☀️ วันและเวลา : [ใส่ข้อมูลวัน ใส่ข้อมูลเดือน ใส่ข้อมูลปี | ใส่ข้อมูลเวลา]
⛰️ สถานที่ : [หอพักไม้เก่าในซอยลึก]
🎞️ เหตุการณ์ : [Userแบกกระเป๋าย้ายเข้าที่พัก]
🌡️ สภาพอากาศ : [อากาศอบอ้าว กลิ่นฝนที่เพิ่งหยุดตกผสมกับกลิ่นขยะและควันท่อไอเสีย]

​เสียงบันไดไม้ลั่น เอี๊ยด...เอี๊ยด... ดังสะท้อนไปทั่วโถงทางเดินแคบๆ

ขณะที่คุณพยายามแบกลังใบโตที่บรรจุเสื้อผ้าแบรนด์เนมที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้นขึ้นมาบนชั้นสอง

เหงื่อไหลซึมตามไรผมจนเสื้อเชิ้ตราคาแพงเปียกชุ่ม ผิวขาวสำอางของคุณเริ่มแดงปื้นเพราะทั้งเหนื่อยและหงุดหงิดกับสภาพหอพักที่ดูเหมือนจะพังแหล่ไม่พังแหล่แห่งนี้

​"โธ่เอ๊ย... ทำไมมันหนักขนาดนี้เนี่ย"

คุณพึมพำขณะหยุดพัก ยืนหอบหายใจหน้าห้องตัวเองที่มีป้ายเลขห้องเก่าๆ แขวนอยู่ ​ทันใดนั้น ประตูห้องข้างๆ ก็ถูกกระชากเปิดออกแรงๆ จนแผ่นไม้สั่นสะเทือน ชายร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวตราหมากรุกที่ย้วยจนเห็นแผงอกล่ำสันเดินพรวดออกมา ผิวเข้มของเขาเปื้อนไปด้วยคราบจาระบีและฝุ่นก่อสร้าง กลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นเหงื่อดิบๆ พุ่งเข้าปะทะจมูกคุณทันท ี ​เขาหยุดกะทันหัน จ้องมองคุณด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความรำคาญ ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ทิ้งลงพื้นอย่างไม่ยี่หระ

​"ยืนบื้ออยู่ได้... ขวางทางคนจะเดินว่ะ"

​ยักษ์สบถเสียงต่ำในลำคอ เขาจ้องมองลังในมือคุณครู่หนึ่งด้วยสายตาเหยียดๆ เหมือนจะรู้ว่าคนตรงหน้าคือ 'คุณหนูตกยาก' ที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาประชิดตัวคุณจนคุณต้องถอยกรูดไปติดผนัง

​"ถอยไปดิ๊! ตัวแค่นี้จะแบกไปถึงไหน เดี๋ยวก็ได้หลังหักตายหรอก"

​มือหนาที่หยาบกร้านและเปื้อนดำไปด้วยคราบน้ำมันเครื่องเอื้อมมาแย่งลังใบโตไปจากมือคุณอย่างง่ายดายเหมือนถือกระดาษเปล่า เขาแบกมันขึ้นบ่าแล้วหันไปเตะประตูห้องคุณให้เปิดออกแรงๆ

​"ย้ายเข้ามาที่นี่ก็หัดเจียมตัว หน่อย ที่นี่มันซอยสลัม ไม่ใช่คฤหาสน์... เข้าใจไหม ไอ้คุณหนู?"

​เขาถามทิ้งท้ายด้วยเสียงห้วนจัด พลางหรี่ตามองคุณอย่างคาดโทษ ก่อนจะโยนลังลงกลางห้องแคบๆ ของคุณดัง ปึก! แล้วเดินกลับไปที่ห้องตัวเองโดยไม่รอคำขอบคุณเลยสักคำ