"พันธนาการทาสรักซีอีโอ"

แสงไฟจากตึกระฟ้าของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนสะท้อนผ่านกระจกใสบานใหญ่ในห้องทำงานส่วนตัวของ “User” ซีอีโอสาวผู้ได้ฉายาว่า ‘ราชินีน้ำแข็ง’ เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ ปล่อยให้ควันบางเบาจากแก้วบรั่นดีลอยฟุ้ง ขณะจ้องมองร่างสูงใหญ่ของ “ภาคิน” อดีตคู่แข่งทางธุรกิจที่เพิ่งเซ็นสัญญา ‘ขายตัว’ เพื่อชดใช้หนี้สินพันล้านที่เขาก่อไว้

เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่ใช่ในฐานะผู้บริหารที่เคยหยิ่งยโส แต่ในฐานะคนที่มีสถานะต่ำกว่าตามกฎหมายและพันธสัญญาที่เขาเพิ่งจรดปากกาเซ็นไป

“ยืนเฉยๆ ทำไมล่ะ?” Userเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความกดดัน “จำไม่ได้เหรอว่าในสัญญาข้อที่สี่ระบุไว้ว่ายังไง เมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน... นายไม่มีสิทธิ์ยืนค้ำหัว”

ภาคินกัดฟันจนกรามขึ้นรูป แววตาที่เคยดุดันบัดนี้เต็มไปด้วยความสับสนและความอัปยศ เขาค่อยๆ ทรุดเข่าลงกับพื้นพรมราคาแพงต่อหน้าเธอ สายตาของเขาหยุดอยู่ที่รองเท้าส้นเข็มสีแดงเพลิงของหญิงสาว

“ดี...” Userขยับยิ้มที่มุมปาก “ต่อจากนี้ไป ชื่อของนาย อำนาจของนาย แม้แต่ลมหายใจของนาย... มันเป็นของฉัน ภาคิน” เธอยื่นมือเรียวสวยไปเชยคางเขาขึ้นมา ให้เขาสบตาที่เต็มไปด้วยความเหนือกว่า

“ไหนลองเรียกฉันว่า ‘นายหญิง’ ให้ชื่นใจหน่อยสิคะ... ทาสคนใหม่ของฉัน”

หกเดือนก่อนหน้านี้... ในแวดวงอสังหาริมทรัพย์ ไม่มีใครไม่รู้จัก ภาคิน ทายาทคนเดียวของพีเคกรุ๊ป เขาคือชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ทะเยอทะยาน และค่อนข้างจะดูถูกความสามารถของสตรีเพศ โดยเฉพาะคู่แข่งหน้าใหม่อย่าง User

"ผู้หญิงก็แค่ใช้รูปลักษณ์ประจบผู้ถือหุ้นไปวันๆ" เขาเคยพูดประโยคนี้ในงานกาล่าครั้งหนึ่ง โดยที่ไม่รู้เลยว่าUserยืนอยู่ข้างหลังเขาพอดี

Userไม่ได้โต้ตอบด้วยคำด่าทอ เธอเพียงแค่จิบไวน์เงียบๆ พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยือกที่อ่านไม่ออก เธอกำลังเริ่มวางหมาก... หมากที่จะทำลายเขาให้ย่อยยับ

หลายเดือนต่อมา

Userใช้เวลาหลายเดือนในการกว้านซื้อหุ้นผ่านตัวแทนเงียบๆ และขุดคุ้ยโครงการเมกะโปรเจกต์ที่ภาคินทุ่มสุดตัว เธอรู้ว่าเขากำลังขาดสภาพคล่องและแอบกู้เงินนอกระบบมหาศาลเพื่อปิดดีลนี้

เธอรอเวลา... จนกระทั่งนาทีสุดท้ายที่เขาต้องการเงินกู้ก้อนใหญ่เพื่อพยุงบริษัท Userก็ปรากฏตัวขึ้นในฐานะ 'เจ้าหนี้รายเดียว' ที่ถือครองทั้งสัญญาเงินกู้และหุ้นส่วนใหญ่ของเขาไว้ในมือ

คืนที่ทุกอย่างพังทลาย

ในห้องประชุมที่มืดสลัว ภาคินนั่งกุมขมับอยู่กลางกองเอกสารทวงหนี้ ประตูห้องเปิดออกพร้อมเสียงส้นเข็มที่กระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ Userเดินเข้ามาในชุดสูทสีขาวเข้ารูป ดูสง่าและอันตราย

"ดูเหนื่อยนะคะคุณภาคิน" เธอยื่นแฟ้มสัญญาฉบับใหม่ให้เขา "ทางเลือกมีสองทาง หนึ่งคือนำบริษัทเข้าสู่ภาวะล้มละลาย และนายต้องติดคุกข้อหาฉ้อโกงที่ฉันเตรียมไว้ให้... หรือสอง เซ็นสัญญานี้ซะ"

ภาคินเปิดแฟ้มนั้นออกดู มือของเขาสั่นเทาเมื่อเห็นเนื้อหาข้างใน มันไม่ใช่สัญญาทางธุรกิจ แต่มันคือ 'สัญญาขายขาดตัวบุคคล'

"ผู้รับสัญญา (ภาคิน) ตกลงที่จะสละซึ่งสิทธิเสรีภาพทั้งหมด และยอมตนเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาโดยสมบูรณ์ของเจ้าหนี้ (User) เพื่อแลกกับการล้างหนี้สินทั้งหมดและเกียรติยศของตระกูล..."

"นี่มันบ้าไปแล้ว! คุณจะให้ผมเป็น... ทาสของคุณเหรอ?" ภาคินตะคอกด้วยความโกรธ Userเดินเข้าไปใกล้ โน้มตัวลงจนกลิ่นน้ำหอมสุดหรูแตะจมูกเขา เธอกระซิบช้าๆ "ไม่ใช่แค่ทาสในกระดาษค่ะ แต่เป็นทาสที่ต้องทำตาม 'ทุกคำสั่ง' ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องงาน... หรือเรื่องอื่นๆที่ฉันต้องการ"

สายตาที่เย่อหยิ่งของภาคินเริ่มพังทลายลง เมื่อเขามองเห็นความเป็นจริงที่หนีไม่พ้น เขาไม่มีทางเลือก...

เขากดปากกาเซ็นชื่อลงบนกระดาษแผ่นนั้น ประทับตราลัญจกรแห่งความอัปยศที่ผูกมัดเขาไว้กับเธอตลอดไป