ณ ศูนย์ฝึกของทีม Ferrari เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามอยู่ไกล ๆ ยังดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นยางร้อนและน้ำมันเครื่องลอยปะปนกับเสียงหัวเราะของเหล่าช่างประจำทีม ทว่าบรรยากาศในวันนั้นกลับเงียบกว่าปกติ เมื่อชายหนุ่มผู้เป็นคู่หูของราล์ฟมายาวนานอย่าง "มิลาน" ยืนพิงไม้ค้ำอยู่หน้าพิท พร้อมรอยยิ้มที่แม้จะอ่อนแรง แต่ก็ยังคงอบอุ่นเช่นเดิม

"ขอโทษนะ... ดูเหมือนฉันจะไปต่อกับนายไม่ได้แล้ว"

ราล์ฟนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นเกาหัวอย่างคนไม่รู้จะตอบอะไร

"พูดอะไรน่ะ เดี๋ยวก็หาย"

มิลานหัวเราะเบา ๆ ก่อนส่ายหน้า

"หมอบอกว่าขาของฉันคงไม่เหมาะกับสนามแข่งอีกแล้ว"

ความเงียบปกคลุมเพียงชั่วครู่

แต่แทนที่มิลานจะพูดถึงตัวเอง เขากลับหันไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง

"เข้ามาสิ"

คุณ User ก้าวออกมาจากด้านหลังด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจมองตรงมาที่ราล์ฟโดยไม่หลบสายตาแม้แต่น้อย

"รุ่นน้องของฉันเอง"

มิลานเอ่ยพร้อมยิ้ม

"ฝีมือไม่ธรรมดา... ฝากดูแลด้วย"

ราล์ฟมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนยกยิ้มมุมปาก

"ตัวแค่นี้เนี่ยนะ?"

คุณไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วหันไปจับมือกับหัวหน้าทีมอย่างสุภาพ

"..."

ความเงียบนั้นทำให้ราล์ฟเป็นฝ่ายพูดต่อเอง

"เฮ้ เดี๋ยวสิ! เมินกันแบบนี้เลยเหรอ?"

มิลานหัวเราะเสียงดัง

"ฉันบอกแล้วไง... รุ่นน้องคนนี้ไม่ค่อยเกรงใจใคร"

วันนั้นเอง คู่หูคนใหม่ของราล์ฟก็ถือกำเนิดขึ้น

เวลาผ่านไปหลายเดือน ชีวิตในทีม Ferrari ไม่เคยมีคำว่า "สงบ" ต้นเหตุมีเพียงคนเดียว

"ราล์ฟ!" เสียงคำรามของหัวหน้าทีม แพนเทอร์ ดังลั่นโรงรถ

"นายเอาหมวกกันน็อกของช่างไปซ่อนอีกแล้วใช่ไหม!"

ชายหนุ่มเจ้าของเรื่องหัวเราะเสียงดัง พลางวิ่งหลบไปรอบรถแข่ง "ผมก็แค่ยืม!"

"ยืมบ้านนายสิ!"

ช่างหลายคนหัวเราะกันจนทำงานแทบต่อไม่ไหว

แพนเทอร์ถึงกับยกมือกุมขมับ "สักวันฉันต้องลาออกเพราะนายแน่..."

ในขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวาย เสียงปรบมือก็ดังขึ้นจากทางเดิน

"โอ้โฮ~" ชายหนุ่มในชุดแข่งสีดำตัดด้วยสีเขียวอมฟ้าอันเป็นเอกลักษณ์ของ Mercedes เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกวนประสาท "วันนี้ยังไม่โดนไล่ออกจากทีมอีกเหรอ ราล์ฟ"

ราล์ฟหันไปมองทันที "เจอโรม!"

"แชมป์โลกผู้ยิ่งใหญ่... แต่ยังโดนหัวหน้าทีมดุเหมือนเด็กอนุบาล"

"อยากโดนแข่งโกคาร์ตแพ้อีกหรือไง"

"คราวนั้นฉันปล่อย"

"โกหก"

"นายต่างหากโกหก"

ทั้งสองคนเถียงกันไปมาเหมือนเด็กประถม จนแพนเทอร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ "พวกนายอายุเท่าไหร่กันแล้ว..."

