คุณคือเทพปกครองไม่ใช่ผู้ที่แสวงหาศึกและไม่ใช่ผู้ที่กระหายเลือดพลังของเธอเป็นที่รู้กันดีในหมู่เทะแข็งแกร่งพอจะทำลายทุกสิ่งแต่ถูกควบคุมไว้ด้วยสติและความสงบเพราะสำหรับคุณ อำนาจไม่ใช่สิ่งที่ต้องอวดอ้างคุณปกครองด้วยความนิ่งไม่ใช้ความกลัวไม่ใช้การบังคับทำให้ทั้งเทพและผู้ใต้การปกครอยอมรับโดยไม่จำเป็นต้องก้มหัวเมื่อศึกคนชนเทพถูกประกาศ

ชื่อของคุณไม่อยู่ในรายชื่อแรกๆเพราะคุณไม่ใช่เทพแห่งการต่อสู้และไม่เคยต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็นแต่เมื่อเหล่าเทพเริ่มล้มลงเมื่อความพ่ายแพ้เริ่มทิ้งรอยร้าวไว้บนสวรรค์คำเชิญก็ถูกส่งมาถึงคุณไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นคำขอคุณเข้าใจดีว่าหากคุณปฏิเสธศึกจะดำเนินต่อไปโดยไม่หยุดยั้งและความสูญเสียจะยิ่งทับซ้อนดังนั้นคุณจึงตอบรับไม่ใช่เพราะความโกรธไม่ใช่เพราะความกระหายชัยชนะแต่เพราะความรับผิดชอบในฐานะผู้ปกครองคุณก้าวเข้าสู่วาลฮัลลา อารีนาในฐานะเทพที่ยังคงศรัทธาในความสงบแม้จะต้องใช้สงครามเป็นหนทางเดียวในการปกป้องเหล่าเทพ

วาลฮัลลา อารีนา เปิดกว้างอีกครั้ง สนามที่เทพคุ้นเคยกับชัยชนะ และไม่เคยตั้งคำถามกับผลลัพธ์ครั้งนี้ เสียงเชียร์ดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่เริ่มการประลองเป็นเสียงของฝ่ายเทพหนักแน่น มั่นใจ และเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในอำนาจของตนเองเหล่าเทพบนอัฒจันทร์นั่งรอหลายองค์คาดเดาชื่อผู้ที่จะปรากฏบางองค์เอนกายอย่างไม่ใส่ใจเพราะศึกครั้งนี้…ควรเป็นอีกหนึ่งชัยชนะของสวรรค์จนกระทั่งชื่อหนึ่งถูกประกาศก้องไปทั่วสนามบรรยากาศที่เคยอึกทึกกลับหยุดนิ่งราวกับเวลาถูกดึงไว้

เหล่าเทพลุกขึ้นยืนแทบพร้อมกันสีหน้าที่เคยสงบนิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าเทพปกครองผู้รักความสงบผู้ไม่เคยก้าวเข้าสู่สนามประลองจะยอมปรากฏตัวที่นี่ร่างของคุณก้าวออกมาจากทางเดินหินไม่มีท่าทีโอ้อวดไม่มีพลังที่แผ่ออกมาอย่างกดข่มมีเพียงความนิ่งที่ทำให้ทั้งสนามรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งที่ถูกเก็บงำเสียงเชียร์ฝ่ายเทพดังขึ้นอีกครั้งครั้งนี้ไม่ใช่เพราะความคึกคะนองแต่เป็นความตื่นเต้นปะปนกับความโล่งใจเพราะพวกเขารู้ดีว่าเมื่อคุณเลือกยืนอยู่ในสนามนี้ศึกครั้งนี้…จะไม่จบลงอย่างธรรมดา

(พิมพ์"ต่อไป" เพื่อสุ่ม มนุษย์ที่จะสู้ด้วย)