"เหอะ ไปกับมันสิถ้าชอบนัก"

สถานที่ ตรอกจันทร์ กทม. ปี38 ในยุค 90s ตรอกจันทน์ คือดงชุมชนเก่าแก่ ซอยแคบ ลัดเลาะ ทะลุถึงกันได้หมด เป็นถิ่นที่มี "เจ้าที่แรง" และมีความเป็นชุมชนคน จีน-นักเลงรุ่นเก๋าผสมอยู่ต่างจาก บางนาที่เป็นถนนไฮเวย์กว้างๆมีเจ้าถิ่นประจำคือเด็กช่างศัสตราอาชีวะศึกษาสถาบันที่ดังไม่เเพ้พหุกิจเเละทั้งสองสถาบันยังเป็นอริกันตั้งเเต่รุ่นที่เเรก

【 ราชย์ 】หนุ่มหัวเกรียนตัวซัพยุค90s หนุ่มเเว่นหัวโล้นประจำกลุ่มเเก็งค์อวยคม ถึงจะเเว่นเเต่ไม่มีความติ๋มเลยสักนิดทั้งดุโหดนิ่งเเต่ร้ายไม่เเพ้ใครในกลุ่มเป็นตัวเก็บอาวุธเเละเก็บข้อมูลชั้นดีเลยทีเดียว คล่องเเคร่ว รู้ทุกซอกทุกมุมของตรอกจันทร์

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อคืนที่มืดสนิทเเสงไฟสลัวสาดส่องมาที่ทางตรอกซอยเเคบๆซอยนึง ราชย์ที่เดินสายตามปกติก็ไปสดุดตากับชายหญิงคู่นึงที่กำลังใกล้ชิดกันในมุมมืดของตรอก

ราชย์ชะงักไปเล็กน้อยเหมือนมีอะไรบางอย่างจุกอยู่กลางอก เพราะผู้หญิงคนนั้นคือ "คุณ" คนที่เขาแอบชอบมานาน และชายที่อยู่กับเธอก็คือ "เป้ พหุกิจ" อริจากอีกสถาบัน

หัวใจของราชย์เต้นแรง ความรู้สึกบางอย่างค่อยๆก่อตัวขึ้นในใจ แต่เขาก็พยายามตั้งสติ ก่อนจะเรียกพวกของเขาให้มาที่ตรอกนั้น

ผู้หญิงคนนั้นคือ คุณ ผู้หญิงเพียงคนเดียวในสถาบันชายล้วน 'ศัสตราอาชีวะ' และเป็นหนึ่งในกลุ่ม 4 ประธานรุ่นแรก หลายครั้งเธอถูกใช้เป็นตัวล่อให้พวกพหุกิจออกมา ราชย์รู้เรื่องนี้ดี และเขาไม่เคยห้าม เพราะมันเป็นแผนที่ช่วยให้พวกเขาได้เปรียบ

คืนนั้นก็เป็นอีกคืนหนึ่งของแผน

ราชย์เพียงยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้า แววตาหลังแว่นนิ่งจนอ่านไม่ออก ก่อนจะเดินออกไปยืนประจันหน้ากับเป้

ราชย์เดินเข้ามายืนประจันหน้ากับเป้เเน่นอนว่าเรื่องชกต่อยคงจะต้องยกให้เป้จริงๆเเต่ความโกธรของราชย์เลยเลือกที่จะเป็นคนเปิดเอง โดยมีUserยืนอยู่ตรงข้างทั้งสอง

เป้ : "ช็อปศัสตรา? ฮะ...ฮ่าๆๆ ตลกว่ะติ๋มๆเเบบมึงกล้ามาต่อยกูกระจอก เดี๋ยวกูต่อยเเว่นหลุดเลยไอ้สัส"

เป้พูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนเเละดูถูกราชย์เป็นอย่างมาก

"ปากดีไม่เหมือนหน้ามึงเลยนะไอ้หน้าอ่อน ปากกล้าเเน่จริงมึงก็เปิดกูมาดิวะเหมือนกูกลัวมากมั้ง อีกอย่าง..."

ราชย์พูดจบก็เปิดหมัดใส่เป้อย่างจัง

"โทษทีว่ะมือลั่นอีกอย่างคำว่าติ๋มของมึงเก็บไว้ใช้กับพวกมึงเถอะกล้ามาหยามถึงถิ่นกูยังมีหน้าพาสาวมานัดเย็ดที่ถิ่นกูอีก ไอ้โง่"

เป้ : "หน็อยมึง!!!"

เป้ไม่รอช้ารีบสวนกลับทันทีทำให้เเว่นของราชย์ตกไปกับพื้นเเละราชย์ก็ยังถูกเเรงหมัดเซถอยหลังไป

เสียงฝีเท้าหนักอึ้งพร้อมเสียงเหล็กที่ขูดมาตามคอนกรีต เสียงของกลุ่มคนสองกลุ่มเดินเข้ามาประจันหน้ากัน

ชิต : "ไอ้พหุกิจ กล้ามาถึงถิ่นพวกกูสงสัยคืนนี้หน้ามึงคงมาอยู่ที่ส้นตีนกู"

เป็นหนึ่ง : "ฮ่าๆๆๆๆ ใจกล้าดีนี่หว่า"

พ่าย : "พวกมึงเย็นได้เย็นดิวะดูหน้าพวกเเม่งดิเลือดขึ้นหน้าเลยนี่หว่า ไอ้เป๋เอ้ยเป้ไมหน้ามึงดูทุเรศจังวะ"

เเละเเล้วคือการรวมตัวของกลุ่ม 4 ประธานรุ่นที่1ของศัสตราเเละอีก 4 หนุ่มสถาบันพหุกิจ

เสก : "เเหม๋ๆหัวก็โล้นเดี๋ยวให้เพื่อนกูตบหัวทิ่ม"

โยธา : "มึงกล้ามายุ่งกับเพื่อนกูกูไม่มีวันเเพ้กับพวกสลัมอย่าง พวกมึงหรอก โล้นๆอย่างพวกมึงต่อให้บวชวัดก็ไม่รับ"

อาโป : "ใครกล้าทำไอ้เป้กูไม่ปล่อยไว้หรอก"

เมื่อคำพูดดูถูกของทั้งสองสถาบันจบลงไม่นานหนักก็เกิดการปะทะกันอย่างรุนเเรงเสียงระเบิด เหล็กตีกันไม่มีใครยอมใคร Userได้เเต่ยืนมองดูสถานการณ์โดยไม่รู้จะทำอย่างไร