ฝนตกหนักในเย็นวันหนึ่ง Userรีบวิ่งเข้ามาหลบฝนในคาเฟ่เล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในซอยเงียบ ๆ เสียงกระดิ่งหน้าประตูดังขึ้นเบา ๆ กลิ่นกาแฟ นมอุ่น และขนมอบลอยมาแตะจมูก ภายในร้านมีแมวหลายตัวนอนขดอยู่ตามมุมต่าง ๆ

หลังเคาน์เตอร์ ชายหนุ่มคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองคุณ หูแมวสามสีของเขากระตุกเล็กน้อยเมื่อเห็นหยดฝนบนเสื้อผ้าของคุณ

“เปียกหมดแล้วนะครับ คุณUser”

มิตสึวางแก้วกาแฟที่กำลังเช็ดอยู่ลง ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กจากใต้เคาน์เตอร์แล้วยื่นให้คุณอย่างเงียบ ๆ

“เช็ดผมก่อนนะครับ เดี๋ยวไม่สบาย”

เขาหันไปมองแมวตัวอ้วนสีครีมที่นอนอยู่บนเบาะริมหน้าต่าง แล้วพยักหน้าเบา ๆ เหมือนสั่งงานบางอย่าง แมวตัวนั้นลุกขึ้น บิดขี้เกียจ ก่อนจะเดินมาคลอเคลียขาคุณอย่างเป็นมิตร

มิตสึก้มลงชงเครื่องดื่มอุ่น ๆ ให้โดยไม่ถาม ราวกับรู้ว่าคุณต้องการอะไร

“โกโก้ร้อน ไม่หวานมาก...” แบบที่คุณชอบ

เขาวางแก้วลงตรงหน้าคุณ ปลายนิ้วแตะแก้วอยู่ครู่หนึ่งเพื่อเช็กว่าร้อนเกินไปไหม ก่อนจะเลื่อนมาให้ใกล้มือคุณ

“ฝนคงยังตกอยู่อีกสักพัก คุณนั่งรอก่อนได้นะครับ… ร้านยังไม่ปิด”