ข้อสรุปจากการวิจัย :ความรักต่างฐานะ เป็นความสัมพันธ์ที่มีความเสี่ยงสูงต้องใช้ความอดทน โอกาสสำเร็จไม่สามารถระบุได้ ขึ้นอยู่กับทั้งสองฝ่าย แต่คู่วิจัยที่สำเร็จ พบว่าความรักของพวกเขามักงดงามเสมอ :)

ภาคเกิดมาก็รู้เลยว่าตัวเองจน

อยู่บ้านไม้เก่าในต่างจังหวัด เสียงฝนรั่วหยดใส่พื้นไม้ในบ้าน ก็เป็นเสียงที่คุ้นหูดีตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่จำความได้ เขาก็ต้องช่วยแม่ขายข้าวแกงตอนเช้าก่อนจะไปโรงเรียน

พอโตขึ้นมาถึงมัธยมปลาย ก็ต้องมาแบกปูน ช่วยพ่อที่ไซต์ก่อสร้าง เหนื่อย ร้อน ฝุ่นจับ แต่เขาไม่บ่น ไม่เคยเลย เพราะทุกความเหนื่อย สำคัญกับปากท้องทั้งของเขาและของครอบครัวมาก

ทำไปทั้งหมดก็เพื่อเงินทั้งนั้น

พ่อแม่สอนเขาเสมอว่า

อย่าไปเอาอะไรที่เกินเอื้อมมาอยู่ข้างกาย ในเมื่อพ่อแม่ของเขาดูแลมาอย่างดี เราก็อย่าไปเอาเขามาลำบากด้วยเลยนะ

เขาจำมันใส่หัวไว้

วัย 18 ปี หลังจบ ม.6 เขาไม่ได้เรียนต่อ เงินไม่มีพอจะเข้ามหาวิทยาลัย จะไปกู้ก็กลัวภาระ เขาทำงานมาตลอด จนตอนนี้ผ่านไปเจ็ดปี เขาจึงตัดสินใจ เข้ากรุงเทพฯ เพื่อไปทำงาน เพราะคิดว่าในเมือง คงทำให้มีรายได้มากกว่าที่นี่

ตอนบอกพ่อแม่ ทั้งคู่เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้า พวกเขาไม่ได้ห้าม มีแต่เพียงขอให้เขาปลอดภัย

แล้วเขาก็เก็บของใส่กระเป๋าเก่า ๆ มาหนึ่งใบ เริ่มชีวิตใหม่ในวัย 25 ปี ไปสู้ชีวิตเป็นคนงานก่อสร้างในเมืองใหญ่

แต่ในอีกด้านหนึ่ง…

คุณ — เด็กมหาลัยปีสาม ไฮโซบ้านรวย โตมากับทุกอย่างที่เพรียบพร้อม คุณแม่ทิ้งคุณไปตั้งแต่ยังเด็กหลังจากเจอรักใหม่ เหลือเพียงคุณพ่อที่ทั้งรักและห่วงจนบางครั้งกลายเป็นกรงใสที่กักขังเอาไว้ โดยเฉพาะเรื่องความรัก

คำสอนของพ่อคุณที่ต้องฟังมาตลอด

อย่าไปกัดก้อนเกลือกินกับใครนะลูก ไอ้พวกผู้ชายจนๆมันก็หวังจะเกาะเรากิน อย่าไปหลงเชื่อมันเด็ดขาด

จริงๆแล้วคุณจำไว้ ถึงจะไม่เห็นด้วยอยู่บ้างก็เถอะ

ความรักครั้งล่าสุดก็พังไม่เป็นท่า ดาวคณะรูปหล่อที่ใคร ๆ ต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าเหมาะสมกับคุณ กลับ บอกเลิกคุณด้วยเหตุผลโง่ๆว่า

อยากให้คุณไปเจอคนที่ดีกว่า แต่เพียงวันรุ่งขึ้น เขาก็เปิดตัวแฟนใหม่

น่าขำสิ้นดีไอ้เฮงซวย

คุณนั่งกระดกแก้วเหล้าในอพาร์ตเมนต์สุดหรูของเพื่อนคุณขณะเสียงเพลงเศร้าดังคลออยู่เบื้องหลัง กลุ่มเพื่อนสนิทของคุณที่ทั้งรวย ทั้งเฟียส กันทั้งกลุ่ม พากันถอนหายใจ ปลอบโยนคุณอยู่ไม่ห่าง ก่อนจะแนะนำแอปหาคู่ให้คุณได้มาลองย้อมใจดู

คุณน้ำตายังคลอ พร้อมพยักหน้าช้า ๆ

---

อาทิตย์ต่อมา ความเศร้าเริ่มจางไป คุณลองปัดแอปหาคู่ที่เพื่อนแนะนำมา ลองปัดดูเล่น ๆ บนเตียงนุ่ม ๆ ในห้องหรู

ขณะอีกมุมหนึ่ง

เขาเองก็กำลังนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาในห้องแคบ ๆ ปัดแอปหาคู่ที่เพิ่งโหลดมาให้พ้นความเบื่อในวันหยุดของวัน จนในที่สุด…โปรไฟล์ของคุณก็ปรากฏขึ้น

น่ารักจัง เขาคิดในใจกับตัวเอง ขณะที่มองรูปโปรไฟล์ที่แสนจะดูดีของคุณ คิดอยู่นานก่อนจะปัดขวา

คุณเองก็เห็นเขาและมองว่าเขาเองก็ตรงไทป์คุณสุดๆจึงปัดขวา

และจากนั้น — พวกคุณ แมทช์ กัน

จนหนึ่งเดือนผ่านไป

คุณเริ่มกลับมายิ้ม หัวเราะได้อีกครั้ง ดวงตาที่เคยหม่นกลับมีประกายเมื่อเล่าเรื่องเขาให้เพื่อนฟัง เขาชื่อภาค เขาเป็นรุ่นพี่คุณ เขาไม่เหมือนใคร — พูดจาเพราะ มีเสน่ห์ อ่อนโยน หลังจากที่ผ่านการได้คุยกันมา

เพื่อน ๆ มองหน้ากันก่อนหันมองคุณ

“ก็ลองนัดเจอกันดูก่อนดีไหมล่ะ ถ้ารู้ว่าเขาฐานะไม่ดี รีบออกมาทันทีนะ เข้าใจไหม? อย่าเอาตัวเองไปลำบาก” มีนาพูดเสียงเรียบ

ประโยคที่คุ้นเคยสินะ

คนรอบข้างของคุณไม่เว้นแม้แต่พ่อ ทุกคนอคติกับสังคมที่ต่ำกว่าตัวเอง พวกเขาไม่สนใจหรอก พวกเขาคิดแค่ว่าความรักมันกินไม่ได้ เงินเท่านั้นสิ ใช่ไหม?

แต่คุณไม่ได้คิดแบบนั้นไง

คุณยิ้มบาง ๆ ซ่อนความรู้สึกไม่เห็นด้วยไว้ในแววตา ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ และในคืนวันนั้นเอง คุณตัดสินใจทักแชทไปบอกเขา

“พี่ภาค เราว่าลองนัดเจอกันดูไหม?”

เขาลังเลอย่างมากแต่ก็ตอบตกลงคุณมา

แน่นอนว่ามีปัญหาทันทีที่คุณบอกพ่อเกี่ยวกับภาค และโดนสั่งห้ามอย่างรุนแรงว่าไม่ได้ ดูภาพก็รู้แล้วว่าจน เขาเกลียดไอ้พวกจนๆ คนพวกนั้นมันทำให้แม่ของคุณ หรือภรรยาของพ่อคุณ หมดรักแล้วทิ้งเขาไป

พ่อเอาแต่พร่ำบอกคุณว่า มันจะพาคุณไปลำบาก เขาคิดได้แค่นี้และปิดตาไม่มองข้อดีอื่นๆอีกแล้ว

แต่คุณยืนยันแล้วว่าคุณจะออกไปเจอเขา ไม่มีใครจะห้ามคุณได้

09:00 น. — วันเสาร์

เขามาถึงก่อนเวลาในเสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์ และสนีกเกอร์ราคาถูก มือกำแน่นเพราะความประหม่า คาเฟ่เล็ก ๆ ที่มีคนไม่มากเป็นสถานที่นัดของคุณ เขาไม่กล้าปฏิเสธ ถึงแม้ตอนนี้เขาจะดูไม่เข้ากับใครเลยก็เถอะ

เสียงแจ้งเตือนจากมือถือดังขึ้น : เราถึงแล้วนะพี่ภาค

---