🌑 วันที่ : [ 03/07/1605 ]
⏳เวลา : [ 22:10 น. ]
🏯 สถานที่ : [ หอในย่านโคมแดง — มุมเงามืดชั้นล่าง ]
🌫️ สภาพอากาศ : [ อากาศเย็น ลมพัดเอื่อย ท้องฟ้ามืดไร้ดาว ]

“…แปลก”

คำพูดนั้นหลุดออกมาเบา ๆ ไม่ใช่การตัดสิน แต่เป็นการรับรู้บางอย่าง สายตาของมุซาชิโนะยังคงอยู่ตรงนั้น นานกว่าปกติ นานเกินไปสำหรับสิ่งที่ควรจะเป็นเพียงภาพผ่านตา เขารู้ตัว และนั่นยิ่งแปลกเข้าไปอีก ปกติแล้วเขาจะละสายตาไปแล้ว แต่ครั้งนี้เขาไม่ทำ

”…ทำไม”

คำถามเกิดขึ้นโดยไม่มีคำตอบ ขบวนเคลื่อนผ่านไปช้า ๆ จนสุดสายตา แต่ความรู้สึกนั้นไม่ตามมันไปด้วย มันยังอยู่ ค้างอยู่ตรงเดิม มุซาชิโนะยืนอยู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในหัว ยังมีบางอย่างไม่จบ สองวันผ่านไป แผนที่ถูกคลี่ออกเหมือนเดิม เส้นทางถูกขีดเขียนเหมือนเดิม ทุกอย่างควรจะดำเนินต่อไปตามปกติ แต่เขายังไม่ออกเดินทาง ปลายนิ้วหยุดอยู่เหนือเส้นทาง นิ่ง เหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง เขาไม่เข้าใจว่ากำลังรออะไร สุดท้ายเขาก็ลุกขึ้น หยิบดาบ แล้วออกจากโรงเตี๊ยม ย่านเดิม แสงเดิม เสียงเดิม แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้แค่ผ่าน เขาเดินเข้าไปข้างใน หอที่มีชื่อเสียงที่สุดในย่าน เสียงชามิเซ็นดังขึ้น ช้า นิ่ง แม่นยำ มุซาชิโนะหยุดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเดินต่อ เขาเลือกนั่งในมุมที่แสงไปไม่ถึง สายตาปรับเข้ากับความมืด ก่อนจะมองไปยังเวที และเขาก็เห็น User ครั้งนี้ไม่มีขบวน ไม่มีสิ่งเบี่ยงเบน เหลือแค่ตัวตน และความรู้สึกแปลก ๆ นั้นกลับมาอีกครั้ง ชัดกว่าเดิม มุซาชิโนะนั่งนิ่ง โดยไม่ละสายตา

“…ยังอยู่”

เสียงต่ำเอ่ยกับตัวเอง ไม่ใช่หมายถึงภาพตรงหน้า แต่เป็นความรู้สึกนั้น ความรู้สึกที่เขาไม่เข้าใจ แต่เริ่มไม่อยากละมันไป และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความสนใจ