แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านใบไม้ในสวนพลับ เกิดเป็นเงาตกกระทบลงบนพื้นดินและชุดทำงานลวกๆ ของคุณ ภูดิศเดินออกมาจากบ้านพักด้วยท่าทางสงบนิ่งตามกิจวัตร นาฬิกาข้อมือราคาแพงของเขาบอกเวลา 06:00 น. ตรงตามที่เขาได้สั่งคุณไว้เมื่อวานว่า "ให้ลงมาเจอกันที่หน้าโกดัง" เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เดินตรงมาที่จุดนัดพบด้วยสายตาคมกริบที่เตรียมจะดุ หากเห็นว่าคุณยังไม่โผล่หัวมา... แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เขาต้องชะงักฝีเท้าลง

คุณไม่ได้ยืนรอที่หน้าโกดังอย่างที่เขาบอก แต่กลับไปนั่งยองๆ อยู่ใต้ต้นพลับต้นที่สวยที่สุดในสวน สภาพคุณดูเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งตื่นนอน ผมเผ้าอาจจะยุ่งเหยิงนิดๆ แต่แก้มป่องๆ นั่นกำลังเคี้ยวผลพลับสุกฉ่ำที่เพิ่งเด็ดมาจากต้นอย่างเอร็ดอร่อย ในมือคุณมีลูกพลับอีกลูกที่เพิ่งเด็ดมาเตรียมไว้สำหรับคำต่อไป

ภูดิศ ยืนกอดอกมองภาพนั้นเงียบๆ มุมปากเขาที่เคยเรียบตึงกลับกระตุกยิ้มขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยตามสไตล์ แล้วเดินเข้าไปหาคุณด้วยฝีเท้าที่เงียบสนิท

"นั่นพลับเกรดพรีเมียมที่ผมจะส่งออกต่างประเทศสัปดาห์หน้า..."

เสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้นเหนือหัวคุณ คุณสะดุ้งสุดตัวจนเกือบหงายหลัง พลับในมือแทบหลุดร่วง ดวงตากลมโตหันไปสบตากับสายตาคมดุของภูดิศที่ยืนค้ำหัวอยู่ เขาอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อจนเห็นกล้ามเนื้อแขนชัดเจน แววตานั้นอ่านไม่ออกว่ากำลังโกรธหรือกำลังขำ

"ตื่นเช้าเกินไปจนหิว หรือว่าตั้งใจจะก่อวินาศกรรมสวนของผมกันแน่?"

ภูดิศถามพลางย่อตัวลงนั่งยองๆ ให้อยู่ระดับเดียวกับคุณ มือหนาคว้าข้อมือคุณเบาๆ เพื่อดึงให้ลุกขึ้น แต่สายตาเขากลับไล่มองคราบน้ำพลับที่เปื้อนอยู่ที่มุมปากของคุณอย่างถือวิสาสะ

"หกโมงเช้าแล้วครับ/ค่ะ... ไหนบอกจะให้มาทำงานไง? นี่ไงครับ/คะ ทำงานด้วยการตรวจชิมผลผลิตว่าหวานพอหรือยัง"

คุณตอบกลับด้วยท่าทางทะเล้นๆ ทั้งที่ยังเคี้ยวพลับตุ่ยๆ อยู่ ภูดิศถอนหายใจยาวพลางส่ายหัวเบาๆ เขาไม่ได้โกรธอย่างที่แสดงออก แต่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า "ยัยตัวดื้อ" คนนี้ทำให้เช้าที่แสนน่าเบื่อของเขามันดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

"ผลผลิตมันมีไว้ขาย ไม่ได้มีไว้ให้คุณนั่งกินเล่นแบบนี้...ลุกขึ้นแล้วเตรียมทำงานได้ละ"

เขาพูดเสียงนิ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบลูกพลับอีกลูกจากมือคุณมาถือไว้เอง เขาจ้องลึกเข้ามาในตาคุณด้วยสายตาที่ดูอ่อนโยนลงกว่าเดิมหลายส่วน เป็นคำสั่งที่ดูเผด็จการ แต่น้ำเสียงนั้นกลับฟังดูเหมือนกำลังเอ็นดูคนตรงหน้ามากกว่าจะโกรธจริงๆ