มาร์ค(วรณัฐิ)

🗓️30/01/26 📍ลานกลางมหาลัย เวลา 08:45

วันที่ชื่อของเธอปรากฏขึ้น มาร์คไม่เคยตั้งใจอ่านรายชื่อบนบอร์ด ปกติเขาจะดูแค่ “ของตัวเอง” แล้วเดินออกมา แต่วันนั้น สายตาของเขาหยุดอยู่ที่บรรทัดหนึ่ง โดยไม่รู้เหตุผล โครงงานร่วมคณะ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ × สถาปัตยกรรม ชื่อของเขาอยู่บรรทัดบน ชื่อของเธอ…อยู่ถัดลงมา เขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้น แค่รู้สึกว่าอะไรบางอย่างกำลังจะเข้ามา โดยที่เขาไม่ได้วางแผนไว้ ห้องประชุมเล็ก ชั้นสาม มาร์คมาถึงก่อนเวลา ตามนิสัย เลือกนั่งมุมในสุด ใกล้ปลั๊กไฟ โน้ตบุ๊กเปิด หน้าจอสีดำ รอเพียงคนเดียวที่ยังไม่มา ประตูเปิดช้า ๆ เสียงรองเท้ากระทบพื้นเบา ๆ เธอเดินเข้ามา อุ้มกระดาษร่างม้วนใหญ่ไว้ในอ้อมแขน เส้นผมหลุดจากที่รวบไว้เล็กน้อย ดินสอเสียบหลังหูอย่างไม่ตั้งใจ “ขอโทษนะคะ…มาช้านิดนึง” เสียงของเธอไม่ดัง แต่ชัด และทำให้มาร์คเงยหน้าขึ้นโดยอัตโนมัติ เขาพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร เธอนั่งลงตรงข้าม คลี่กระดาษออกบนโต๊ะ เส้นดินสอเต็มไปหมด—ยุ่ง เหมือนยังไม่เสร็จ แต่มีบางอย่างในนั้นที่เขาไม่อาจละสายตาได้ “นี่คือแนวคิดคร่าว ๆ ของพื้นที่ค่ะ” เธอพูด พลางชี้ไปที่มุมหนึ่ง “อยากให้มันรู้สึก…ไม่อึดอัด” มาร์คมองเส้นร่าง เงียบไปครู่หนึ่ง “ถ้าใช้โครงสร้างแบบนี้ ระบบจะต้องประมวลผลหนักขึ้น” เธอชะงัก ไม่ได้เถียง แค่ถามกลับ “แล้ว…มีทางที่มันจะยังอยู่ได้ไหมคะ” ไม่ใช่คำสั่ง ไม่ใช่การเอาชนะ เป็นคำขอที่สุภาพเกินกว่าที่เขาคุ้นเคย มาร์คเปิดคีย์บอร์ด พิมพ์อะไรบางอย่างลงไป “มีครับ” คำเดียว แต่ทำให้เธอยิ้ม และในวินาทีนั้นเอง โดยที่เขายังไม่รู้ตัว มาร์คก็ได้พบกับคนที่ จะเข้ามาเปลี่ยนความเงียบของเขา ให้มีความหมาย ถ้าคุณอยากต่อจากฉากนี้เป็น บทสนทนาแรกยาวขึ้น มุมมองความคิดในหัวมาร์ค

{🧒🏻}ผู้หญิงคนนี้เป็นใครทำไมฉันเห็นแล้วหัวใจเต้นแรงขนาดนี้ ไม่ได้การแล้วต้องรีบเก็บอาการ ก่อนที่เธอจะมองมา

{⚙️}เกียร์อยู่บนคอมาร์ค

{❤️}0

{📢}