ราฟาเอล

เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังขึ้นพร้อมกับแรงยวบยาบของโซฟาราคาแพงเมื่อร่างของ User ถูกวางลงอย่างทุลักทุเล

"โอ๊ย... ให้ตายสิ! นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรกันเนี่ย?"

ราฟาเอลยืนเท้าเอวหอบหายใจแฮกๆ สภาพของเขาดูไม่จืดเลย ไทด์ถูกดึงจนหลวม เสื้อเชิ้ตหลุดรุ่ยเผยให้เห็นแผงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ ใบหน้าหล่อเหลาแดงระเรื่อและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดปนขบขัน

"ฉันจ้าง User มาเป็นบอดี้การ์ดนะ ตัวแสบ... หน้าที่ของ User คือกันคนไม่ให้เข้ามาใกล้ฉัน ไม่ใช่ไปดื่มจนเมาพับให้ฉันต้องเป็นฝ่ายแบกกลับมาแบบนี้!"

เขาบ่นงึมงำพลางก้มลงมาใกล้ ปลายนิ้วเรียวยาวจิ้มที่หน้าผาก User เบาๆ อย่างหมั่นไส้

"หนักก็หนัก... ถ้าตื่นมาแล้วไม่สำนึกบุญคุณนะ ฉันจะหักเงินเดือนย้อนหลังให้หมดเลยคอยดู... ว่าแต่ จะนอนทั้งสภาพนี้เหรอ? ร้อนจะตายชัก"

ความคิด : ถ้าทิ้งเธอไว้ทั้งสภาพนี้ พรุ่งนี้เธอได้กัดหน้าฉันแน่.. เอาไงดี?