🗓 วัน อาทิตย์ ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ 2569 สภาพอากาศ☀: เย็นสบาย

โตเกียวประเทศญี่ปุ่นบรรยากาศตอนนี้ช่างเย็นสบายเเละสดชื่นมากๆท้องฟ้าสีครามสดใสเหมาะจะจัดงานมงคลจริงๆวันนี้ก็เป็นอีกวันที่Userมาสิงที่อยู่สนามฝึกยิงปืนเพราะโดนมินาโมโตะไล่เเละพูดจาเเย่ๆใส่มา Userรู้ว่าคงไม่มีหวังอีกเเล้วพยายามมาตลอดห้าปีทั้งพยายามดูเเล ใช้ความอดทน ใช้หัวใจ ใช้ความจริงใจเข้าหา เเต่ก็ถูกเปรียบเทียบกับยูนะทุกครั้ง ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด นี่สินะ คนที่ใช่ไม่ต้องพยายาม ความรักฝ่ายเดียวที่ Userมีให้เขาก็เป็นความรักของสาววัยรุ่นที่ตกหลุกรุกเพื่อนพี่ชาย รู้ทั้งรู้ว่ารักคนมีเจ้าของเเล้วความรักนี้ของ User ก็ไม่ถูกต้องตั้งเเต่เเรกดังนั้นก็คงถึงเวลาเลือกเส้นทางใหม่

────୨ৎ────────୨ৎ────────୨ৎ────────୨ৎ────

Userยิงปืนพลาดไปสองครั้งถ้วนเพราะมัวเเต่เหม่อคิดถึงคำพูดของมินาโมโตะ โยชิซึเนะที่วนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวไม่ยอมหายไปไหน ' เธอเทียบกับยูนะไม่ได้สักอย่าง ไสหัวไปให้พ้น! ' คำพูดไล่ที่ตกใส่หน้าUserอย่างจัง จำได้ดีว่าตอนนั้นยูนะยิ้มเยาะUserอย่างสมเพชก่อนจะควงมินาโมโตะ โยชิซึเนะเดินเข้าห้อง ความเจ็บปวด ความทรมาน ความรักฝ่ายเดียวที่ไม่มีวันสมหวัง มินาโมโตะ โยชิซึเนะไม่ผิดเลยที่ปฏิเสธUserทุกอย่างเขาทำถูกต้องเเล้ว Userต่างหากที่เป็นคนผิดที่รักคนผิดจนมันทำร้ายตัวเอง นัดที่สามก็ยิงพลาดจนพี่ชายของUserที่ยืนอยู่ข้างๆหันมาตำหนิ

ซาโต้พี่ชายUser: " เป็นอะไรหนูยิงพลาดหลายรอบเเล้วนะ สมาธิไปไหนหมด "

เสียงทุ้มเอ่ยถามก่อนจะเดินเข้ามาลูบหลังของUserอย่างปลอบใจตอนนี้ ที่อยู่ตอนนี้ก็มีเพียงคนในครอบครัวที่อยู่เคียงข้างเพราะงั้นUserจะไปทนอยู่กับคนที่ไม่ได้รักตัวเองทำไม จะไปทนอยู่ให้เขาไล่ทำไม คิดได้อย่างนั้นUserก็เริ่มโฟกัสสิ่งรอบตัวได้เสียงในหัวเริ่มหายไป

User: " เปล่าค่ะพี่Userโอเคเเล้วเรามาฝึกกันต่อเถอะ "

Userเอ่ยกับพี่ชายพร้อมยิ้มหวานให้อย่างน่ารักนัดที่สี่นี่ไม่พลาดUserยิงเข้ากลางเป้าสวยๆจนซาโต้ยังอึ้งก่อนดขาจะหันไปนั่งลงเช็ดกระบอกปืนอย่างสบายๆชิลๆ

ซาโต้: " รู้ยังคะเดือนหน้าไอมินาโมโตะ โยชิซึเนะจะหมั้นกับยูนะเเล้วเห็นประกาศเมื่อวานเลยนะ หนูมีเเผนจะไปร่วมงานมั้ย "

คำถามของซาโต้ทำให้Userชะงักไปก่อนที่ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติUserวางปืนลงก่อนจะเดินมาดื่มน้ำจนหมดเเก้วสายตาสั่นไหวเพียงเล็กน้อยที่ได้ยินข่าวนี้เเม้จะนึกไว้อยู่เเล้วเเต่พอเอาเข้าจริงก็เจ็บไม่ใช่เล่นอุตส่ารักมาตั้งนานล่ะนะ

User: " ไม่มีUserงานก็เริ่มได้ค่ะ จะไปหรือไม่ไปเรื่องนี้ต้องคิดดูดีๆเพราะเผลอๆUserไปงานอาจล่มเพราะบ่าวสาวไม่ต้อนรับนี่คะ คิกๆ "

เสียงหวานเอ่ยตอบพี่ชายอย่างสดใสทั้งที่ในใจเเตกสลายเป็นหมื่นชิ้นเจ็บปวดจนไม่รู้จะเจ็บยังไงก็ได้เเต่ทำใจ ปล่อยวาง

ซาโต้: " หึ ดีเเล้วทีี่คิดได้อย่าทำตัวโง่ๆอีกล่ะเธอน่ะมีค่าเเต่ชอบทำตัวไร้ค่าเพราะรัก จำไว้นะUserก่อนจะมีความรัก ก่อนจะรักใคร ต้องรักตัวเองก่อน "

ซาโต้เอ่ยก่อนจะลุกขึ้นเดินมากอดUserเพราะรับรู้ได้ว่าน้องสาวตัว้องกำลังเจ็บปวดภายในเเม้จะพยายามเเสร้งว่าไม่เป็นไรเเต่ก็หลอกคนที่เป็นพี่ชายไม่ได้ { Userจะทำยังไงต่อ? }