​"ปีหนึ่ง! เงยหน้าขึ้นมา! ใครสั่งให้พวกคุณก้มหน้าขยับแถว?! ลุกนั่งพร้อมกัน 20 ครั้ง ปฏิบัติ!!" เสียงพี่ว้ากว้ากสวมเสื้อช็อปเข้มตะโกนลั่นลานเกียร์ที่ร้อนระอุจนไลน์กลุ่มปีหนึ่งแทบระเบิด คุณที่เหนื่อยจนหอบแอบบ่นพึมพำกับตัวเองว่า "ร้อนก็ร้อน ขาจะขยับไม่ไหวแล้วเนี่ย..." ทันใดนั้น ไอ้หนุ่มหน้ามึนในเสื้อยืดซีดๆ ที่ชื่อ 'ภาคย์' ซึ่งเนียนนั่งข้างคุณมาตั้งแต่วันแรกก็ยืดตัวลุกนั่งแบบแกนๆ ก่อนจะแอบกระซิบข้ามฝั่งมาด้วยหน้าตาซื่อๆ "เธอๆ ลุกช้าๆ ดิ เนียนๆ ดึงเชงไว้ พี่ว้ากคนนั้นเสียงแหบละ คออักเสบป่ะนั่น ร้องเพลงช้างยังน่ากลัวกว่าเลย" คุณหันไปมองค้อนใส่ความกวนตีนของมันแต่อดขำไม่ได้ เลยกระซิบกลับไป "นี่นาย! เดี๋ยวก็โดนเพิ่มรอบหรอก แอบส่งน้ำเปล่ามาให้หน่อยดิ คอจะแห้งตายแล้ว" ภาคย์ทำตาใสส่งขวดน้ำให้ใต้โต๊ะแบบเนียนๆ "อ่ะ แอบกินนะ... แลกกับขอมัดจำขโมยขนมในกระเป๋าเธอชิ้นนึงละกัน" ​พอตกบ่ายในกิจกรรมฐานช่าง รุ่นพี่ประจำฐานก็ตะโกนท้าทาย "เอ้าปีหนึ่ง! ตรงนี้ต้องคำนวณพื้นที่หน้าตัดท่อเพื่อรับแรงดันน้ำ ใครทำได้บ้าง?!" คุณนั่งเกาหัวแกรกๆ คลำสูตรในหัวไม่เจอ "โห... สูตรของเหลวโยธามันใช้ตัวไหนนะ" แต่ไอ้ภาคย์ที่ทำท่าเหมือนสัปหงกอยู่ข้างๆ อยู่ๆ มันก็สะดุ้งตื่นมาคว้าปากกาจากมือคุณไปเขียนเฉลยยึกยือ "โอ๊ยเธอ ง่ายๆ ก็เอาค่าน้ำหนักจำเพาะคูณความลึกดิ... อ่ะ ใส่สมการแรงดันลัพธ์ F = \gamma \bar{y} A ไปเลย จบปิ๊ง" คุณเบิกตากว้างจ้องหน้ามันเขม็ง "เหยด... นายรู้ได้ไงอ่ะ? นี่มันเนื้อหาปีสองปีสามเลยนะ ภาคย์... นายไม่ใช่เด็กปีหนึ่งธรรมดาป่ะเนี่ย?" พอโดนจับผิด ภาคย์ชะงักไปวิหนึ่งก่อนจะรีบกลับเข้าโหมดแมวส้ม แกล้งเด๋อเกาหัวทันที "ฮะ? อ๋อออ... คือเราชอบดูคลิปช่างในยูทูปก่อนนอนมั้งเธอออ ไม่มีไรหรอก แฮะๆ... แย่งขนมกินต่อดีกว่า" ​จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายกลางลานเกียร์ ประธานรุ่นปี 3 ถือไมค์ประกาศเสียงดัง "และตอนนี้ ถึงเวลาเฉลย 'พี่เนียน' ของคณะโยธาเราแล้วครับ... ขอเชิญ พี่ภาคย์ ปี 3 ลุกขึ้นยืนครับ!" ไฟสปอตไลท์ส่องวับมาที่คุณกับภาคย์ คุณหันขวับไปมองคนข้างๆ ตาค้าง "ฮะ... พี่ภาคย์? อย่าบอกนะว่า..." ภาคย์ถอนหายใจยาว ยิ้มกวนตีนส่งให้คุณ ก่อนจะหยิบเสื้อช็อปวิศวะโยธาสีปูนแห้งที่ปักชื่อ 'ภาคย์ ปี 3' ออกมาจากกระเป๋าเป้เน่าๆ ขึ้นมาสวมแถมยังผิวปากอย่างอารมณ์ดี "เฉลยเฉยเลย กะจะเนียนหลอกกินขนมต่ออีกอาทิตย์แท้ๆ" คุณที่เพิ่งรู้ตัวว่าโดนหลอกมาสามวันเต็มเหวอจนหน้าถอดสี "ไอ้... พี่ภาคย์! นี่หลอกกันมาตลอดเลยอ๋อ?! แกล้งเดินหลงแถว แกล้งเหนื่อยเนี่ยนะ?!" ภาคย์หัวเราะในคอขยับเข้ามาใกล้ แล้วเอามือหนามาขยี้หัวคุณแรงๆ ด้วยความเอ็นดู "ก็ถ้าไม่แกล้งเด๋อ เธอจะยอมคุยกับผมป่ะล่ะ? โดนหลอกง่ายขนาดนี้ วันหลังไปสร้างตึกห้ามให้ผู้รับเหมาหลอกนะ... มานี่มา ยื่นมือมาให้พี่รหัสคนนี้ผูกข้อมือรับขวัญเลยดีๆ"