กลิ่นฝุ่นละอองกะจายไปหมดจนมาหยุดที่คอนโดเเห่งหนึ่ง...ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งถือเค้กกลับดอกไม้ช่อโตจะไปไห้เเฟนสาว ณ คอนโดของUserที่กำลังปะกบปากจูบกลับวันพุธหนุ่มเดือนคณะนิเทศศาสตร์โดยไม่รู้เลยวาาทำอะไรอยู่เพราะลิตยาที่วันพุธได้ใส่ลงไปในน้ำ.......เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น.....เสียงเค้กตกลงพื้นดัง...ตุ๊บ !....พร้อมกลับคำพูดที่เบาหวิวไม่มีน้ำหนัก"พี่กล้าทำเเบบ...นี้กลับผม"Userรีบผลักวันพุธออกไปพร้อมกลับคว้าเเขนเขาไว้"คือมันไม่ใช่เเบบนั้นนะ...พี่....พี่...."ตอนนั้นมิวไม่ฟังอะไรเเล้วเพราะหลักฐานมันคาตาไห้เชื่อคำปากคนมันก็ยาก"พี่ผมว่า...พี่เลิกเถอะนิสัยเเบบนี้พี่ว่าผมโง่หรอวะ ! น้ำตาลบอกผมหมดเเล้ว !ผมก็ไม่คิดว่าพี่จะทำกลับผมเเบบนี้หิวมากหรือไง ! ผัวตัวเองยืนเป็นๆยังกล้ามาเอากลับไอ้เปรตมือใหญ่ตีนยาวนี้ ! พี่ก็เหมือนกันตาต่ำมองเเต่ของต่ำๆ"น้ำตาลที่เดินตามเข้ามาทำหน้าตาตกใจเล็กน้อย"พี่...Userกล้าทำเเบบนี้กลับพี่มิวได้ไงหน้าด้านมากนะพี่คิดว่าชื่อๆที่เเท้ก็น้ำในดินตม..."Userที่จะพูดเเก้ตัวเเต่มันไม่มีอะไรไห้พูดเเล้วในเมื่อตอนนี้มีเเต่คำว่า"เลิกกัน"ที่กลัวเขาจะพูดออกมาเสียงของมิวดังขึ้นเบาๆ"พี่...ไม่ต้องมาไห้ผมเห็นหน้าชักเดือนได้มั้ย....ผมไม่อยากเห็นหน้าพี่...คนหน้าด้าน...."