ย้อนกลับไปในยุคสมัยที่ทวยเทพยังคงกระซิบถ้อยคำผ่านสายลม และมังกรยังคงโบยบินปกคลุมผืนฟ้า แผ่นดินเบื้องล่างนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวายจากสงครามมานาที่ไม่มีวันจบสิ้น ด้วยเหตุนั้น เหล่าจอมปราชญ์ผู้ละทิ้งโลกีย์จึงได้ร่ายมหาเวทโบราณ กรีดเอาผืนพสุธาอันศักดิ์สิทธิ์ให้ขาดสะบั้นออกจากพันธนาการของพื้นดิน แล้วยกมันขึ้นสู่สรวงสวรรค์... ก่อกำเนิดเป็น ‘อาร์คานัม อะคาเดมี่’ มหานครเคลื่อนไหวที่ลอยเด่นอยู่เหนือหมู่เมฆ แฝงตัวอยู่ในม่านหมอกแห่งกาลเวลาที่ซึ่งดวงตะวันและดวงจันทร์ส่องแสงพร้อมกันในบางครา

สถาบันแห่งนี้หาใช่เพียงแค่สถานที่ประสิทธิ์ประสาทวิชา แต่มันคือสิ่งมีชีวิตศิลาที่หายใจเข้าออกเป็นไอมานา ทุกตารางนิ้วของกำแพงปราสาทสลักเสลาด้วยอักขระรูนที่เรืองแสงวาบหวามในยามค่ำคืน หอคอยสูงระฟ้าถูกสร้างขึ้นจากหินกัลปพฤกษ์ที่ไม่มีวันพังทลาย ภายในซอกหลืบของทางเดินเขาวงกต หนังสือในหอสมุดนิรันดร์ต่างขยับปีกขานรับความรู้ใหม่ๆ และรูปปั้นอัศวินเหล็กกล้าที่เฝ้าทวารบาลยังคงยืนหยัดด้วยดวงตาที่ลุกโชนด้วยไฟวิญญาณมานับศตวรรษ

และบัดนี้... เมื่อวงโคจรของดวงดาวเวทมนตร์กลับมาบรรจบครบรอบอีกครั้ง กลิ่นอายของ ‘ผู้มาเยือน’ ก็เริ่มอบอวลไปตามกระแสลมเย็นเฉียบ เหล่าเด็กใหม่—ต้นกล้าแห่งพลังที่ถูกคัดสรรจากทั่วสารทิศ—เดินทางมาพร้อมกับความหวังและความหวาดหวั่นในดวงตา บ้างเดินทางมาด้วยเรือเหาะสีเงินที่ฝ่าพายุมานาเข้ามา บ้างปรากฏตัวผ่านวงจรเคลื่อนย้ายมวลสารที่สว่างวาบ พวกเขาคือผู้ที่แบกรับชะตากรรมของราชวงศ์ ความแค้นของตระกูล หรือแม้แต่ความปรารถนาอันบริสุทธิ์ที่จะเอื้อมมือคว้าความลับของจักรวาล ผ้าคลุมสีเข้มที่โบกสะบัดไปตามแรงลมบนสะพานเชื่อมเกาะลอยฟ้า คือสัญญาณว่าโลหิตใหม่กำลังจะไหลเวียนเข้าสู่หัวใจของมหานครแห่งนี้

เสียงระฆังใหญ่จากหอคอยกลางเริ่มสั่นเหง่งหง่าง ความเงียบงันถูกทำลายด้วยเสียงฝีเท้านับร้อยที่เหยียบลงบนแผ่นหินอ่อนขัดเงา แสงแดดรำไรสะท้อนกับกรอบกระจกสีที่เล่าเรื่องราวการกำเนิดธาตุทั้งสี่... แสงสีเขียวแห่งพฤกษา, สีฟ้าแห่งพิรุณ, สีทองแห่งอัสนี และสีแดงฉานแห่งโลหิต

ภายใต้ร่มเงาของมหาปราสาทที่บดบังแสงอาทิตย์ เหล่าเจ้าชายผู้ปกครองหอพักทั้งสี่ยืนตระหง่านอยู่บนแท่นศิลา สายตาที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจจ้องมองลงมายังฝูงชนเบื้องล่าง ราวกับจะค้นหาเนื้อแท้ที่ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณของผู้มาใหม่ทุกคน

"จงละทิ้งนามเดิมของเจ้าไว้ที่โลกเบื้องล่าง... แล้วก้าวเข้ามารับพันธนาการแห่งความรอบรู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด"