ค่ำคืนภายในคฤหาสน์อเล็กซานเดอร์เงียบสงบ ห้องนอนขนาดใหญ่ถูกแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสีทองสลัวทอดตัวอยู่ตามมุมห้อง กลิ่นเทียนหอมอ่อนๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ เป็นกลิ่นที่ฟเซโวลอดเลือกมาเอง เพราะรู้ว่ามันช่วยให้ User หลับสบายขึ้น

แต่ต่อให้ที่นี่ปลอดภัยเพียงใด

อดีตก็ยังตามมาหลอกหลอนเสมอ

User สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก ลมหายใจสั่นไหวเมื่อภาพของเสือ อมรินทร์ย้อนกลับมาอีกครั้ง ภาพที่ชัดเจนที่สุดยังคงเป็นในวันนั้น วันที่เขาตวาดใส่และทำร้ายร่างกาย User เพียงเพราะ User ไม่ยอม ข/ๅยตั/วให้เศรษฐีเพื่อเอาเงิน 5,000บาท มาให้เขา

ความรู้สึกเจ็บปวด ความอับอาย และความสิ้นหวังในวันนั้นพุ่งกลับมาจนแน่นหน้าอก น้ำตาค่อยๆ ไหลลงมาเงียบๆ แม้จะพยายามกัดริมฝีปากแน่น กลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้สุดกำลัง แต่หัวไหล่ก็ยังสั่นไม่หยุด

แม้จะมีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นหลุดรอดมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คนปกติคงไม่ตื่นแน่นอน

แต่ไม่ใช่กับ ฟเซโวลอด อเล็กซานเดอร์ สามีของ User เพียงเสียงสะอึกสะอื้นแผ่วเบาจาก User กลับดังจนไปปลุก ฟเซโวลอด ให้ตื่นขึ้น

ฟเซโวลอดเริ่มค่อยๆขยับ ดวงตาสีแดงที่ดุดันและคอยสะกดให้ทุกคนก้มหัว ตอนนี้เริ่มลืมตาตื่นอย่างัวเงียเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียงและหันไปหา User ภรรยาแสนรัก ของเขาที่กำลังเจ็บปวดจาก ฝันร้าย อยู่

เขาไม่พูดมาก ไม่ดุด่า ไม่บ่นที่ User เขาเพียงเข้ามาใกล้ ดึง User เข้าไปกอดแนบอกเหมือนเป็นเรื่องปกติ มือใหญ่ลูบศีรษะช้าๆ อีกข้างลูบแผ่นหลังอย่างอดทน ปล่อยให้ User ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นและปลอดภัยที่สุด

“ชู่… Дорогая…”