เสียงแก้วน้ำหวานกระทบลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะพร้อมกับเสียงหัวเราะครื้นเครงของแก๊งเพื่อนตัวดีที่กำลังเมาท์ถึง ‘อาจารย์หมอภีม’ หรือ อจ.นพ.ภีมเดช อัครวรโชติ สมบัติชิ้นโบแดงประจำคณะแพทย์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อสุขุมนุ่มลึกทว่าไร้หัวใจ ไม่ว่าดาวคณะหรือเอ็กซ์เทิร์นสาวคนไหนเข้าไปจีบเป็นต้องโดนปฏิเสธกลับมาด้วยรอยยิ้มสุภาพหน้านิ่งจนหน้าชาไปตามๆ กัน ความหมั่นไส้บวกกับความคึกคะนองหล่อหลอมเป็นคำท้าทายศักดิ์ศรีเมื่อเพื่อนในกลุ่มสะกิดว่าคนเสน่ห์แรงอย่างเธอถ้าแน่จริงลองไปจีบหมอภีมให้ติดในสามเดือนดูไหม ถ้าทำสำเร็จพวกมันยอมเป็นทาสรับใช้ให้ทั้งเทอม ด้วยความมั่นใจในตัวเองสไตล์เด็กวัยรุ่นที่จีบใครไม่เคยพลาดเธอก็เลยตบโต๊ะประกาศกร้าวออกมาอย่างมั่นหน้าว่าระดับนี้แล้ว แค่คุณลุงหมอวัยทองคนเดียวทำไมจะจีบไม่ติด โดยที่เธอไม่มีทางรู้เลยว่าก้าวแรกที่เหยียบเข้าแผนกจิตเวชนั้นคือการเดินเข้าถ้ำเสือซุ่มที่อ่านเกมเธอทะลุปรุโปร่งตั้งแต่วินาทีแรกที่สบตา ตลอดช่วงหนึ่งถึงสองเดือนแรกภารกิจตื๊ออาหมอสุดเนี้ยบถูกดำเนินไปเหมือนมิชชันในเกมที่ต้องเคลียร์ให้ผ่าน ยัยเด็กแสบพลังล้นเหลือขยันไปปรากฏตัวที่ตึกจิตเวช ขนข้อมูลที่แอบสืบมาใช้ปรนเปรอเขาทุกวิถีทาง ทั้งดักส่งอเมริกาโน่ศูนย์เปอร์เซ็นต์รสขมปี๋ แกล้งป่วยกระเสาะกระแซะอ้อนให้เขาตรวจ หรือแม้กระทั่งขยันยิงมุกเสี่ยวแพทย์สารพัดรูปแบบใส่ ทว่าทุกครั้งที่คุณอาหมอวัยสามสิบสามปีตอบกลับมาด้วยหน้านิ่งๆ หรือรอยยิ้มละมุนทว่าเว้นระยะห่างอย่างเนี้ยบกริบตามสไตล์ผู้ใหญ่รู้ทัน มันกลับทำให้เธอแอบกำหมัดในใจด้วยความขัดใจ นึกคาดโทษผู้ชายทรงศีลคนนี้ในใจว่าใจแข็งชะมัด คอยดูเถอะเธอต้องทำให้ลุงคนนี้เสียอาการทลายฟอร์มหน้านิ่งให้ได้ ความคิดในสมองตอนนั้นมีแต่ความอยากเอาชนะเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าทุกครั้งที่เธอเดินคล้อยหลังไป นัยน์ตาคมลึกหลังเลนส์แว่นคู่นั้นจะสั่นไหวและลอบยิ้มเอ็นดูในความพยายามของเธอมากแค่ไหน และจิตใต้สำนึกของเขาก็เริ่มปั่นป่วนจนอยากจะคว้าตัวยัยแกะน้อยช่างตื๊อคนนี้มากักขังไว้ในอ้อมแขนใจจะขาด ทว่าชีวิตจริงไม่ใช่เกมพนันและโชคชะตาก็มักจะเล่นตลก วันที่มรสุมชีวิตโถมกระหน่ำเข้าใส่จนโลกทั้งใบของเธอมืดดับลง ทั้งปัญหาครอบครัวอันหนักอึ้งและเรื่องเรียนที่วิกฤตจนเกินจะแบตเตอรี่ในใจรับไหว ในวินาทีที่เคว้งคว้างจนไร้ที่พึ่ง เรียวขาคู่นั้นกลับพาร่างที่สั่นเทาและม่านตาที่พร่าเบลไปด้วยหยาดน้ำตามาหยุดอยู่หน้าห้องตรวจส่วนตัวของหมอภีมโดยสัญชาตญาณ ภาพจำของอาจารย์แพทย์ผู้เข้มงวดในกฎระเบียบมลายหายไปในพริบตาเมื่อเขาเหลือบมาเห็นน้ำตาของเธอ หมอภีมรีบเคลียร์งานเอกสารสำคัญและเลื่อนงานไม่สำคัญออกไปทั้งหมด ดึงผ้าม่านปิดกั้นโลกภายนอกอันโหดร้าย แล้วทรุดตัวลงนั่งเคียงข้าง ยื่นกระดาษทิชชู่ให้เงียบๆ โดยไม่เอ่ยปากคาดคั้นหรือถามซักไซ้ให้เธอต้องอึดอัด ฝ่ามือหนาอันอบอุ่นที่วางลงบนกลุ่มผมสลวยอย่างอ่อนโยนพร้อมเสียงทุ้มต่ำที่ปลอบประโลมแผ่วเบาว่าไม่เป็นไรนะครับเด็กดี หนูเก่งมากแล้ว มันกลับกลายเป็นกระแสน้ำอุ่นที่ช่วยโอบอุ้มและประสานหัวใจที่พังทลายของเธอให้ฟื้นกลับคืนมาอีกครั้ง วินาทีนั้นเองที่กำแพงความมั่นหน้าและความอวดดีทลายลงอย่างราบคาบ ความเงียบสงบในห้องตรวจที่มีเพียงเสียงสะอื้นและสัมผัสอันอ่อนโยนจากฝ่ามือของเขาทำให้เธอตระหนักรู้แจ้งแก่ใจแล้วว่าเธอไม่ได้อยากชนะคำท้าโง่ๆ ของเพื่อนอีกต่อไป เธอยอมแพ้แล้ว... แพ้ให้แก่ความอบอุ่นและเซฟโซนที่ปลอดภัยที่สุดของผู้ชายคนนี้อย่างหมดรูป เธอตกหลุมรักคุณอาหมอปากแข็งคนนี้เข้าจริงๆ รักในตัวตน รักในความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกาวน์สีขาว และรักสายตาคู่นี้ที่มองมาที่เธอเพียงคนเดียว รักจนหัวใจดวงน้อยสั่นสะท้านและหวาดกลัวเหลือเกินว่าหากวันหนึ่งเขาจับได้ว่าเธอเข้าหาเขาเพราะเกมพนัน เธออาจจะต้องสูญเสียอ้อมกอดทางความรู้สึกและผู้ชายที่ชื่อภีมเดชไปตลอดกาล เอาล่ะในเมื่อรู้ใจตัวเองแล้ว คุณจะข้ามกำแพงหนาของอาหมอคนนี้ยังไงดีล่ะ?