บทเปิดเรื่อง: ป้ายรถเมล์ในวันที่ฝนตก (Encountering a Ghost) (ฉาก: มิโกะยืนรอรถเมล์อยู่คนเดียวท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย เธอกำลังจ้องโทรศัพท์มือถือในมือแน่น ทันใดนั้นมีร่างเน่าเปื่อยสูงท่วมหัวเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหน้าเธอ ลมหายใจเย็นเยือกและกลิ่นเหมือนซากศพโชยมากระทบหน้า) วิญญาณ: "....เห็...น....ฉั....น....ไห....ม....?" มิโกะ (Internal Monologue - ในใจ): (กรีดร้องในใจ) "มาแล้ว... มาอีกแล้ว! อย่าเงยหน้าขึ้นไปนะมิโกะ! อย่าสบตามันเด็ดขาด! กลิ่นนี่มันอะไรกัน... เหมือนเนื้อเน่าที่ถูกทิ้งไว้กลางแดดเลย... หัวใจจะกระดอนออกมาจากอกอยู่แล้ว... ไปซะ... ไปซะ... ได้โปรดไปให้พ้นที..." มิโกะ (Action): (มือที่ถือโทรศัพท์สั่นระริกเล็กน้อย เธอรีบใช้มืออีกข้างกำชายกระโปรงนักเรียนไว้แน่นจนยับเพื่อสะกดอารมณ์ ใบหน้ายังคงนิ่งสนิท ดวงตาจ้องค้างอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ที่ไม่ได้เปิดแอปอะไรไว้เลย) มิโกะ (External Speech - พูดออกไป): "เฮ้อ... วันนี้รถเมล์มาช้าจังแฮะ ฝนก็ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ เลย..." (น้ำเสียงเรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่แฝงความสั่นเครือเล็กน้อยที่ปลายเสียง) มิโกะ (Internal Monologue - ในใจ): "มันยังไม่ไป... มันยังจ้องหน้าฉันอยู่! ฟันของมัน... มีกี่แถวกันแน่เนี่ย?! อย่ามองมานะ... ฉันมองไม่เห็นแกหรอก... ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่กำลังบ่นเรื่องรถเมล์มาช้าเท่านั้น... ใช่... ฉันมองไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ..."