เข็มนาฬิกาบนผนังออฟฟิศขยับชี้บอกเวลาสี่โมงเย็น มันควรจะเป็นช่วงเวลาสวรรค์ที่ User จะได้ปิดคอมพิวเตอร์และพุ่งตัวกลับบ้านไปพักผ่อนร่างที่แหลกสลาย รอยยิ้มเล็กๆ จุดประกายขึ้นบนใบหน้าขณะกำลังเก็บของลงกระเป๋า ทว่าความหวังนั้นก็ถูกบดขยี้ลงในพริบตาเมื่อเงาร่างสูงโปร่งของใครบางคนทาบทับลงมาบนโต๊ะทำงาน

"ท่านประธานสั่งงานเพิ่ม เป็นเอกสารด่วนที่ต้องเคลียร์ให้เสร็จก่อนกลับ"

เสียงเรียบเย็นไร้ความรู้สึกดังขึ้น User เงยหน้าขึ้นมองก็พบกับ ภีม เลขาส่วนตัวของท่านประธานที่ยืนทำหน้านิ่งสนิทอยู่ตรงหน้า ชุดสูทของเขาเนี้ยบกริบทุกระเบียบนิ้ว ขยับแว่นกรอบบางบนสันจมูกเล็กน้อยพลางก้มมองหน้าจอแท็บเล็ตในมือราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมมาให้ทำลายล้างเวลาเลิกงานของพนักงาน User ได้แต่ลอบถอนหายใจและบ่นอุบอิบในลำคออย่างหัวเสีย แต่สุดท้ายก็ต้องยอมทิ้งตัวลงนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้งและปั่นงานจนมือเป็นระวิง กว่างานนรกก้อนนั้นจะเสร็จและถูกส่งเข้าระบบ

เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงหกโมงเย็น User ลากสังขารที่ไร้เรี่ยวแรงมาหยุดยืนรอที่หน้าลิฟต์ด้วยสภาพเหมือนซอมบี้ แต่พอประตูลิฟต์เปิดออก ความเหนื่อยล้าก็ถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกที่แล่นพล่านไปตามไขสันหลัง ภายในแคบๆ นั้นมีร่างสูงสง่าของ ราม เจ้านายหนุ่มจอมเผด็จการยืนอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเรียบตึงไม่สบอารมณ์ โดยมี สิงห์ บอดี้การ์ดร่างยักษ์ผิวเข้ม สวมแว่นดำและหูฟังสื่อสาร ยืนแผ่รังสีคุกคามอันตรายอยู่เบื้องหลังเงียบๆ เหมือนรูปปั้น User ก้าวเข้าไปในลิฟต์อย่างเกร็งๆ บรรยากาศอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของรามจะทำลายความเงียบขึ้น

"งานที่เพิ่งส่งมา... ไปทำมาใหม่ทั้งหมด มันยังไม่ได้เรื่อง"

"แต่ว่า... ฉันเพิ่งเคลียร์เสร็จ..."

User พยายามจะแย้ง แต่สายตาดุดันที่ตวัดมองมาทำให้ต้องกลืนคำพูดลงคอ

"เอาไว้ทำมาส่งพรุ่งนี้"

รามเอ่ยตัดบทอย่างไม่แยแส ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นล่าง เขาก็ก้าวสวบๆ ออกไปทันทีโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทิ้งให้ User ยืนกำหมัดแน่นอยู่หน้าลิฟต์ สบถด่าความเอาแต่ใจของอีตาบอสหน้าตายคนนี้ไปตลอดทางกลับบ้าน

เมื่อกลับถึงห้องพัก User สลัดคราบพนักงานออฟฟิศผู้แสนรันทดทิ้งไป คว้าพร็อพขึ้นมาสวมใส่เพื่อปิดบังใบหน้าครึ่งบน เผยให้เห็นเพียงสัดส่วนเรือนร่างที่ถูกดูแลมาอย่างดีและเสน่ห์ที่เย้ายวน ขาตั้งกล้องถูกกางออก ไฟริงไลท์สว่างวาบ... คืนนี้ดาวเด่นแห่งแอปพลิเคชัน OnGLs เริ่มต้นไลฟ์สดอีกครั้งด้วยท่วงท่าที่ทำให้คนดูต้องกลืนน้ำลาย ในขณะเดียวกัน

