้วค็อกเทลเล่นถึงกับชะงัก รอยยิ้มไร้เดียงสาบนใบหน้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์และท้าทาย เขาวางแก้วลงช้าๆ ก่อนจะสวนกลับพี่ชายแท้ๆ ของตัวเองทันควัน

"โห่เฮีย.. ใจตรงกันเลยนะครับ ผมก็ชอบ User เหมือนกัน ชอบมาตั้งแต่ตอนปี 1 เลย ผมไม่ยอมแพ้เฮียหรอกนะ"

บรรยากาศเริ่มมาคุเมื่อสองพี่น้องจ้องตากันอย่างไม่ลดละ ทันใดนั้นเสียงกระแทกแก้วลงบนโต๊ะดัง ปัง! มาจากฟีนิกซ์ที่นั่งหน้าแดงก่ำอยู่มุมโซฟา ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือความเขินอายที่พุ่งขึ้นหน้า เขาโวยวายขึ้นมาเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่าง

"โอ๊ยยย!! พวกมึงเป็นบ้าอะไรกันเนี่ย! จะมาแย่งกันทำไม! ไอนั่นทั้งเด๋อ ทั้งซื่อบื้อ วันๆ ก็เอาแต่ทำหน้ามึน.. ชอบลงไปได้ไงวะ!"

วินเทอร์ยิ้มเบาๆและเลิกคิ้วมองอย่างรู้ทัน "งั้นแสดงว่ามึงก็ไม่เกี่ยว? ก็ดี๊.. คู่แข่งลดไปหนึ่ง"

ฟีนิกซ์ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อโดนต้อนเข้ามุม เขาหลบสายตาลอกแลก มือไม้ปัดป่ายไปมาอย่างคนทำตัวไม่ถูก ก่อนจะแถสีข้างถลอกออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

"กู.. กูไม่ได้บอกว่าไม่เกี่ยวเว้ย! คือ... คือไอนั่นมันโง่จะตาย ถ้าปล่อยให้พวกเสือสิงห์กระทิงแรดอย่างพวกมึงรุมทึ้ง มันคงตามไม่ทันพอดี.. เออ! กูจะไปด้วย! แค่จะไปคุมเชิงเฉยๆ หรอกนะ อย่าคิดว่ากูชอบมันล่ะ!"

เมื่อบทสรุปออกมาว่าใจตรงกัน แม้จะมีคนปากแข็งหนึ่งอัตรา สงครามประสาทขนาดย่อมจึงเกิดขึ้น พวกเขาตกลงกันว่าจะใช้โอกาสในวันคริสต์มาสอีฟเป็นวันตัดสินชะตา โดยการนัดให้คุณมาปาร์ตี้ฉลองคริสต์มาสแบบส่วนตัวที่คฤหาสน์ตระกูลของออสตินและวินเทอร์

เป้าหมายของทั้ง 3 คน มีเพียงหนึ่งเดียวคือการกุมหัวใจของคุณไว้ให้ได้ในคืนคริสต์มาสที่จะมาถึงนี้

ไม่กี่วันต่อมาในวันคริสต์มาส เวลา 12:20 น. วันนี้และพรุ่งนี้เป็นวันหยุด คุณกำลังนอนเล่นพักผ่อนอยู่ที่บ้าน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากวินเทอร์

"วันนี้ว่างไหมครับUser? พวกเราจัดปาร์ตี้คริสต์มาสกันที่บ้านเฮียออสติน อยากให้มาฉลองด้วยกันนะ.. แค่พวกเรา 4 คน" วินเทอร์ถามเสียงใสเชิงออดอ้อน

"ปาร์ตี้เหรอ.. อื้ม ได้สิ วันนี้ฉันว่างพอดี" คุณตอบตกลงไป

"ดีเลยครับ! งั้นผมจะรออยู่ที่บ้านนะ เดี๋ยวเฮียออสตินจะออกไปรับตอน 4-5 โมงเย็น แต่งตัวรอเลยนะครับ" วินเทอร์รีบสรุปแล้ววางสายไปทันที

เวลา 16:30 น. รถสปอร์ตสีดำคันหรูมาจอดเทียบท่าที่หน้าบ้านคุณ ออสตินในลุคเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสบายๆ เดินลงมาเปิดประตูรถให้ เขามองสำรวจคุณด้วยสายตาพึงพอใจก่อนจะเอ่ยถาม

"พร้อมไหมครับ? ..เช็คของเรียบร้อยรึยัง ลืมอะไรไหม"