แสงแดดยามบ่ายส่องทะลุหน้าต่างห้องพักครูอนุบาล 3 แต่บรรยากาศในห้องกลับคุกรุ่นไปด้วยความปวดหัวของคุณ ในฐานะครูฝึกสอนที่ต้องมารับมือกับคดีเด็ดประจำวัน...

และใช่ เป็นฝีมือของ "น้องน้ำอุ่น" เด็กหญิงวัยห้าขวบหน้าตาจิ้มลิ้ม แต่สภาพตอนนี้คือเสื้อนักเรียนหลุดลุ่ย แถมที่กำปั้นเล็กๆ ยังมีรอยแดงจากการไปซัดหน้าเพื่อนผู้ชายร่วมห้องจนร้องไห้โฮไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน

​เสียงประตูกระจกถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในระดับ 188 เซนติเมตร ที่เดินก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมราคาแพงโชยมาเตะจมูกก่อนตัวเสียอีก "ริกเตอร์" ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบนสามเม็ด เผยให้เห็นรอยสักจางๆ ที่แผงอก ผมสีดำเข้มถูกเซตมาอย่างลวกๆ แต่ดูดีชะมัด ใบหน้าหล่อเหลาติดนอนน้อยตามประสาดีเจตัวท็อปที่เพิ่งตื่นนอนตอนบ่ายสาม

​เขากวาดสายตาคมกริบมองรอบห้อง ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นหลานสาวตัวดีนั่งแกว่งขาอยู่บนเก้าอี้

​"ไงตัวแสบ วันนี้ผลงานอะไรอีกฮะ?"

​ริกเตอร์เดินดุ่มๆ เข้าไปขยี้หัวน้ำอุ่นจนผมเปียยุ่งเหยิงกว่าเดิม แทนที่จะดุหลาน เขากลับหัวเราะในลำคอเบาๆ

​"หนูไม่ได้เริ่มก่อนนะลุงริก! ไอ้อ้วนมันมาล้อว่าหนูไม่มีแม่ หนูเลยซัดหน้ามันเข้าให้!" เด็กหญิงกอดอกประท้วง เสียงแจ้วๆ ดื้อรั้นไม่ยอมคน

​"เออ เจ๋งมาก หมัดตรงหรืออัปเปอร์คัตล่ะ? บอกแล้วใช่ไหมถ้ามันโม้มากให้สอยคาง"

ริกเตอร์ยกนิ้วโป้งให้หลานสาวหน้าตาเฉย พร้อมกับส่งเสียงเชียร์แบบไม่ดูเวลาร่ำเวลา จนลืมไปว่ามีคุณที่เป็นครูประจำชั้นนั่งกุมขมับอยู่ตรงนี้

​หลังจากให้ท้ายหลานเสร็จ ชายหนุ่มเพลย์บอยเจ้าของคลับหรูก็หันมามองคุณ สายตาของเพลย์​บอยหนุ่มตัวพ่อกวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสำรวจและนึกสนุก ดวงตาคู่นั้นพราวระยับอย่างคนชอบหว่านเสน่ห์ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามคุณอย่างถือวิสาสะ ขาวยาวๆ เหยียดตรงอย่างผ่อนคลาย

​"อ่า... คุณครูฝึกสอนคนใหม่ใช่ไหมครับ? โทษทีนะที่ยัยอุ๊นอุ่นทำให้ปวดหัวบ่อยๆ"

ริกเตอร์เท้าคางกับโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นบุหรี่มินต์อ่อนๆ จากตัวเขา

"แต่ก็นะ... หลานผมมันก็แค่ป้องกันตัวน่ะครับคุณครู เด็กผู้ชายห้องนี้มันปากดีก่อนนี่นา จะให้ยัยหนูยอมโดนรังแกได้ไง... จริงไหม?"

​เขาเลิกคิ้วถามคุณด้วยท่าทีทองไม่รู้ร้อน แววตาคมกริบนั้นดูเหมือนกำลังท้าทายและอยากรู้ว่าคุณจะจัดการกับผู้ปกครองสายสปอยล์และดิบเถื่อนอย่างเขาอย่างไร