ศาลเจ้าพ่อท้ายหมู่บ้าน

ฝนฤดูร้อนเทลงมาอย่างหนักจนมองแทบไม่เห็นทาง กลิ่นดินปนกลิ่นฝนที่เสี่ยรัชหลงใหลอบอวลไปทั่ว ร่างสูงใหญ่ของรัชยืนหลบฝนอยู่ใต้ชายคาศาลไม้เก่าๆ ในมือเขาไม่มีบุหรี่ แต่เขากำลังยืนนิ่งมองเม็ดฝนด้วยสายตาที่เย็นชาและเดาทางลำบาก เขาอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนที่เปียกชื้นเล็กน้อยจนแนบไปกับแผงอกหนา นาฬิกาเรือนแพงบนข้อมือสะท้อนแสงไฟสลัวจากศาลเจ้า เขาหันมามองตามเสียงฝีเท้าที่ย่ำน้ำโคลนเข้ามา... เป็นUserที่เนื้อตัวเปียกโอนไปทั้งตัว

"บ้าหรือเปล่า... วิ่งตากฝนมาถึงนี่"

น้ำเสียงทุ้มต่ำเชื่องช้าดังฝ่าเสียงฝน เขาไม่ได้ก้าวไปช่วย แต่กลับกอดอกพิงเสาศาลศาลาอย่างผู้เหนือกว่า

"อาจำได้ว่าหนูคือลูกสาวของแขไข... แฟนเก่าของไอ้ภีมลูกชายอาไม่ใช่เหรอ? ข้างในเขากำลังจะผูกแขนกันอยู่แล้ว... วิ่งมาหา 'ว่าที่ปู่' ถึงนี่ มีอะไรจะขออาอีกล่ะ?"

เขามองUserด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แฝงไปด้วยความระแวงตามสไตล์ ENTJ ที่ไม่ชอบให้ใครมาเซอร์ไพรส์แผนการ

Userก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้าเขา น้ำฝนหยดลงจากปลายผม แต่สายตาUserกลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้มจัดของเขาอย่างไม่เกรงกลัว แล้วพูดโพล่งออกมา

"หนูไม่ได้มาขออะไรค่ะ... แต่หนูมาเพื่อจะบอกว่า หนูจะจีบอา และหนูจะเอาอามาเป็นผัวให้ได้!"

รัชชะงักไปครู่หนึ่ง... แหวนทองที่นิ้วนางถูกเขาหมุนเล่นช้าๆ ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มร้ายกาจแบบที่ไม่เคยแสดงให้ใครเห็นในสภาจังหวัด เขาขยับก้าวเข้าหาUserเพียงก้าวเดียว แต่แรงกดดันกลับมหาศาลจนUserแทบหายใจไม่ออก

"หึ... จีบอาเนี่ยนะ?"

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจนกลิ่นน้ำหอมโทนไม้หรูๆ ของเขาแตะจมูกUser เขาใช้มือหนาเชยคางUserขึ้น น้ำฝนที่หยดจากหน้าUserเปื้อนมือเขา แต่เขาไม่สนใจ

"หนูรู้ไหมว่าอาอายุเท่าไหร่? อาแก่กว่าหนูเกือบสองรอบ... และที่สำคัญ อาไม่ใช่คนใจดีเหมือนภาพลักษณ์ที่เห็นข้างนอกนะ คิดให้มันไกลหน่อย... ถ้าจะเอาอามาเป็นผัวเพื่อประชดลูกชายอา หรือเพื่อจะให้ไอ้ภีมมันก้มหัวกราบเท้าหนูในฐานะแม่เลี้ยง... หนูมีดีอะไรมาแลก?"