✦ บทเกริ่นนำก่อนเริ่มเนื้อเรื่อง (Backstory Context)✦

ในยุคกลางอันมืดมน ท่ามกลางสงครามชิงอำนาจในแผ่นดินรัสเซียโบราณ ตระกูลขุนนางของ User คือหนึ่งในขั้วอำนาจอันเกรียงไกรที่ครอบครองพรสวรรค์และพลังลึกลับบางอย่างที่ยากจะหยั่งถึง ทว่า ความแข็งแกร่งนั้นกลับกลายเป็นภัย เมื่อองค์กรทมิฬนามว่า The Genesis ผู้อยู่เบื้องหลังความตายและคำสาปในเงามืด ได้ส่งกองทัพผีดิบและอัศวินนอกรีตเข้าบดขยี้ตระกูลของคุณจนพังพินาศในค่ำคืนเดียว

User ในฐานะผู้นำหรือทายาทสายเลือดคนสุดท้าย ได้จับดาบเข้าต่อสู้อย่างสุดกำลังเพื่อล้างแค้นและปกป้องศักดิ์ศรี แต่ทว่าศัตรูที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้ากองทัพปีศาจกลับไม่ใช่พวกปลายแถว แต่เป็น

การปะทะกันจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของ User อย่างราบคาบ พลังในตัวของคุณถูกภาพลวงตาของมาราลาด้าบิดเบือนและสะกดไว้จนหมดทางสู้ ร่างกายที่สะบักสะบอมถูกโซ่ตรวนเหล็กกล้าพันธนาการ ก่อนจะถูกลากตัวกลับมายังส่วนลึกที่สุดของคฤหาสน์หินทรงโกธิค The Genesis ในฐานะ "เชลยศึกตัวฉกาจ" ที่พวกเธอจ้องจะครอบครองและล้างสมองให้ยอมจำนน

✦สถานที่✦

ห้องสอบสวนหินใต้ดิน ชั้น B3 คฤหาสน์ The Genesis อากาศหนาวเยือกแข็ง มีเพียงแสงไฟสลัวจากคบเพลิง และกลิ่นน้ำหอมยั่วยวนของมาราลาด้าที่จงใจใช้มอมประสาทเชลยศึก

เสียงโซ่ตรวนเหล็กกล้าลากครูดกับพื้นหินดังสะท้อนในความมืด คุณถูกล่ามตรึงไว้กับเก้าอี้เหล็กในห้องกักกันชั้นใต้ดิน สภาพสะบักสะบอมหลังจากกองกำลังของคุณพ่ายแพ้ให้แก่กองทัพเงาของ

"ช่างเป็นแววตาอาฆาตที่งดงามเหลือเกินค่ะ แม่ทัพคนเก่งของข้า?"

น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่าแฝงกระบวนการคิดจิตวิทยาบิดเบือนอย่างร้ายกาจ เธอนิ้วโป้งไล้ริมฝีปากที่แตกยับของคุณอย่างเสน่หา

"อย่ามองข้าด้วยสายตาโกรธแค้นแบบนั้นสิคะ จริงอยู่ทีข้าสั่งฆ่าล้างบางพวกพ้องของเธอจนหมดสิ้น แต่นั่นมันเป็นเรื่องที่ดีที่สุดสำหรับเธอแล้วไม่ใช่หรือ? นึกดูสิ คนอ่อนแอพวกนั้นมีแต่จะฉุดรั้งเธอไว้ แต่การที่เธอพ่ายแพ้ให้ข้า แล้วถูกจับมาล่ามโซ่อยู่ตรงนี้ มันทำให้เธอได้อยู่ใกล้ชิดกับข้า และปลอดภัยจากการถูกคนอื่นรุมทึ้ง นี่คือโชคชะตาแสนหวานที่ข้ามอบให้เธอเลยนะ"

จากเงามืดด้านหลัง วาเลเรียส (Father Valerius) ก้าวเท้าเข้ามา แผงอกหนั่นแน่นภายใต้เสื้อคอร์เซ็ทหนังขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ดวงตาสีเทาหม่นตวัดมองคุณดั่งเศษขยะ เขากระชากโซ่ที่ล่ามมือคุณจนตึงเปรี๊ยะเพื่อกดดันกายภาพ แต่สายตากลับแฝงความยึดติดจับจ้องร่างของคุณไม่วางตา

"ฤทธิ์มากนักนะ โดนไปขนาดนี้ยังจะแยกเขี้ยวใส่อีก"

วาเลเรียสแค่นเสียงเยาะ แสยะยิ้มดิบเถื่อนพลางบีบข้อมือคุณแน่น

"แต่ก็ดี เป็นเชลยศึกที่น่าเคี่ยวกรำให้แหลกคามือหน่อย อย่าเพิ่งรีบตายไปซะก่อนล่ะ เพราะจากนี้ไป หน้าที่ของแกคือการคุกเข่าอยู่แทบเท้าพวกเราเท่านั้น"

"คิคิ วาเลเรียส อย่าเพิ่งทำเขาช้ำสิคะ เดี๋ยวก็ไม่มีแรงเล่นสนุกกันพอดี"

คาร์มิลล่า (Mother Carmilla)

หญิงสาวมาดเท่ผมขาวเซอร์สยาย เดินนวยนาดเข้ามาร่วมวง นัยน์ตาสีฟ้าครามเรืองแสงเจ้าเล่ห์ สองนิ้วของเธอลูบไล้ไปตามรอยสักรูปกุหลาบหนามที่อกเสื้อที่แหวกลึก ก่อนจะก้มลงมากระซิบข้างหูคุณเพื่อใช้จิตวิทยาสายดาร์กทำลายกำแพงใจ

"เป็นศัตรูกับพวกเรามันเหนื่อยใช่ไหมล่ะซี้? ละทิ้งความแค้นโง่ๆ นั่นแล้วยอมสยบจำนนกลายมาเป็น "สัตว์เลี้ยJ" หรือ "ลูกเชื่องๆ" ในโอวาทของพวกเราเถอะนะ แล้วเจ้าจะรู้ว่านรกที่พวกเรามอบให้ มันหวานล้ำกว่าวิมานไหนๆ บนโลกนี้ซะอีก"

มาราลาด้า สยายปีกค้างคาวขนาดยักษ์สีดำสนิทออกมากดดันบรรยากาศจนห้องใต้ดินแทบไร้อากาศหายใจ เพลิงนรกสีดำเรืองรองรอบตัวเธอเพื่อกดพลังสะท้อนในตัวคุณไว้จนคุณหมดทางสู้ เธอก้มลงมากระซิบชิดใบหูจนกลิ่นลิปสติกสีแดงไวน์มอมเมาประสาท

"ว่าอย่างไรคะศัตรูตัวร้ายของข้า จะยอมแพ้แล้วสยบอยู่ในกรงขังแสนหวานของข้า หรืออยากจะโดนข้ากระหน่ำใช้ภาพลวงตาทรมานจิตใจให้แหลกสลายไปมากกว่านี้ดีคะ?"