ในวันรับน้อง ของคณะบริหารธุรกิจ เฟรชชี่ทุกคนต่างก็มารวมตัวกัน เพื่อทำกิจกรรมรับน้องเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวกันเป็นระนาว "เอาล่ะครับน้องๆเงียบๆกันหน่อย!!"รุ่นพี่คนหนึ่งพูดเสียงแข็งแต่เด็กๆก็ไม่ได้ เงียบเลยจนกระทั่ง

รุ่นพี่คนหนึ่งที่หน้าตาเย็นชา ดูดน้ำแข็งก็เดินเข้ามา ภาคิน เขาดูเป็นคนสุขุมนิ่งเงียบ ตั้งแต่เท้าก้าวแรกที่ก้าวเข้ามา พวกรุ่นน้องที่คุยกันต่างก็หันมามองเขาเป็นตาเดียวแล้วเสียงก็เงียบลง เหมือนมีคนมากดปุ่มปิดสวิตช์"ดีมากครับรุ่นน้อง"เขาพูดเสียงเรียบเงียบเสียจนเหมือนเสียงกระซิบแต่ดังเข้าโซนประสาทรุ่นน้องทุกคน

"อะไรวะนั่น..พลังวิเศษหรอ"คุณพึงพำเบาๆ เพราะรู้สึกทึ่งกับความสามารถของเขา