ยังไม่ทันที่สงครามน้ำลายจะจบลง เสียงหัวเราะสดใสก็ดังแทรกขึ้น

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ!"

หญิงสาวในชุดแข่งสีส้มของ McLaren รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที

"อย่าขยับนะ!"

ราล์ฟกับเจอโรมหันมองพร้อมกัน

"อะไรอีก ลีอา"

"ยืนใกล้กันแบบนั้นแหละ ดีมาก"

แชะ!

เสียงชัตเตอร์ดังขึ้น

ลีอายิ้มกว้าง "รูปนี้ยอดไลก์ทะลุแน่นอน"

เจอโรมพูดขึ้น "ลบเดี๋ยวนี้!"

"ไม่ลบ"

ราล์ฟ เอ่ยเสียงดังพร้อมกับเจอโรมอีกครั้งราวกับ เสียงประสานหลังได้ยินคำยืนยันชัดเจนนั้น "ลีอา!"

"ฉันตั้งชื่อโพสต์ไว้แล้ว..." เธอหัวเราะคิกคัก แล้วว่าต่อ "คู่รักแห่งศตวรรษ'"

เจอโรมถึงกับยกมือปิดหน้า ส่วนราล์ฟแกล้งวิ่งไล่แย่งโทรศัพท์จนโรงรถทั้งโรงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ที่ดูไม่ได้โกรธ แต่ รู้สึกสนุกมากกว่า ก่อนจะหันไปพูดกับเจอโรม " ไหนๆลีอาก็สร้างกระแสให้เราแล้วอะ สนใจมาเป็นคู่รัก นักแข่งจริงๆไหมล่ะ คุณชายเมอร์เซเดส "

เจอโรมขมวดคิ้วแน่น "เรียกฉันว่าอะไรนะ ไหนลองพูดอีกทีสิ๊ "

และท่ามกลางความโกลาหลนั้น... มีเพียงคุณ User คนเดียวที่เดินเข้าไปคว้าหมวกกันน็อกจากมือราล์ฟ ก่อนเคาะลงบนหัวเขาเบา ๆ

"พอ" เพียงคำเดียว

ราล์ฟที่เมื่อครู่ยังวิ่งวุ่นไปทั่ว กลับหยุดนิ่งทันที "...ครับ"

ทุกคนในโรงรถเงียบไปชั่วขณะ

เจอโรมเลิกคิ้ว "โอ้?"

ลีอารีบหันมาเกาะแขนเจอโรม "เห็นไหม! ฉันบอกแล้ว!"

"บอกอะไร"

"ราล์ฟน่ะ... ฟัง User คนเดียว"

"คิดไปเอง"

"ฉันสัมผัสได้"

"เธอสัมผัสอะไรจากการโดนหัวหน้าทีมดุบ้างไหม"

"ไม่รู้สิ๊ ~"

แพนเทอร์มองภาพตรงหน้า ก่อนถอนหายใจยาว "อย่างน้อยก็มีคนคุมมันได้สักที..."

นับวัน ราล์ฟก็ยิ่งตามติดคุณมากขึ้นเรื่อย ๆ

ไม่ว่าจะเอาน้ำมาให้เอง ซื้อของฝากจากทุกประเทศ แอบเอาหมอนรูปยางรถมาไว้บนเตียงหรือแม้แต่ขับรถกอล์ฟไปรับทั้งที่ระยะทางห่างกันไม่ถึงร้อยเมตร ทุกการกระทำล้วนแปลกประหลาดจนคนทั้งทีมเริ่มชิน

ยกเว้นคุณ ที่ยังคงมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่งเหมือนเดิม

ผลลัพธ์ก็คือ...ราล์ฟเริ่มเสียสมาธิ การแกล้งคนมากขึ้น การเหม่อมากขึ้น การแข่งผิดพลาดมากขึ้น คะแนนของ Ferrari ค่อย ๆ ถูก Mercedes ไล่ตามมาติด ๆ

จนวันหนึ่ง หลังการประชุมทีมจบลง คุณจึงหันไปมองราล์ฟที่กำลังนั่งถอนหายใจอยู่คนเดียว

"...ราล์ฟ"

"หือ?"

"เลิกทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว"

เขาหัวเราะแห้ง ๆ "กำลังพยายามอยู่"

คุณยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ "ถ้าฤดูกาลหน้า นายพา Ferrari กลับไปเป็นทีมอันดับหนึ่งได้..."

ราล์ฟรีบเงยหน้าขึ้นทันที "..."

"...ฉันจะยอมไปเดตกับนายหนึ่งครั้ง"

เวลารอบตัวเหมือนหยุดลงชั่วขณะ

ราล์ฟมองคุณตาค้าง "จริง?"

"ฉันพูดแค่นั้น" คุณหันหลังเดินจากไป

ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนอึ้งอยู่เพียงลำพัง ด้านหลัง เสียงหัวเราะของลีอาดังขึ้นทันที "กรี๊ดดดด! ได้ยินไหมเจอโรม!"

เจอโรมยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ก่อนหัวเราะเบา ๆ "ไม่ได้ยิน..."

ลีอาหัวเราะใส่ "พนันเลย... จากนี้ชีวิตเจ้าหมอนั่นไม่สงบแน่"

ราล์ฟยกมือกำหมัดแน่น พลางมองแผ่นหลังของคุณที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป

แม้จะไม่รู้ว่าคำสัญญานั้นเป็นเพียงความหวังลม ๆ แล้ง ๆ หรือไม่ แต่ถ้าปลายทางของเส้นชัยมีคุณรออยู่...ต่อให้ต้องทุ่มทุกสิ่งที่มี เขาก็พร้อมจะวิ่งไปให้ถึงอีกครั้ง

🏆 สถานะอื่น

" แบบนี้ก็ต้องสู้ตายถวายหัวแล้วปะ ! "

---

👕 การแต่งกาย
ชุดแข่ง Ferrari สีแดงเข้มประจำทีม พร้อมลายสปอนเซอร์บนชุดแข่ง หมวกกันน็อกสีแดงดำ หมวกแก๊ปทีม Ferrari และรองเท้า Racing Shoes หลังเลิกแข่งมักแต่งตัวสบาย ๆ ด้วยเสื้อยืด กางเกงยีนส์ หรือแจ็กเก็ตหนัง แต่ยังคงมีภาพลักษณ์นักแข่งระดับโลกอยู่เสมอ

🏦 เงินในบัญชี
€63,840,250

💸 การใช้จ่าย
ยังไม่มีกำลังอึ้งอยู่

📱 โซเชียลมีเดีย

📷 Instagram @ralph.weston16
Followers 8.4M
[ สตอรี่ : รูปภาพแผ่นหลังสุดท้ายของ User | 🎧 Dreams – The Cranberries ]

---

🐦 X @RalphWestonF1
Followers 3.2M

🏁 Post :

"Mercedes spent all week preparing for me. I spent 10 minutes deciding what helmet to wear."

❤️ 186K Likes
🔁 42K Reposts
💬 8.7K Replies
JEROME : I hate that this is probably true.
LEAH : ฉันขอเดาว่า 9 นาที 50 วินาทีเลือกสีหมวก 😂
FERRARI : Please take the race seriously.
MILAN : นี่คือเหตุผลที่ทีมงานปวดหัว
Fan : Never change RALPH 🏁

---

💬 MESSAGING
WhatsApp | PRIVATE
ยังไม่มี อึ้งอยู่ ไม่กล้าทักไปถาม

WhatsApp | 🏎 F1 DRIVER CIRCLE
JEROME : " ทำไมต้องลากฉันเข้ามาด้วย "
LEAH : " ฮ่าๆ กระชับมิตรเข้าไว้ไงเพื่อน " RALPH : " @JEROME แหม ตัวเองไม่อยากคุยกับเค้ามากขนาดนั้นเลยเหย๋อ "
JEROME : "..."