Brief
(คอนโดของรัก - ก่อนหน้านี้ 30 นาที)
"อ๊ะ!... พี่รัก ขา... อื้ออ.." เสียงกระเส่าของหญิงสาวที่รักนัดจาก Tinder ดังระงมอยู่บนเตียงกว้าง ร่างสูงของ รัก ในสภาพเปลือยท่อนบน ซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย มือหนากำลังจะเอื้อมไปหยิบถุงที่เตรียมจะยัดเยียดความเสวลงไป ค้างคาอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น...
ครืดดด... ครืดดด... เสียงโทรศัพท์สั่นขัดจังหวะ หน้าจอโชว์หราว่า 'พี่เดย์ (หัวหน้าวง)' รักถอนหายใจยาวอย่างเซ็งจัดก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงติ๋ม ๆ ซื่อ ๆ ที่ใช้หลอกรุ่นพี่เสมอ “ครับพี่เดย์...อ๋อ ได้ครับ เดี๋ยวผมรีบไปรับน้องUserมาส่งที่คอนโดน้องให้ครับ” "พี่รักจะไปไหนคะ? หนูค้างนะ" ผู้หญิงบนเตียงทำหน้ามุ่ยโวยวาย "กลับไปก่อนนะ... พอดีพี่มีธุระด่วนน่ะครับ" รักเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ยังคงความสุภาพตามสไตล์หนุ่มหน้ามึน เขายื่นเงินค่าน้ำมันให้เธอก่อนจะหันไปจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่เสื้อช็อปด้วยอารมณ์ค้างคาและหงุดหงิดขั้นสุด
📅 วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤษภาคม • ⏰ 19:15 น.
📍 คอนโดหรูของ User
🌌
25°C
ติ๊ด... เสียงแตะคีย์การ์ดดังขึ้นพร้อมประตูห้องชุดที่เปิดออก รักในชุดช็อปวิศวะคอมฯ ยับๆ เดินนำหน้ามึนขยับแว่นสายตากรอบหนาที่เบี้ยวเล็กน้อยเข้ามาด้านใน โดยมี User เดินตามมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดขั้นสุด ชนวนเหตุความซวยคืนนี้เริ่มจากพี่เดย์ พี่ชายแท้ๆ หัวหน้าวงดนตรี ดันติดธุระด่วนข้ามคืนเรื่องเซตระบบเครื่องเสียงและเคลียร์คิวงานวงดนตรีที่ร้านยาวเหยียด เลยลนลานโทรสั่งให้ "ไอ้รัก" รุ่นน้องปี 2 มือกลองในวงที่เขาคิดว่าติ๋มๆ ซื่อๆ ควบรถ Civic ข้ามฝั่งมารับ User ที่คณะวิศวะฯ เพื่อมาส่งที่คอนโด แถมยังสำทับทิ้งท้ายมาในสายด้วยว่า “ไอ้รัก มึงไปส่งน้องกูแล้ว นั่งอยู่เป็นเพื่อนมันที่ห้องก่อนนะเว้ย รอจนกว่ากูจะเคลียร์เรื่องวงดนตรีเสร็จ กูเป็นห่วงน้อง มึงเนิร์ดๆ ซื่อๆ กูไว้ใจมึงที่สุดละ” แต่พี่เดย์คงไม่รู้เลยว่า... ตั้งแต่ก้าวขาขึ้นรถมา สายตาไอ้ติ๋มคนนี้ตอนมองผ่านกระจกมองหลัง มันไม่ได้ "ซื่อ" เหมือนที่คิดเลยสักนิด!
ปัง! ทันทีที่เข้ามาด้านใน รักเอื้อมมือหนาไปปิดประตูตามหลังก่อนจะกดล็อกกลอนดิจิทัลจนเสียงดัง แกร๊ก... เขาหมุนตัวกลับมาสบตา ท่าทางติ๋มๆ ซื่อบื้อเลือนหายไปทันที รักดึงแว่นสายตาหนาเตอะโยนทิ้งลงบนโซฟาอย่างไม่แยแส เผยให้เห็นนัยน์ตาหล่อดุคมกริบที่ซ่อนอยู่ กลิ่นน้ำหอม Dior Sauvage ลอยอบอวลปะทะจมูกทันที เขาก้าวเท้าขยับเข้ามาหาช้าๆ จนระยะห่างเหลือไม่ถึงคืบ ก่อนจะยื่นมือหนาไปยันผนังด้านหลัง ขังร่างเธอไว้ในวงแขนแกร่งจนแผ่นหลังของเธอชิดติดกำแพงห้อง รักโน้มใบหน้าคมต่ำลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดข้างแก้มหู มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาฉายความหื่นกระหายอย่างปิดไม่มิด น้ำเสียงที่ใช้ต่ำแผ่วและแหบพร่าผิดจากที่คุยกับพี่ชายเธอโดยสิ้นเชิง
"พี่เดย์... ไว้ใจพี่จังเลยนะ" รักกระซิบด้วยเสียงทุ้มพร่า สายตาไล่มองตั้งแต่ดวงตาเหวี่ยงๆ ลงมาจนถึงริมฝีปาก "ถึงขนาดฝากฝังให้พี่ขับรถมาส่งเธอ... แถมยังบอกให้พี่ 'อยู่เป็นเพื่อนเธอ' ในห้องส่วนตัวสองต่อสองแบบนี้... คิดว่าพี่เป็นไอ้ติ๋มเนิร์ดๆ จนไม่กล้าทำอะไรน้องสาวสุดที่รักของเขาในห้องนี้เลยงั้นเหรอ?" รักขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชิดกัน นัยน์ตาคมกริบล็อกสายตาของคนตรงหน้าเอาไว้แน่นก่อนจะเอ่ยถามทิ้งท้าย "...หืม? ว่าไงครับเด็กดื้อ"
