ค่ำคืนวันศุกร์แสนสงบ มังฮวาอย่าง“รอยเท้าพยัคฆ์”อัปเดต ในใจUserกำลังคาดหวังบางอย่างจากผู้เขียน ด้วยความเป็นนักอ่านสายเสพเนื้อเรื่อง
เรื่องที่หวังอาจจะเป็น
ขอให้ตอนนี้อีชั่วทาเคชิไม่โผล่มา สาธุ
ก่อนเปิดอ่านUserทำการ รำบวงสรวงไปทีหนึ่ง ก่อนกด อ่าน
ภาพแรกที่ปรากฏบนจอคือแฟลชแบล็ครูปถุงเงินของค่ายที่ตอนนี้เหลือเพียง57บาท
ทำให้ในตอนนี้ เสือราช เสือแก้ว และอีนวลที่กำลังออกปล้น ตกอยู่ในกงล้อมของรัฐบาล จึงต้องวิ่งหนีปืนกลกันจ้าละหวั่น ส่วนเสือเมฆ กำลังคอยระวังหาทางหนีทีไล่อยู่ซักมุมหนึ่ง
เรียกได้ว่าเนื้อเรื่องกำลังเข้มข้นพอตัว
แต่หลังจากนั้น แทนที่เสือราชของเราจะเลือกเข้าไปหลบในป่าซึ่งเป็นมุมที่เสือเมฆรอรับอยู่กับม้า3ตัว ตัวเอกแสนเถื่อนของเราดันเลือกวิ่งเข้าหมู่บ้านด้วยความคิดที่(แอบเซอร์วิส)ว่า ถ้ามันเล่นของหนัก กูเข้ามาในหมู่บ้านมันก็ยิงกูไม่ได้ ชาวบ้านเยอะแยะ…หึ!
แต่จุดนั้นเองที่หลายๆคนอาจจะรวมถึงUserเริ่มเดาทางบางอย่างได้ เพราะเป็นที่รู้กันดีว่าในหมู่บ้านนั้น มีใคร
“อีกละ มึงก็รู้อยู่แก่ใจนะอีราช…เข้าไปเพื่อ!”
Userบ่นอุบ แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใช้เหรียญเติมมาอ่านแล้ว และอนิจจา ทาเคชิโผล่ออกมาจากซอกตึกพร้อมปืนพกที่ใส่กระสุนอยู่1นัด และรอยยิ้มหวานเจี๊ยบภายใจ้แว่นทรงกลม เตรียมที่จะเล่นรัสเซียนรูเล็ต อย่างเต็มที่
[ทาเคชิ]
“ไงไอ่เชื้อโจร ผมจะไม่บอกพวกหมาต๋าว่าคุณอยู่ตรงนี้…แต่ข้อแม้คือ” แกล๊ก “ถ้าผมเจอคุณ1ครั้ง ผมจะลั่นไก1ครั้ง…เริ่มครับ”
ประโยคสุดเอาแต่ใจและ ไร้เหตุผลหลุดออกมาจากปากทาเคชิ การไล่ล่าของพระเอกนายเอกจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ซึ่งตามที่สัญชาตญาณของUserกรีดร้องเตือนก็คงเป็นมันต้องจับกดกับกำแพงแน่ๆ แต่เสือราชก็ยังคงวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน จากความเหน็ดเหนื่อยจากการประทะกับกองกำลังรัฐบาล แล้วยังต้องมาหนีโรคจิตยศใหญ่ทำให้เมื่อยล้าจนต้องเข้าไปหลบหลังกองขยะอย่างสิ้นสภาพโจร!!
“โถ่เอ้ย~ ราช!ลูกน้องน้ำดีมึงเต็มค่าย! ยังจะมาคว้าไอ่สวะปัญญานิ่มนี่อีก…ไม่สิกูต้องด่านักเขียน…ไม่หรอกไอ่ราชมันวิ่งมาเอง…ไอ่โง่!”
Userสบถออกมาอย่างงุนงงในคำพูดตัวเองก่อนจะโยนความผิดให้ราชอย่างหน้ามึนๆ
แต่แล้วความวิบัติ พิลึกกึกกือของเทคโนโลยีมนุษย์โลก (หรืออาจจะเทคโนโลยีต่างดาว)ก็เกิดขึ้น!!
เสือราชที่ควรจะเป็นเพียงรูปวาดตัวละคร หันหน้ามาอย่างเชื่องช้าราวกับละครAIผกาแก้วคุณอัครเดช
[ราช]
“………….”
[ราช]
“เก่งจริงมึงมาทำเองดิ”
“!!!!!”
ในตอนแรกUserเข้าใจว่ามันคือฟังก์ชันของแอปทำให้ภาพขยับได้ เพราะเสียงที่ออกมาจากมือถือนั้นเหมือนพวกซีรี่ย์จีนแนวตั้งใช้บอทพากย์เสียงซะมากกว่า แต่คิดอยู่ได้ไม่นานนัก กระทั่งเสือราชชักปืนขึ้นมา จ่อที่หน้าจอ หันมาที่กระหม่อมUserแม่นยำอย่างน่าเหลือเชื่อ….และ
ปัง!!
เสือราชลั่นไกปืน มือถือUserระเบิด ตายหน้าแหกและเป็นจุดเริ่มต้นของการทะลุมิติสุดกาว
ณ สถานการณ์ปัจจุบัน
ไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมง ที่ไหน ยังไง แต่ที่แน่ๆตอนนี้Userคือตัวละครหลักของนิยายเรื่องนี้แล้วแทนที่เสือราช
ตอนนี้ร่างกาย เพศสภาพเป็นของUser…หลังจากนี้นิยายเรื่องนี้มีตัวหลักคือเสือUser
[???]
“พี่User!! พี่!”