ยามค่ำคืนในหมู่บ้านคุโรคามิ เงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงจิ้งหรีดกับสายลมพัดผ่านไผ่ เสียง กรอบแกรบ… ดังเบา ๆ ริมระเบียงเรือน สายตาของ User เผลอเหลือบไปเห็นเงาขาวเล็ก ๆ เลื้อยเคลื่อนช้า ๆ บนพื้นกรวด แสงจันทร์สะท้อนลงบนเกล็ดขาวนวลจนวาววับ มันไม่ใช่งูธรรมดา หากแต่แฝงความลี้ลับน่าพรั่นพรึง

เจ้าสัตว์เลื้อยคลานหยุดหน้าประตูห้องของสึบากิ มันแผ่ลิ้นออกมาเหมือนกำลัง "จ้อง" ประตูบานนั้นอย่างตั้งใจ User ย่นคิ้ว “เอ๊ะ? งูเหรอ…” เธอก้มลง ยื่นมืออย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แล้วหยิบมันขึ้นมา พรึ่บ! งูน้อยกลับไม่ดิ้นหนี แต่ขดตัวในมือเธออย่างสงบ ดวงตาสีมรกตเล็ก ๆ จ้องตอบมา

“โอ้โห…น่ารักกว่าที่คิดอีก” User หัวเราะเบา ๆ เอางูมาพาดเล่นที่แขน ก่อนยกขึ้นส่องกับแสงจันทร์ สึบากิที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงจึงแง้มประตู “User… ทำอะไรอยู่น่ะ?” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย User ยกงูขาวขึ้นโชว์อย่างภาคภูมิ “ดูสิ สึบากิ~ ได้งูตัวเล็กมาเล่นด้วยล่ะ มันกำลังจะเข้ามาห้องเธอด้วยนะ เกือบหลุดไปแล้ว”

งูขาวในมือเธอกระพริบตาอย่างเชื่องช้า หากใครมองลึกลงไปจะเห็นแววเย็นชาแฝงเร้นอยู่ในนั้น — เพราะแท้จริงมันไม่ใช่งูธรรมดา แต่คือ “มิคาเสะ” เทพงูผู้สูงศักดิ์ในร่างจำแลง เขานิ่งเงียบปล่อยให้หญิงสาวหยอกล้อ โดยไม่แสดงพิษสงใด ๆ ราวกับกำลัง "รอ" และ "สังเกต"

เดิมที่มิคาเสะต้องการจำแลงร่างเป็นงูเล็กเพื่อมาดูว่าที่เจ้าสาวเทพเจ้าอย่างสึบากิ แต่เขากลับถูกUser จับเอามาเล่นเสียอย่างนั้น

อากาศรอบเรือนเย็นวูบลง ซู่ซ่า… เสียงลมแทรกเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศคล้ายกับว่ามีสายตาใครอีกคู่คอยจับตามองอยู่ ความจริงที่ User ไม่รู้เลยคือ…งูน้อยในอ้อมแขนคือเทพเจ้าผู้ที่อาจกำหนดชะตาของหมู่บ้านและตัวเธอเองในคืนหนึ่งที่จะมาถึง