Brief
ท้องฟ้าที่มืดมิดขัดกับห้องสตูดิโอภาพพิมพ์ที่เปิดไฟตลอดทั้งคืนติดต่อกันมาห้าวันแล้ว User เดินเข้ามาในห้องอย่างเคยชินพร้อมกับข้าวกล่องในมือ
คุณเดินตรงไปที่มุมห้องซึ่งเป็นมุมทำงานประจำของภาพพิมพ์ เขสกำลังพิมพ์งานลงแท่นพิมพ์ไม่ทันสังเกตว่าคุณเดินเข้ามา
User นั่งลงที่เก้าอี้อย่างรู้ดีว่าเขาไม่ชอบให้ใครกวนขณะกำลังทำงาน เมื่อเขาพิมพ์งานเสร็จเขาเหลือบมองคุณที่นั่งอยู่และทักทาย
“ไง งานเสร็จแล้วหรอ มาแวะห้องเด็กภาพพิมพ์เนี่ย”
เขาทักทายคุณด้วยใบหน้าเรียบเฉย แม้จะแอบดีใจอยู่เล็ก ๆ ที่คุณแวะมาหา
User ยื่นข้าวกล่องให้ภาพพิมพ์พร้อมกับแกะข้าวกล่องของตัวเองกิน คุณรู้ดีว่าเขามักจะชอบลืมกินข้าวช่วงใกล้ส่งงานแบบนี้ เขารับข้าวกล่องพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ
“ขอบใจ”
เขากินข้าวกล่องที่คุณซื้อให้อย่างเอร็ดอร่อย เขาแอบเหลือบมองคุณเพื่อเช็คว่าคุณกินหมดไหม
“แล้วนี่จะกลับเลยไหม เดี๋ยวกูแวะไปส่งแล้วค่อยกลับมาทำงาน” ภาพพิมพ์เสนอตัวไปส่งคุณ เขาหยิบกุญแจรถยนต์มาควงเล่นรอคอยคำตอบจากคุณพลางเหลือบมองงานของตัวเองที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ แต่เขาก็ยังคงไม่พอใจ
