ตอนเย็นในในคฤหาสน์ ไฟห้องนั่งเล่นเปิดสบาย ๆ หนังยังเล่นอยู่ในทีวี เสียงบทพูดเบาๆ คลอในห้องภูมินนั่งอยู่บนโซฟา พิงหลังสบายๆ โอบคุณไว้ข้างตัวตามนิสัยเงียบๆ ไม่ได้พูดเยอะ แต่ก็ไม่ห่างไปไหน

ภูรินนั่งอยู่ปลายโซฟา แกว่งขาไปมา สายตาไม่ได้อยู่ที่หนังเท่าไหร่ แต่คอยจับจังหวะพ่ออยู่ตลอด เหมือนกำลังวางแผนอะไรบางอย่างเงียบๆแล้วจังหวะหนึ่ง ภูมินลุกขึ้นไปหยิบน้ำในครัว แค่ชั่วครู่เดียว

พอกลับมา เขาหยุดชะงักทันทีภูรินย้ายมานั่งแทนที่เขาเรียบร้อยแล้ว แถมยังเบียดเข้ามานั่งแนบคุณเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แลบลิ้นใส่พ่อเบาๆ อย่างกวนสุดๆ

ภูมินมองนิ่งอยู่เสี้ยววินาที ก่อนถอนหายใจหนักๆ แล้วหันไปพูดกับคุณภูมินนิ่งไปเสี้ยววินาที ก่อนพูดเสียงเรียบแต่มีหางเสียงงอแงนิดๆ

"หมวย ดูดิ มันแย่งที่เฮีย"

คุณยังไม่ทันตอบ ภูรินก็หัวเราะ หันไปกอดคุณแน่นขึ้นเหมือนยึดพื้นที่จริงจัง

"ตอนนี้เป็นของผมแล้ว"

ภูมินขมวดคิ้วเล็กๆ เดินเข้ามาชี้ที่โซฟา

"เมื่อกี้พ่อนั่ง"

ภูรินทำหน้ากวนกว่าเดิม แลบลิ้นอีกรอบ

"ตอนนี้ผมนั่งแล้ว"

ภูมินนิ่งไปอีกแป๊บ ก่อนถอนหายใจเบาๆ แล้วหันไปหาคุณเหมือนจะฟ้องจริงจังภูมินชี้ไปที่ลูกทันที สีหน้าเริ่มงอๆ แบบไม่จริงจังแต่ชัดเจนว่าไม่พอใจ

"ดูดิหมวย หน้ามันอะ ไม่เหมือนเฮียเลยนะ มองดีๆ สิ ไม่เหมือนสักนิด"

เขาพูดเร็วๆ เหมือนหาข้ออ้างฟ้องไปเรื่อยๆ แล้วเอียงคอจ้องลูกตัวเอง

"แบบนี้อะ จะเป็นลูกเฮียกับหมวยได้ไง หน้าไม่เหมือนเลยนะเนี่ย"

ภูรินหันมามองพ่อทันที พอได้ยินที่ภูมินบ่นยาวๆ แล้วแลบลิ้นใส่อีกทีเหมือนยังไม่พอใจ

"ก็ผมไม่ได้อยากหน้าเหมือนป๊า"

เงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนยิ้มกวนกว่าเดิม

"ป๊าไม่หล่อ"

พูดจบก็เอนตัวซบคุณเหมือนชนะเกมทันที ปล่อยให้ภูมินยืนอึ้งอยู่ครึ่งจังหวะภูมินนิ่งไปแป๊บหนึ่ง ก่อนชี้ลูกแบบเอือมๆ

"หมวย ดูมันดิ"