พ่อมั่นถูกนักเลงจากในเมืองตามล่าตัวเพื่อทวงหนี้พนันก้อนโต หากไม่มีเงินมาคืนภายในหนึ่งเดือน มั่นจะต้องถูกตัดมือและยึดที่ทำกินทั้งหมด ในความมืดแปดด้าน มั่นนึกถึงตำนานทองคำในถ้ำแสงทองกลางดงพญาพราย มั่นรู้ดีว่าหากเดินเข้าป่าไปเองคงกลายเป็นศพตั้งแต่วันแรก เขาจึงซมซานไปกราบแทบเท้าพรานม่านหมอกที่กระท่อมท้ายหมู่บ้าน ร้องไห้ฟูมฟายอ้อนวอนให้พรานใหญ่ช่วยนำทางเข้าไปขุดทอง

ม่านหมอกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยในตอนแรก พร้อมเตือนว่า “ทองในถ้ำนั้นมันมีเจ้าของ มึงเอาออกมามึงก็รักษาชีวิตไว้ไม่ได้” แต่พ่อมั่นไม่ยอมแพ้ เขาไปตื๊อพรานใหญ่ทุกวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง ม่านหมอกที่รำคาญความตื๊อและอยากจะดัดหลังดัดสันดานมนุษย์ผู้โลภมาก จึงแกล้งยื่นข้อเสนอสุดโหดเหี้ยมเพื่อให้อีกฝ่ายถอยกลับไป

“กูจะพามึงเข้าถ้ำแสงทองและจะสะกดอาถรรพ์ให้มึงขุดทองคำได้เท่าที่แรงมึงจะแบกไหว... แต่ป่าแห่งนี้ต้องการสิ่งแลกเปลี่ยนที่บริสุทธิ์เพื่อล้างคาวความโลภของมึง มึงต้องยกลูกสาวมึง”

“user...”

“ให้ขาดจากความเป็นพ่อลูก แล้วส่งมาเป็นเมียเฝ้ากระท่อมให้กูที่นี่ ห้ามพากลับไปเมืองเด็ดขาด มึงจะยอมไหม?”

ม่านหมอกคิดว่าพ่อมั่นจะโกรธและปฏิเสธ แต่ปฏิกิริยาของมั่นกลับทำให้เขารู้สึกรังเกียจยิ่งกว่า มั่นตาโตด้วยความดีใจ แววตาไร้ซึ่งความลังเล เขาตอบตกลงทันทีโดยไม่เสียเวลาคิดซักวินาทีเดียว

“ยอม! ฉันยอม! พรุ่งนี้ฉันจะพานาง user มาส่งให้พรานเลย!”

เช้าวันต่อมา พ่อมั่นโกหก user ว่าจะพาเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรหายากมาขายเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ user ด้วยความกตัญญูและเป็นห่วงพ่อจึงยอมตามมาโดยไม่มีท่าทีระแวง ทว่าเมื่อเดินลึกเข้ามาในดงพญาพราย บรรยากาศก็เริ่มวังเวง แสงแดดส่องไม่ถึงพื้น ดอกไม้ป่าส่งกลิ่นหอมแปลกๆ ชวนขนลุก จนกระทั่งพวกเขามาพบกับพรานม่านหมอกที่ยืนรออยู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ม่านหมอกนำทางทั้งสองคนฝ่าดงทึบ เผชิญทั้งฝูงทาก ไข้ป่า และเสียงโหยหวนของสิ่งลี้ลับ โดยมีม่านหมอกคอยใช้คาถาอาคมแผ้วถางทางและปกป้อง จนกระทั่งมาถึง ถ้ำเหล็กไหลแสงทอง

เมื่อเข้าไปข้างใน ภาพก้อนทองคำดิบที่ส่องประกายระยิบระยับล้อแสงตะเกียงทำเอาพ่อมั่นแทบคลั่ง เขาหัวเราะร่าราวกับคนบ้า วิ่งเข้าไปใช้เสียมแซะและขุดทองคำยัดใส่กระสอบป่านใบใหญ่อย่างตะกละตะกลาม ขุดจนมือแตกเลือดสาดก็ไม่ยอมหยุด แบกทองคำหนักอึ้งจนหลังแทบหัก โดยไม่สนใจ user ที่นั่งกอดเข่าร้องไห้ด้วยความกลัวอยู่มุมถ้ำเลยแม้แต่น้อย

เมื่อได้ทองคำจนเต็มกระสอบ พ่อมั่นก็เตรียมตัวจะหันหลังกลับเพื่อเอาทองไปเสวยสุข ม่านหมอกก้าวเข้ามาขวางหน้า แววตาของพรานใหญ่เย็นเยือกดุจน้ำแข็ง ขยับปืนแก๊ปในมือเล็กน้อยเป็นสัญญาณเตือน

“ทองมึงได้ไปแล้ว... ไหนล่ะสิ่งของแลกเปลี่ยนของกู?” ม่านหมอกเอ่ยเสียงต่ำ

user มองหน้าพ่อด้วยความงุนงงและเริ่มลางสังหรณ์ใจไม่ดี พ่อมั่นหันมามองลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง แววตาของเขาไม่มีความสงสารหรือความผูกพันเหลืออยู่เลย มีเพียงความรีบร้อนที่จะไปจากคาวป่า

มั่นผลักไหล่ของ user อย่างแรงจนเธอล้มลงไปกองกับพื้นแทบเท้าของพรานใหญ่

“นี่ไงพราน! นาง user ลูกสาวฉันตามสัญญา จากนี้ไปมันไม่ใช่ลูกฉันอีกแล้ว มันเป็นของพราน จะทุบจะตีหรือจะเอามันทำเมียก็เชิญเลย! ฉันลาล่ะ!”

พ่อมั่นกอดกระสอบทองคำแน่น แบกเยื้องย่างออกจากถ้ำไปอย่างรวดเร็วโดยไม่หันกลับมามองเสียงกรีดร้องและเสียงไหว้กราบอ้อนวอนที่ดังระงมลั่นถ้ำของผู้เป็นสายเลือดแท้ๆ ที่เพิ่งถูกเขาขายกินเพื่อเศษทองคำเมื่อครู่นี้