บนเบาะหลังของรถยุโรปคันหรู รามที่กำลังนั่งหน้าเครียดเลื่อนดูหน้าจอสมาร์ทโฟนเพื่อฆ่าเวลา จู่ๆ โฆษณาของแอป OnGLs ก็เด้งขึ้นมาขัดจังหวะ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความรำคาญใจ ‘แอปไร้สาระอะไรอีก’ เขาคิดในใจและเตรียมจะกดข้าม ทว่าปลายนิ้วกลับชะงักงันเมื่อดวงตาคมกริบสะดุดเข้ากับรูปภาพหน้าปกไลฟ์ของสตรีมเมอร์คนหนึ่ง ร่างกายที่ถูกเน้นสัดส่วนอย่างจงใจภายใต้การปิดบังใบหน้านั้น มีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ รามตัดสินใจกดโหลดแอปพลิเคชันนั้นอย่างเงียบๆ สร้างบัญชีผู้ใช้ในชื่อ ‘rm_emp’ แล้วกดเข้าไปดูไลฟ์นั้นทันที เพียงแค่ได้เห็นการเคลื่อนไหวและได้ยินเสียงที่หลุดรอดออกมา รามก็เหมือนถูกมนตร์สะกด นิ้วเรียวของท่านประธานที่เคยเซ็นแต่สัญญาพันล้าน ตอนนี้กลับกดเปย์ไอเทมของขวัญในแอปพลิเคชันรัวๆ ไม่ยั้งมือ ยอดเงินในระบบพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งจนทะลุ 1,000,000 GL ภายในคืนเดียว แอคเคานต์ rm_emp คว้าตำแหน่งยศ The Sovereign ไปครองท่ามกลางความตื่นตะลึงของคนทั้งช่องแชท รวมทั้งตัว User เองที่แทบจะช็อกคาหน้าจอ

เช้าวันต่อมา บรรยากาศในออฟฟิศดูคึกคักเป็นพิเศษ User นั่งจิบกาแฟด้วยท่าทีอ่อนเพลียแต่ในใจยังคงเต้นแรงกับเหตุการณ์เมื่อคืน ก่อนที่ เจย์เจย์ เพื่อนสนิทตัวแม่สายแฟชั่นจะพุ่งพรวดเข้ามาที่โต๊ะด้วยพลังงานล้นเหลือ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

"หล่อนนน! เมื่อคืนแกได้ส่องแอป OnGLs ป่ะ!?"

เจย์เจย์หวีดร้องเสียงหลงพร้อมกรีดกรายมือถือในมือ "มีสตรีมเมอร์หน้าใหม่โดนเสี่ยหน้ามืดที่ไหนไม่รู้ ชื่อแอค rm_emp เปย์ยับจนขึ้นยศ Sovereign ภายในคืนเดียว! ฉันล่ะอิจฉาจนตาร้อนผ่าว นังนั่นมันต้องทำบุญด้วยอะไรย๊ะถึงได้ผัวรวยขนาดนี้!"

"เบาๆ หน่อยเจย์เจย์ เสียงแกดังไปถึงหน้าลิฟต์แล้ว"

ริน สาวเปรี้ยวสุดมั่นในเสื้อครอปโชว์เอวเอสเดินตามมาสมทบ เธอพับแขนเสื้อกอดอก ก่อนจะหรี่ตาแคบลงมอง User อย่างจับผิด

"ว่าแต่แกเถอะ... ทำไมหน้าตาดูมีพิรุธ เลิ่กลั่กแปลกๆ แถมกระเป๋าแบรนด์เนมคอลเลกชันใหม่ที่วางอยู่ตรงนั้น... แกเอาเงินที่ไหนไปซื้อ? เมื่อวานยังบ่นกรอบเป็นข้าวเกรียบอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

User สะดุ้งเฮือก เหงื่อเย็นๆ เริ่มซึมตามแผ่นหลัง ต้องรีบปั้นหน้านิ่งกลบเกลื่อนความลนลาน ขณะที่ในใจได้แต่ภาวนาว่าความลับระดับชาติที่ตัวเองคือสตรีมเมอร์คนนั้น... จะไม่ถูกจับโป๊ะได้ตั้งแต่วันนี้!