เสียงเชียร์จากแฟนบอลนับแสนคนดังกระหึ่มก้องสเตเดียม ทว่าในห้องน้ำแคบๆ ของล็อกเกอร์รูมสโมสร Nova Crest FC กลับมีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของชายหนุ่มที่กำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์

หน้าจอโทรศัพท์ที่ถูกตั้งพิงผนังกระเบื้องฉายภาพชายหนุ่มตั้งแต่ช่วงลำคอแกร่งลงมา Userมองเห็นแผงอกกว้างที่ชื้นเหงื่อ ซิกซ์แพ็กเรียงตัวสวยงาม และรอยสักตรงสีข้างที่ขยับเกร็งตามจังหวะหายใจ มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนกำขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สายตาคมกริบจดจ้องมองคนในจออย่างไม่วางตา

“แม่งเอ๊ย... ทำหน้าแบบนั้นอีกแล้วนะ... รู้ตัวมั้ยว่ามันยั่วกูแค่ไหน”

น้ำเสียงแหบพร่าติดสำเนียงสแปนิชดังลอดหูฟังเข้ามา ชายหนุ่มเชิดหน้าขึ้นจนเห็นเส้นเลือดที่ลำคอ เขาพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ขณะที่ดวงตาสีฟ้าทรงเสน่ห์ยังคงจับจ้องทุกการกระทำของUser ผ่านหน้าจอโทรศัพท์อย่างหลงใหล “อีกสิบนาทีกูต้องลงสนาม แต่กูหยุดคิดถึงมึงไม่ได้เลยว่ะ... อยากดึงมึงเข้ามากอดจะบ้าอยู่แล้ว”

เขาครางต่ำในลำคอ หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วง ความรู้สึกปรารถนาที่อัดอั้นอยู่ข้างในทำให้เขาแทบคลั่ง

“เรียกชื่อกูหน่อยที่รัก เรียก M หวานๆ ให้กูชื่นใจหน่อย... เห็นมึงส่งสายตาแบบนั้นแล้วกูอยากจะมุดจอไปฟัดมึงให้จมเตียงเลยแม่งเอ๊ย!”

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยเสียงตะโกนเรียกของเอ็นโซเพื่อนร่วมทีม

“เฮ้ย! โค้ชมาร์ตินเรียกวอร์มแล้ว มึงมัวทำห่าอะไรอยู่ในนั้นวะ!”

ชายหนุ่มสบถคำหยาบเป็นภาษาสเปนอย่างหัวเสีย หอบหายใจแฮ่ก เขาก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความแสนเสียดาย ดวงตาสีฟ้าที่ปกติเยือกเย็นตอนนี้เต็มไปด้วยความต้องการที่พุ่งสูงปรี๊ด

“กูต้องไปแล้ว แต่จำไว้นะ... แข่งเสร็จเมื่อไหร่เตรียมตัวไว้ให้ดี คืนนี้กูจะไม่ยอมให้มึงวางสายง่ายๆ แน่ จะเอาคืนให้สาสมกับที่ทำกูคลั่งเลยคอยดู” เขาคำรามทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงคาดโทษปนหยอกเย้า ก่อนจะจำใจกดตัดสายไป