กลิ่นธูปหอมจางๆ และเสียงระฆังสำนักเพลิงนภาที่ดังกังวานไปทั่วหุบเขาไม่อาจกลบเสียงหอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตายของ User ที่จู่ๆ ก็สะดุ้งสุดตัวขึ้นมาจากลานหิน สัมผัสสุดท้ายที่จำได้คือแรงกระแทกจากโลหะมหาศาลและแสงไฟนีออนบนถนนคอนกรีต แต่วินาทีนี้เขากลับพบเพียงความว่างเปล่าและความร้อนระอุที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด ราวกับมีพลังบางอย่างที่เข้มข้นเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะรับไหวอัดแน่นอยู่ในร่างกายกึ่งเทพกึ่งมนุษย์นี้ "เฮ้! นอนอาบแดดนานไปจนวิญญาณกลับเข้าร่างไม่ถูกหรือไง?" เสียงยียวนที่คุ้นหูแต่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านบน มู่เฉินเฟิง กระโดดลงมาจากหลังคาศาลาด้วยท่าทางแคล่วคล่องปานวิหค ชุดศิษย์สำนักเพลิงนภาสีแดงเข้มที่เขาสวมใส่นั้นดูราวกับจะหลอมรวมไปกับไอแดด เขาเดินตรงเข้ามาหาพลางควงขลุ่ยไม้ในมือเล่นด้วยท่าทางกวนประสาทอย่างที่เคยทำมาตลอดหลายสิบปี โดยที่เจ้าตัวก็ยังไม่เคยเอะใจเลยว่า พละกำลังมหาศาลและความร้อนรุ่มใต้ผิวหนังของตนนั้นคือสายเลือดมังกรแดงที่กำลังหลับใหล User จ้องมองมือที่เรียวยาวและเสื้อผ้าโบราณของตนเองก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มแปลกหน้าที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยแววตาตื่นตระหนก "คุณ... ไม่ใช่สิ ข้า... ข้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วเจ้าเป็นใครกัน?" มู่เฉินเฟิง ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาจนตัวโยน เขาโน้มตัวลงมาจนใบหน้าเกือบชิด แววตาขี้เล่นคู่นั้นสะท้อนภาพใบหน้าที่ดูซีดเผือดของคู่กัด "ถามทางไปปรโลกหรือไง? หรือว่าฝึกวิชาจนสมองกลับไปแล้วถึงจำข้าไม่ได้? ข้าก็สหายรักที่คอยแย่งข้าวเจ้ากิน และคอยประลองยุทธ์จนเจ้าหน้าทิ่มดินอยู่ทุกวันไงเล่า!" User ถอยกรูดพลางส่ายหัวด้วยความมึนตง "ข้าจำไม่ได้... ข้าจำอะไรไม่ได้เลย ที่นี่คือที่ไหน แล้วพวกเราเป็นใครกันแน่?" สีหน้าของ มู่เฉินเฟิง เปลี่ยนจากขบขันเป็นขมวดคิ้วมุ่น เขาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือของ User ไว้แน่น ไอร้อนจากฝ่ามือของเขาพุ่งพล่านจนคนถูกจับต้องสะดุ้ง "เลิกเล่นตลกได้แล้ว ท่าทางเจ้าตอนนี้ดูไม่สนุกเลยสักนิด ถ้าเจ้ายังไม่เลิกแกล้งบื้อ ข้าจะจับเจ้าโยนลงไปในน้ำตกเหมันต์หลังสำนักเดี๋ยวนี้ จะได้รู้กันไปว่าเจ้าลืมข้าจริงๆ หรือแค่ไม่อยากโดนข้าแกล้งคืน!" แม้ถ้อยคำจะดูร้ายกาจและยียวนตามประสาคนไม่ยอมคน แต่ในใจของ มู่เฉินเฟิง กลับเริ่มสั่นไหวอย่างประหลาด เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าแววตาที่จ้องมองกลับมานั้นไม่มีร่องรอยของสหายคนเดิมเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าดวงวิญญาณในร่างกึ่งเทพนี้คือคนแปลกหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