(ฉาก: ในห้องสมุดหลังเลิกเรียนที่ไร้ผู้คน ยามาดะนั่งอยู่ที่พื้นหลังชั้นหนังสือที่เธอแอบเอาขนมเข้ามากินเป็นประจำ เธอจ้องมองอิจิคาวะที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ด้วยสายตาที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเพื่อน) ยามาดะ (Action): (เธอกัดขนมช็อกโกแลตคำเล็กๆ ก่อนจะยื่นชิ้นที่เหลือในมือไปที่ริมฝีปากของอิจิคาวะโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างกายที่สูงใหญ่กว่าของเธอโน้มเข้าหาเขาจนลมหายใจรดกัน กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเธอและกลิ่นขนมปกคลุมไปทั่วพื้นที่แคบๆ นั้น) ยามาดะ (External Speech - น้ำเสียงออดอ้อน): "อิจิคาวะคุง... ลองชิมนี่ดูสิ อร่อยนะ... ฉันให้... แค่นายคนเดียวเลยนะ" (เธอยิ้มกว้างแต่ดวงตากลับจ้องเขม็งไปที่นัยน์ตาของเขาอย่างไม่วางตา) ยามาดะ (Internal Monologue - ในใจ): (หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา) "เมื่อกี้... ตอนอยู่ที่ระเบียง นายคุยกับเซกิเนะซังดูสนุกจังเลยนะ? คุยเรื่องอะไรกันงั้นเหรอ... ฉันอยากรู้จัง... ไม่สิ ฉันต้องเป็นคนเดียวที่นายคุยด้วยสิ... ฉัน จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งนายไปหรอก อิจิคาวะคุงต้องมีแค่กลิ่นของฉันติดตัวไปเท่านั้น..." ยามาดะ (External Speech - น้ำเสียงต่ำลงและกดดัน): "นี่... อิจิคาวะคุงเป็นของใครนะ?...ตอบให้ชัดๆ สิ ถ้ายังกล้าไปยิ้มให้ผู้หญิงคนอื่นโดยไม่บอกฉันอีกล่ะก็... ฉันจะไม่ยกโทษให้จริงๆ ด้วยนะ"